Voor de harddenkende Rotterdammer

Het hoekje zelfbeheer aan de Teilingerstraat dreigt ermee te moeten stoppen. Dat terwijl alles goed geregeld was en er duidelijke afspraken zijn gemaakt, aldus Wim Noordegraaf. Hij heeft dan ook een appeltje te schillen met de gemeente.

Teilingerstraat-2017
Beeld door: beeld: Bewonersvereniging Zelfbeheer Hoek Teilingerstraat

Er was eens een lollig blok huurhuizen in de Teilingerstraat, aan de rand van het Rotterdamse stadscentrum. Een stuk of dertig voor-tussen-achterwoningen in Hollandse art-nouveaustijl. Het blok overleefde het bombardement en ontsnapte aan de renovatie van de jaren ’80. Maar in 1992 vond de toenmalige woningstichting het welletjes. De eerste huizen werden dichtgetimmerd. Inderdaad best leuke huizen, maar de fundering was gammel, dus weg ermee.
De bewoners werden hier niet blij van. Zij openden de verdiepingen, gingen op zoek naar nieuwe buren en legden de zaak voor aan de gemeente. Als de woningstichting de panden niet wil beheren, dan willen we het zelf wel doen – aldus de haastig opgerichte bewonersvereniging.

Blije bewoners

Na twee jaar halen en trekken tussen bewoners, gemeenteraadsleden en ambtenaren werd een overeenkomst gesloten waarmee de bewoners begonnen aan hun zelfbeheer. Kern van het contract: voortgezet gebruik in zelfbeheer, zolang sloop uit het oogpunt van veiligheid nog niet noodzakelijk is.
Bewoners nu wel blij. En de gemeente begon zonder het zelf te beseffen aan een hoogst modern concept dat we vandaag de dag ‘klushuurwoningen’ noemen.

DSCF10231
Beeld door: beeld: Bewonersvereniging Zelfbeheer Hoek Teilingerstraat

De huurders inden de huur en knapten de huizen grondig op, ook het dak. Alle zakelijke lasten betaalden ze zelf. Er werd gewoon meegedaan met de jaarlijkse landelijke huurverhogingen. Soms veel, soms weinig. Het zelfbeheer werd een daverend succes. Het onderhoud was op orde en na twintig jaar stond er een volle spaarpot om de eerste acht panden op eigen kosten van een nieuwe fundering te voorzien. Wethouder Karakus kwam de eerste paal slaan en het bekende draaiorgel De Cementmolen speelde vrolijke deuntjes.
Eind goed, al goed, dachten de bewoners. En nu doorsparen voor de tweede helft van de fundering. Met zuinigheid en vlijt fundeert men huizen en kastelen!

Lang genoeg 'geprofiteerd'

Maar toen kwamen de eerste ambtenaren. En de taxateurs. En de brieven waarin de gemeente de stopzetting van het zelfbeheer aankondigde. Of de bewonersvereniging per omgaande de huurcontracten en de clubkas wilden inleveren. De gemeente voelde zich plotseling niet meer gehouden aan de zelfbeheerovereenkomst. Door het funderingsherstel was namelijk alles anders geworden. En de gemeente was toch al bezig al zijn bezit in de stad dat niet ‘tot de kerntaak behoort’ te verkopen, dus dat malle zelfbeheer moest maar eens afgelopen zijn. Die bewoners hadden nu lang genoeg geprofiteerd van de goedheid van de gemeente.
Dat het succesvolle zelfbeheer intussen landelijk voorbeeld was geworden en inspireerde tot extra zelfbeheermogelijkheden in de nieuwe woningwet? Niets mee te maken, vindt de gemeente. De 19e-eeuwse gevelwand in oude glorie hersteld? Kan ons niks schelen. Geen enkele bepaling in de zelfbeheerovereenkomst te vinden die de gemeente gelijk geeft? Zet maar een pan advocatensoep op tafel, dan zien we wel wie er wint.
En zo kon het dus gebeuren dat na 24 jaar de dappere afdeling Vastgoed van de gemeente Rotterdam met een slap verhaal staat te procederen tegen haar eigen burgers, die zo’n beetje alles doen waarvoor een fatsoenlijk college van B&W zou moeten staan: verantwoordelijkheid nemen voor je buurt, samenwerken, zelfwerkzaam zijn en experimenteren met een nieuwe vorm van volkshuisvesting. Aan de corporaties laten zien hoe het anders kan.
De rechtszitting was op 15 juni. Op verzoek van de rechter wordt nu overlegd tussen gemeente en bewoners. Als dat niets oplevert, komt er in het najaar een uitspraak.

Voordat je verder leest...

Wij kunnen alleen bestaan dankzij support van lezers. Help jij ons om onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk te blijven maken? Vanaf 6 euro per maand ben je supporter!

Nee, ik lees eerst het stuk verder

3056790882_3ea81b728e_o

Wim Noordegraaf

Wim Noordegraaf is poppenspeler en woont in het Zelfbeheercomplex Teilingerstraat. Hij wil dat graag zo houden en wantrouwt de afdeling Vastgoed van de gemeente Rotterdam.

Profiel-pagina
Lees één reactie
  1. Profielbeeld van Anke
    Anke

    Als deze lezing klopt dan is dit dus het zoveelste voorbeeld van en schot voor open doel dat door ons ‘co-creerende college’ wordt gemist. Ondanks alle ronkende ambities om burgerparticipatie op een hoger plan te brengen via initiatieven als ‘right to challenge’, een aangepast bestuursmodel en heel veel grote PR machinaties (burgers maken de stad en meer van dat soort window dressing), worden initiatieven van burgers die uit zichzelf de stad mooier gaan maken niet begrepen en gewaardeerd. Sterker nog, ze worden tegengewerkt en ontkent omdat ze niet passen binnen het format voor co-creatie en participatie dat op de burelen van de Coolsingel is uitgedacht. De WRR en anderen hebben dit soort bestuurlijk gepruts al lang doorgeprikt maar die signalen zijn nog niet doorgedrongen bij ons stadsbestuur. Ben benieuwd naar de rechterlijke uitspraak.

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500