Anders nog iets?7 december 2017

De vijf mooiste winkels van Rotterdam

volgens Vers Beton-redacteuren

Als thuis-patat-bakker weet je hoe belangrijk de juiste aardappel is. Het klusadvies als je ten einde raad bent. Of de winkelier die je liefde voor de vulpen helemaal deelt. Over die winkeliers komt een boek (met crowdfunding, help je mee?). Vers Beton-redacteuren geven een voorzet met een ode aan hun lievelingswinkel.

Het aardappelpakhuis Beeld: Joke Schot

Aardappelpakhuis

(door Eeva Liukku)

Tegenwoordig kun je pannen kopen in de drogisterij. Fietsen in de doe-het-zelfzaak. Koffie in de boekwinkel. Zorgverzekeringen bij de HEMA. Panty’s in de supermarkt. Winkeliers lijken de race tegen het online shoppen tegen te gaan door alles te verkopen voor iedereen. Het Aardappelpakhuis in de 1e Pijnackerstraat doet hier niet aan mee. Hier worden aardappels verkocht. Alleen aardappels. Oké, op de toonbank staan ook uien en doosjes eieren uitgestald. Maar verder is het Bonken, Bintjes, Roseval, Eigenheimer, Malta’s of Nicola wat de klok slaat. Als je net als ik uit een familie van verse-friet-thuis-bakkers komt, dan begrijp je hoe belangrijk de keus voor de juiste aardappel is. De ene aardappel is de andere niet. Deze zaak bezit aardappelkennis sinds 1932. Elke keer als ik hier binnenkom, maakt mijn hart een klein dansje. Dáár kan geen webshop tegenop.

Delicatessenwinkel Little Italy

(door Tara Lewis)

Voor iemand die slecht tegen verandering kan is Rotterdam een lastige stad. Misschien dat daarom Little Italy aan de Lombardkade mijn favoriete winkel is. Ondanks een enkele verbouwing stap ik daar nog steeds via een tijdscapsule naar binnen. Het pizzabord onveranderd, de schappen nog steeds overvol en de Italiaanse vleeswaren nog altijd opgevouwen in exact hetzelfde papier. De pizzastukken, die je nu voor 1,50 euro koopt, kostten vroeger 2,50 gulden. Met de inflatie meegerekend is de prijs dus onveranderd en de smaak nog steeds onovertroffen. Het was in deze winkel dat ik als klein meisje concludeerde dat Italië wel een bijzondere plek móést zijn. 

Misschien nog wel belangrijker dan de pizzastukken is het personeel. Zoals de rap Italiaans sprekende dame achter de snijmachine die met zwaar accent vraagt: ‘Andersnogietzsj?’. Maar het hoogtepunt van mijn bezoek is het korte intermezzo met de norse eigenaar, die mij hevig doet verlangen naar een opa die ik nooit heb gehad. ‘ZO MEISJE’, baste zijn stem een tijd terug. ‘WAAROM HEB IK JOU ZO LANG NIET GEZIEN?’ Ietwat overvallen door zijn priemende, beschuldigende blik, stamelde ik iets over een nieuwe baan, waardoor ik minder vaak in de buurt was. Toen hij leerde dat die nieuwe werkplek op de Gouvernestraat was, concludeerde hij dat dit een slap excuus was. Ik kon niet anders dan hem gelijk geven en sindsdien vul ik – tot genoegen van collega’s en partner – de Italiaanse vleeswarenvoorraad weer wekelijks aan. Van mij mag de hele Meent tot as vergaan, inclusief de dertien-in-een-dozijn kroegen, Amsterdamse kledingwinkels en midlifers op Vespa’s. Als Little Italy maar blijft zoals het is, zodat ik weer even acht jaar oud ben, inclusief mijn norse opa en de episch lekkere pizzastukken.

STEK de stadstuinwinkel

(door Teun van den Ende)

Een aantal maanden geleden stond er opeens een vette rij voor de winkel. Oorzaak: Stadstuinwinkel STEK had een foto van hun ‘monstera’ gepost op instagram – #jungleiscoming. Waarna de botanisten van deze aarde zich verzamelden op de Nieuwe Binnenweg om direct een stekje van deze Monstera Deliciosa Variegata te bemachtigen.

Het is geen toevalstreffer. De dames en heer van STEK hebben al bijna vijf jaar een bloeiend bedrijf met plantkunde als uithangbord. Door de wonderlijke Latijnse benamingen lijkt er een wereld van onvermoede groene kracht achter elke plant schuil te gaan. En soms is dat ook zo, dat bewees de onvermoede aantrekkingskracht van de ‘monstera’. De plant staat nu onopvallend onder de toonbank, naast een ander ‘monster’, een 45 jaar oude gatenplant. 

Het succes lijkt de vijf bedrijfsleiders min of meer overkomen te zijn. Ze doen namelijk gewoon waar ze goed in zijn: klanten helpen met advies over planten. Nog nooit binnen geweest? Sla dan achterin de winkel de tuindeuren open, er gaat een weelde aan buitenplanten en bomen voor je open. Vandaag tilde ik er nog mijn geadopteerde kerstboom uit. De boom komt van een biologische kweker, die ‘m na de feestdagen weer in de grond zet tot volgend jaar. Een prachtig voorbeeld waarmee STEK je laat inzien dat elk ‘postzegeltje’ (tuin, dakterras, balkon of kamer) er mét planten eigenlijk altijd leuker van wordt.

Raymond is Magazijn Blijdorp's derde werknemer van buitenaf in 77 jaar. Beeld: Frank Hanswijk

Onderdelen- en kluswinkel Magazijn Blijdorp

(door Willemijn Sneep)

Een bordeauxrode deurmat. Een vrij specifiek iets, maar ik had er een nodig op zaterdagmiddag tegen vijf uur, voor een housewarming van een oud-huisgenoot. En ja, in bordeaux-kleur. Iets met tradities. ‘Waar haal ik dat nou zo gauw vandaan’, stond ik hardop te mopperen. Blokker? Die heeft nooit iets. Hema? Vast al dicht. Magazijn Blijdorp! schiet mijn vriend te hulp. Juist, dat is waar. Mijn lievelingswinkel, waar je ieder boutje per stuk kan kopen en die me ontelbare keren van slotjes, verbindingsstripjes voor in de meterkast, rioleringsbochtjes, stopcontacten voor drie stekkers in één, gasleiding, trapleren, naamplaatjes, aluminium hoekprofiel, slijpschijven, honderste-secondelijm of wat dan al niet meer heeft voorzien. Die vrolijk riep ‘daar hebben we het meest charmante klusstel van Blijdorp!’ als we daar weer op zaterdag in voddige kleren onder het stof kwamen vragen om 16cm lange schroeven en een potje balk-koppenmenie.

Uiteraard liggen ook op deze zaterdagmiddag de deurmatten in vijf kleuren (waaronder precies in het bordeaux dat ik nodig heb) uitgestald voor de deur van het hoekpand in Blijdorp. ‘Een tientje’, zegt de vaste medewerker Raymond. ‘En hoe is het eigenlijk met je verbouwing? Is het nog gelukt met die laatste bochtjes van de riolering destijds? Het blijft me een bijzonder project hoor, dat huis van jullie.’ Het zal een halfjaar geleden zijn dat ik er voor het laatst was. Maar een winkel als Magazijn Blijdorp, vergeet een klant nooit. En ik hen en hun eindeloze goede raad niet. Daar kunnen geen 100 Gamma’s tegenop.

Hummelman kantoorvakhandel

(door Margot Smolenaars)

In mijn Twitterbio staat ‘pennenfetisjist’. Dat is niet lollig bedoeld, dat ís zo. Al mijn interviews schrijf ik, tegen de techniek in, met vulpen uit. In een in leer gebonden boek op A4-formaat van Italiaanse makelij met extra zwaar papier. Mijn dagelijkse vulpen is een Waterman, die ik jaren terug van mijn man cadeau kreeg, en die zich naar mijn handschrift gevoegd heeft als een warme, zachte handschoen. Ik heb ook een vulpen voor speciale gelegenheden, maar die heb ik van mijn vader geërfd en ben ik al zes jaar aan het temmen. Het wil niet echt: mijn vader had een veel statiger handschrift dan ik.

Er is een winkel in Rotterdam waar ze dit helemaal snappen: kantoorvakhandel Hummelman aan de Stadhoudersweg. Elke keer als ik er binnen sta, toch zeker eens per maand, volgt een gesprek waarin ik mijn liefde voor kantoorspullen helemaal bevestigd zie. Zo weten ze welke vulpennen ik heb en op welke ik zit te azen. Ze snappen dat ik die dure Legumi-notititieboeken echt iedere cent waard vind. Toen de donkergroene inkt uit het assortiment zou verdwijnen wegens te weinig vraag vertelden ze me dat heel ernstig.

Hummelman zit al sinds 1933 in Rotterdam, lees ik op hun site. Die had ik nog niet bekeken voor ik dit stukje maakte, want het leuke van deze winkel is juist dat kantooruniversum vol papier en potloden binnenstappen. Online ruik je niks, en zie je de dure vulpennen niet flonkerend ronddraaien in hun displays. Een wereld aan schrijfwaar op loopafstand: het is een luxe die hopelijk nooit verdwijnt.

Na vele verhalen op Vers Beton en Andersnogiets010.nl is het tijd voor een boek! Initiatiefnemer Annemarie Mosterd maakt samen met schrijvers van Vers Beton ‘Anders nog iets?’ Een ode aan het winkeliersambacht en aan onderscheidende ondernemers, jong en oud. De crowdfunding om dit boek tot stand te brengen is op 1 december gestart via Voordekunst.nl. Help je mee? Doneer hier. 

Reageer of deel op Social Media

Tags:Aardappelpakhuis, Andersnogiets, crowdfunding, Hummelman, Little italy, magazijn blijdorp, ode, Ondernemen, stek en winkeliers

Sectie: Anders nog iets?

kaart: Hummelman Kantoorvakhandel - partner van Quantore, Stadhoudersweg, Rotterdam, Nederland
Ontvang de wekelijkse Vers Beton newsletter!

Op Vers Beton discussiëren we met liefde. We horen daarom graag je mening. Houd daarbij wel onderstaande richtlijnen in gedachten, dan weet je zeker dat je reactie zichtbaar blijft:

  • Draag inhoudelijk bij aan de discussie
  • Blijf on-topic
  • Speel op de bal, niet op de man
  • Wees respectvol: reacties waarin sprake is van schelden, haat, racisme of seksisme worden verwijderd
  • Reacties over huisregels en toelatingsbeleid worden verwijderd
  • We gaan niet in discussie over verwijderde reacties
  • Zie je reacties die niet aan de huisregels voldoen? Ons controlesysteem is niet waterdicht. Laat het ons weten via info@versbeton.nl

Verdiep de discussie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *