voor de harddenkende Rotterdammer

Beste Stuurman Willem serveert je deze week een prikkelende analyse van Leefbaar Rotterdam, bij de borrel. Het echte werk – de coalitievorming – moet nog beginnen, stelt hij. En daarin is Leefbaar zelf het grootste probleem.

MarkvanWijk-De-Beste-Stuurlui
Beeld door: beeld: Mark van Wijk

De dag na de verkiezingen kopte het Rotterdams Dagblad vanuit huize Eerdmans: “Papa hoopte op tien en het werden er elf.” Op de begeleidende foto was de opluchting af te lezen. 
Joost Eerdmans heeft zijn huzarenstukje geleverd. De beloofde Slag om Rotterdam mondde uit in rituele dansjes rondom het thema identiteit, met een flinke scheut religie. De verkiezingen werden door Leefbaar als ‘referendum over de identiteit van Rotterdam’ voorgesteld. Willen we ‘Mekka aan de Maas’ of ‘gaan we door op de ingeslagen weg’?
Eerdmans beperkte het verlies door bij Thierry Baudet op schoot te springen. Ironisch genoeg maakt dat nu de kans op coalitievorming een stuk minder groot, omdat D66 niet wenst samen te werken met Leefbaar zolang dit monsterverbond bestaat.
Hoe nu verder? Het wordt nog een hele klus om uit het volstrekt gesegmenteerde landschap een fijn college samen te stellen.

De mythe bestaat dat in ‘laboratoriumstad’ Rotterdam alles kan. Maar veel coalities zijn bij voorbaat volstrekt onmogelijk. Een coalitie met Leefbaar en GroenLinks is uitgesloten. Tenzij Tanya Hoogwerf (“de integratie is volledig mislukt.”) en Michel van Elck (“ticket terug, toedeledokie!”) vanaf nu elke vergadering met een dwangbuis en muilkorf in de raadszaal plaats nemen. De PvdA zou misschien in een coalitie met Leefbaar kunnen stappen, maar daarmee meteen weer het prille sociaal-democratische elan verliezen.
Coalities zonder Leefbaar lijken al helemaal onmogelijk. Zonder uitzondering moeten dan twee of meer partijen met een grondige hekel aan elkaar, tenminste vier jaar mét elkaar samenwerken. Denk en de VVD in één coalitie? Daar steekt Mark Rutte hoogstpersoonlijk een stokje voor.  

Het grootste obstakel is misschien wel ‘Leefbaar Rotterdam’ zelf. Ga maar na. In 2002 werd Leefbaar de grootste en werd Rotterdam na eeuwen van bestuurlijk geklungel eindelijk in de vaart der volkeren opgestuwd. Dat is althans het verhaal dat de Leefbaren graag vertellen. Waarom zij de verkiezingen in 2006 dan verloren, na zo’n periode met doorslaande successen, en de partij pas in 2014 weer aan de macht kwam? Joost mag het weten.
Leefbaar is een partij waar het gezonde boerenverstand de overhand heeft. Met dat verstand kun je een eind komen, maar na 16 jaar is de rek eruit. Om een paar voorbeelden te noemen: de veiligheid zal in Manhattan (sic!) aan de Maas nooit veel beter worden. De Rotterdamwet werkt niet. Mensen uit de bijstand jagen met een tegenprestatie is vooral een ideologische keuze. En het eindeloze bashen van Nederlanders met een migratieachtergrond (lees: Rotterdammers) is in een stad met meer dan 170 nationaliteiten langzaamaan zielig en achterhaald.
De laatste campagne van Leefbaar heeft geen enkel nieuw idee opgeleverd. Zonder ‘links-islamitisch blok’ was er misschien wel helemaal niets van terecht gekomen. De enige leus die door Leefbaar tot in den treuren werd herhaald, is: ‘Voor veiligheid, voor vrijheid.’ En oh ja: iets met groenteboeren en ‘de beste ouderenzorg’. 

Het is daarom de hoogste tijd voor Fortuynisme 2.0. Maak werk van armoede, wonen, onderwijs en Rotterdam-Zuid. Ontwikkel eens een overkoepelende visie en denk na over de investeringskracht van het nieuwe stadsbestuur. En oh ja: erken dat de Islam zal blijven en dat moslims gewoon deel uitmaken van de Rotterdamse samenleving. Misschien wel het allerbelangrijkste: er zijn problemen, maar reken nooit meer een hele groep daarop af. 
Leefbaar Rotterdam heeft de sleutels hoe dan ook in handen. Alleen als de partij zelf verandert, komt die zo gewenste brede coalitie in beeld. De verkiezingen zijn dan wel gewonnen, maar de grootste klus begint voor Joost Eerdmans nu pas.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
willemsonneveld

Willem Sonneveld

Willem Sonneveld (1983) groeide op onder de rook van Rotterdam. Voor Vers Beton is hij azijnzeiker en politiek redacteur. In zijn vrije tijd staat hij met véél plezier vóór de klas.

Profiel-pagina
avatar-mark-van-wijk

Mark van Wijk

Illustrator

Met een achtergrond als grafisch ontwerper en een grote interesse in illustratief werk maakt Mark van Wijk dingen graag mooier dan ze zijn. Daarbij is er, wat Mark betreft, altijd wel ergens een grap uit te halen.

Profiel-pagina
Lees 10 reacties

Advertentie

Wildlife-film-festival-rotterdam-2018-Adv-Versbeton