voor de harddenkende Rotterdammer

Natuurbescherming, werkloosheidsbestrijding of de scheepswerf? Maatschappelijk ondernemer Wietse van der Werf doet alledrie in één. Hij weet de gesloten harten van de Haven voor zich te winnen, met burgemeester Aboutaleb en directeur Havenbedrijf Allard Castelein voorop.
Op een historisch warme herfstavond zit Wietse van der Werf (34) van Sea Ranger Service in Lebkov (naast het centraal station), bellend achter zijn laptop. In de Keilehaven wordt op dat moment zijn eerste patrouilleschip afgebouwd, waarmee de eerste rangerservice op zee zal gaan varen. Zijn agenda zit doorgaans weken van tevoren volgepland, dus dit is de enige kans om elkaar op korte termijn te spreken. Toch oogt de maatschappelijk ondernemer uitermate ontspannen en is hij, om zijn eigen woorden te gebruiken, een en al ‘jeugdig enthousiasme’.

IMG-6865a
Beeld door: beeld: Florine van Rees

Heb je altijd al je eigen schip willen hebben?

“Vanaf mijn achtste heb ik bij de jeugdnatuurwacht gezeten. Dan ging ik met mijn vader vogels tellen en wilgen knotten. Ik was apetrots als ik weer een nieuwe stempel in mijn paspoort had verzameld. De passie voor natuur is er dus altijd al geweest. Ondanks dat ik op mijn negentiende vioolbouw ben gaan studeren ben ik altijd bezig gebleven met natuurbehoud, zoals illegale boskap en klimaatverandering. Tien jaar geleden heb ik mijn werk gemaakt van maritieme bescherming, zoals de aanpak van dynamietvissen.”

Searangers, dat doet denken aan zeescouting! Wat gaan jullie doen?

“In Amerika heeft het Civilian Conservation Corps, een project van President Roosevelt, met werkloze jongemannen achthonderd nationale parken aangelegd. Ik vond dat een mooi voorbeeld van hoe je twee problemen kunt oplossen door ze met elkaar te combineren. Ik zag zelf een kans om werkloze jongeren op te leiden tot rangers, om beschermde zeegebieden te beheren. Ze worden opgeleid door maritieme veteranen, en ondersteunen in het beheer van beschermde zeegebieden, visserijmanagement en landschapsrestauratie onder water. Elk jaar leiden we tachtig mensen op tijdens een bootcamp van vijf weken, waarin ze twintig maritieme trainingen krijgen. Twaalf daarvan worden daarna fulltime aangenomen als Sea Ranger.”

Hoe kwam je op de naam?

“Ik heb vroeger burgerwachten opgeleid. Maar er bestond nog geen dergelijke dienst voor op zee. Toen ik de naam eenmaal had bedacht is het eigenlijk begonnen. Het klinkt toch supercool? Wie wil nou geen Sea Ranger worden? Dat het tot de verbeelding spreekt blijkt ook uit de zeshonderd aanmeldingen die we hebben. Overigens bestaan die voor een groot deel uit jonge hoogopgeleide vrouwen. Een kwart van de plaatsen is gereserveerd voor werkloze jongeren uit de regio Rotterdam-Rijnmond.”

Wat was je slimste zet tot nu toe?

“Ik merkte dus al vroeg dat het handig om meerdere doelen te combineren. Zo vroegen we privé-piloten die trainingsvlieguren moesten maken, om de zee in de gaten te houden. In Nederland zijn we gewend om gelijkgestemden om ons heen te verzamelen. Maar als je een groep natuurbeschermers in een zaal zet komt daar niks spannends uit, zag ik in de praktijk. Door verschillende perspectieven te combineren heb je dat wel. Daarom werken wij heel veel samen, met overheden, (haven)bedrijven of stichtingen op het gebied van jeugdwerkloosheid of natuurbehoud is. Mensen vragen vaak: Wietse, wat is je core business? Natuurbescherming, werkloosheidbestrijding of de scheepswerf? Ze vinden het moeilijk om te bevatten dat samen kan bestaan.”

Hoe verdienen jullie er aan?

“De rangerdienst is efficiënter en goedkoper dan veel schepen die nu worden ingezet voor deze taken, omdat het een zeilend werkschip is dat aan veel minder eisen hoeft te voldoen dan bijvoorbeeld een marineschip. Bovendien zijn er 42 bedrijven, veelal in de maritieme sector, die investeren in ons. Daarnaast zijn we deze week een crowdfunding gestart om het eerste schip af te bouwen. Na vijf jaar verkopen we die schepen, die in de tussentijd omzet genereren omdat ze betaalde opdrachten uitvoeren. Zo maakt de werf winst die ten goede van de stichting komt, die weer als hoofddoel zeebehoud heeft.”

Waarom zitten jullie in het Merwe-Vierhavengebied?

“Ik ben verliefd geworden op deze plek. Onze scheepswerf zat eerst in de Keilewerf en nu gaan we naar Marconia toe. Ik vind het interessant om midden in die creatieve bedrijvigheid te zitten. Ik denk ook dat Rotterdam de enige stad is waar dit project zo kan slagen. De gemeente en het Havenbedrijf zijn bereid om te experimenteren. Toen we nog maar een paar maanden bezig waren stonden burgemeester Aboutaleb en directeur Havenbedrijf Allard Castelein op de Marconistraat onder ons casco schip te speechen, tijdens de Wereldhavendagen.”

Nu zijn andere ondernemers natuurlijk benieuwd: hoe kwam je binnen in de Havenwereld?

“De haven is een hele gesloten wereld. Als je een goed idee hebt moet je brutaal zijn en je voet tussen de deur zetten. Dat heb ik ook gedaan, door overal binnen te stappen met mijn jeugdig enthousiasme. Uiteindelijk moet je hun harten zien te winnen, maar als je die eenmaal hebt ben je ook binnen en heb je ze voor het leven. Daarnaast zou ik altijd breed inzetten qua doelgroepen en samenwerkingspartners, in plaats van je te focussen op één sector. Wij hebben op die manier investeringen vanuit veel verschillende hoeken kunnen binnenhalen.”

Heb je als ondernemer weleens frustraties?

“We hebben onze planning weleens moeten aanpassen omdat ik had onderschat hoe lang sommige processen duren. Aan de andere kant zijn we ook aan het pionieren en dat moet je niet overhaasten. Het moet je ook niet te makkelijk worden gemaakt. Ik ben blij dat we soms gedwongen worden om dingen concreet te maken en te bewijzen. Over het gros van de ambtenaren ben ik trouwens heel positief. Ik houd zelfs een boekje bij: ‘De Enthousiaste Ambtenaar’, waarin ik anekdotes opschrijf van de positieve reacties die ik krijg.”

Over vijf jaar, vinden we searangers over de hele wereld?

“In eerste instantie wil ik het goed doen in Nederland, dus het doel is om binnen vijf jaar vijf schepen op de Noordzee te hebben. Maar uiteindelijk wil ik inderdaad wereldwijd werk maken van zeebehoud. Internationaal is buitengewoon veel interesse voor onze service, dus we zullen eerst uitbreiden naar Duitsland, Frankrijk en Engeland. Maar mijn droom is om ook een Sea Ranger Service in China te hebben.”

Deze interviewreeks met jonge beeldbepalende ondernemers in Rotterdam is tot stand gekomen in samenwerking met Rotterdamse Nieuwe. (Wat betekent dit?) R’damse Nieuwe is een community van ondernemende Rotterdammers tussen de 18 en 35 jaar die zich inzetten om de stad bruisend en aantrekkelijk te maken. Lees hier alle interviews uit de reeks.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
Tara

Tara Lewis

Tara Lewis (1986) werkt als freelancer voor diverse media. Ze koestert haar innerlijke tokkie en kan soms een beetje cynisch zijn. Ze vindt dat het discussieplatform bedoeld is voor lezers, en voelt zich daarom niet altijd geroepen te reageren. Ze studeerde Geschiedenis aan de EUR en Communicatie aan de HES.

Profiel-pagina
10547749_10154894484515486_7617606655025449823_o_1000

Florine van Rees

Florine van Rees (1988) is afgestudeerd als modevormgever en benut haar kennis in de beeldvorming. Met een modische blik benadert ze documentaire onderwerpen in de fotografie. Een samenspel van kleur, contrast, textuur en lijnen staat hierin centraal. Naast haar werk als fotograaf mede-beheert Florine ook het online magazine www.slash-zine.com waar vooral inspiratie gedeeld wordt.

Profiel-pagina
Nog geen reacties