voor de harddenkende Rotterdammer

Wethouder Eerdmans wil moskeeën af gaan luisteren, voor de veiligheid. Zo vormt zich in Rotterdam steeds meer een selectieve rechtstaat, vindt Halil Karaaslan.

_MG_0598
Beeld door: beeld: Lou Muuse

Ik heb een haat-liefde verhouding met Leefbaar Rotterdam. Deze bestaat voornamelijk uit haat, maar soms ook uit best wel wat liefde. Als ik met bepaalde Leefbaarprominenten één-op-één een gesprek voer, zijn ze soms best sympathiek en delen ze dezelfde zorgen als ik. Maar de manier waarop zij deze zorgen zouden willen aanpakken is compleet anders dan de manier waarop ik dat wil doen en hun ideaalbeeld van de stad ligt mijlenver van het mijne.
De laatste jaren is Leefbaar Rotterdam structureel bezig om de geest van onze prachtige stad te verzieken. In plaats van echt wat te doen voor ‘de’ Rotterdammer – armoede aanpakken, betaalbare woningen aanbieden, culturele verzuiling tegengaan – is het Leefbaar Rotterdam de laatste jaren consequent gelukt om elk maatschappelijk thema te reduceren tot vluchtelingen en/of moslims. Nu weer.
Wethouder Eerdmans, die zich hierover uitspreekt in het AD, zegt dat we niet de hele islam uit Rotterdam moeten verdrijven, alleen de rotte appels. Hoe we dat gaan doen? Door moskeeën af te luisteren en financiering vanuit het buitenland tegen te gaan. Welkom in Rotterdam 2017 sponsored by Leefbaar Rotterdam: de stad waarin discriminerend beleid gericht op een groep wordt verkocht als veiligheidsbeleid.
We zouden er niet mee wegkomen als we in dezelfde case de noemers zouden vervangen door andere groepen. Daarom ga ik dat ook niet doen, want ieder weldenkend mens zou moeten weten dat dat niet hoort. De wetten die Eerdmans voorstelt druisen in tegen het principe van scheiding van kerk en staat. De ironie is dat dit juist het principe is waar de gemeente en de overheid zich graag op beroepen als moskeeën subsidie aanvragen of mee willen denken met beleid.

Het trieste van dit hele verhaal is dat mensen als Eerdmans – en zijn partij – het concept van de rechtstaat ondermijnen. Een rechtstaat is kleurenblind en verhoudt zich tot iedere burger gelijk. Maar de rechtstaat 2.0 van Eerdmans & co is een staatssysteem dat soort van rechtvaardig is en vrij, maar specifieke regels toepast op bepaalde groepen, in dit geval moslims. Ik hoor u al zeggen: ‘maar onze veiligheid gaat voor gevoelens van een bepaalde groep’. Vrouwe Justitia zou huilen bij dit voorbehoud, zij is immers blind voor kleur, ras, religie en seksuele voorkeur. Eerdmans blijkbaar niet. Maar juist als het gaat over de rechtstaat is een blinddoek omdoen de enige manier om helder te kunnen zien.
Ik sluit af in de lijn van de metafoor van Eerdmans. Rotte appels verdrijf je niet, de boom zorgt er uiteindelijk zelf wel voor dat ze van hem af vallen. Die van ons doet dat hopelijk bij de volgende verkiezingen.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Halil Karaaslan

Halil Ibrahim Karaaslan

Halil Ibrahim Karaaslan (1988) gelooft in de kracht van diversiteit en inclusiviteit. Is secretaris bij het CMO, docent maatschappijleer, Rotterdammert, papa en moslim.

Profiel-pagina
ProfielFoto-LouMuuse

Lou Muuse

Lou Muuse (Haarlem, 1992) heeft fotografie gestudeerd aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam en studeert momenteel af met de Master fotografie aan St. Joost in Breda. Ze specialiseert zich in interactieve beeldverhalen met onderwerpen als de asielprocedure, de Europese grenzen en de Islam.

Profiel-pagina
Lees 6 reacties