voor de harddenkende Rotterdammer

Een nieuw college en de politiek in het algemeen, moet een voorbeeld nemen aan Rotterdammers die het verschil maken. Dat is een van de lessen die Ron en Wim trokken uit hun 20 video’s met sociale initiatieven in de stad.

Onze lezers kennen Wim Wiegmann als de editor van het verkiezingsvlog op Vers Beton. Onder de gebiedende en ook niet mis te verstane titel ‘Samen leven Nu” maakte hij samen met Ron Blom een serie video’s over Rotterdammers die zich inzetten voor de stad. Het beeld dat uit de serie geportretteerde initiatieven naar voren komt contrasteert sterk met het beeld dat tijdens de verkiezingscampagne is ontstaan. Die sterk gepolariseerde stad waar een hevige strijd woedt? Wiegman en Blom zagen iets heel anders. Als er al een strijd plaatsvindt, dan is die eerder gericht tegen armoede en verdeeldheid dan tegen elkaar.

In vier weken maakten ze ruim 20 uitzendingen die te zien waren op Open Rotterdam, geheel op eigen initiatief en zonder financiering. Waarom deden ze dit en wat willen ze ermee zeggen? Ik vroeg het deze twee sociaal bewogen videomakers. Pardon, stadsmakers zoals ze zichzelf graag noemen.
Ze begonnen niet zomaar, maar met een manifest. Want elke keer is het hetzelfde liedje, verzucht Wim: “Je hebt al zo veel verkiezingen meegemaakt, dan zie je een bepaald stramien voorbij komen. Elke keer worden de tegenstellingen weer opgewreven. Na de verkiezingen gaat het meteen over ‘we moeten de brokken bij elkaar vegen’. En ja hoor, op de verkiezingsavond klonk het al: er moest gelijmd worden.”

VB-JasmijnKrol-tunnel-8
Beeld door: beeld: Jasmijn Krol

Tegen cynisme

Wim wilde iets doen tegen zijn cynisme. “Ik wilde niet wéér de verkiezingen tandenknarsend volgen en denken… wat een malloten!”. Daarom is hij met Ron Blom de serie ‘Samen Leven Nu’ gaan maken. Hierin zochten ze positieve verhalen, van Rotterdammers die zich inzetten, voor elkaar en voor de stad.
Het verhaal klinkt vaker, dat de harde toon van de campagne een gevecht voor de bühne was. Sommige politieke partijen hebben dit zelf ook in de gaten; “Meerdere partijen gaven blijk van zelfreflectie en constateren dat hun strategie niet de juiste toon aansloeg” zo schreven de verkenners in hun verslag.
Zagen Wim en Ron dan helemaal niets terug, van de ‘de strijd om Rotterdam’ en van de polarisatie waar iedereen het over heeft? “Nee, daar ging het helemaal niet over.” zegt Wim, “Als je in Lombardijen bij ‘Community vol energie’ bent dat kleding aan arme mensen geeft, dan gaat het gesprek over ‘Neem ons serieus’. Niet over ‘hunnie daar’. Ron vult aan: “Wat we wel hoorden is dat mensen zich hardop afvragen wat ze eigenlijk aan de politiek hebben.”

Positieve verhalen terugbrengen

Wim: “Ik realiseerde mij dat we deze positieve verhalen naar de politiek kunnen terugbrengen. We vroegen daarom aan het einde van elke filmpje: ‘wat kan de politiek voor jullie doen?’” En, wat kan de politiek ervan leren? Ron: “Wat ik een aantal keer hoorde is dat de politiek minder moest lullen, en meer moest doen.” Wim: “Wat op mij indruk maakte is ‘Stem zonder Gezicht’, een project over verborgen armoede. Die dame zei dat politici nu echt voor de stad moeten gaan zorgen.” Ron: “De mensen van de Voedseltuin zeiden ook ‘ga gewoon aan de slag!’”
Is de boodschap ‘ga wat doen!’ niet te makkelijk gezegd? Is dat ook niet een vorm van populisme? Dat is zeker waar, zo geven ze toe. “Maar,” vult Wim aan, “ze zeggen ook: ondersteun ons dan tenminste! Het gaat niet om één groep. Het gaat om vrijwilligers in heel de stad die serieus genomen willen worden. De dame van het project ‘Community Vol Energie’ in Lombardijen bijvoorbeeld. Ze zei: ‘gebruik ons niet alleen als uithangbord maar help ons verder, geef ons coaching, ondersteun ons.’” Ron: “Soms is er echt maar een klein beetje geld of ondersteuning nodig.”

VB-JasmijnKrol-tunnel-7
Beeld door: beeld: Jasmijn Krol

Zo zijn er meer voorbeelden die indruk maakten. Wim: “Ik vond de ‘Wijkcoöperatie’ interessant. Die zei ‘hou op met die grote aanbestedingen, Europese aanbestedingsregels gaan ten koste van de lokale economie’.” En ‘Isaak en de schittering‘, een soort voedselbank in de Provinierswijk, was ook een schrijnend voorbeeld om te zien, vertelt Ron. “Zodra een vrachtwagen de wijk in reed, kwamen uit de hele wijk mensen tevoorschijn, die daarop zaten te wachten. Je wéét dat armoede een probleem is, maar als je dat ziet krijgt zo’n begrip echt een gezicht.”
Dit soort particuliere initiatieven zijn mooi, maar soms ook heel klein. Zoals Buurvrouw Anneke die met haar hondje bij eenzame ouderen op bezoek gaat. Leidt de focus op de kleine, individuele verhalen niet af van de structurele problemen? Zet dit wel zoden aan de dijk? Wim is vastberaden: “Ja, weet je, als je niets doet… dan gebeurt er óók niets!”

Gedeelde waarden

Ron en Wim wilden de initiatieven laten zien die iets doen, die verbinden. Maar wat is dat dan: verbinden? Ron: “Deze initiatieven verbinden mensen op basis van gedeelde waarden. Soms is het omdat je honger hebt, en soms omdat je van tuinieren houdt. Soms omdat je het zonde vindt om dingen weg te gooien.” Wim: “Bijvoorbeeld bij de foto-expositie over 20 jaar Middelland. Daar komen oude bewoners én jongeren samen, daar vindt ontmoeting plaats.”
De belangrijkste, gedeelde boodschap die de initiatieven aan de politiek doorgeven, is helder: “Luister naar ons, neem ons serieus en doe ons na”. Wim en Ron hopen concreet ook dat een nieuw college een armoedeparagraaf opneemt in het collegeakkoord en dat vrijwilligerswerk serieus wordt genomen.
De serie blijkt voor de makers zelf in elk geval een goed medicijn tegen cynisme. Wim: “Ik heb er zoveel energie van gekregen, echt waanzinnig!” En nu? Ze willen de politiek lastig blijven vallen en er liggen al plannen voor een vervolg op de reeks video’s.

Bron: beeld: vimeo.com

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Eeva Liukku

Eeva Liukku

hoofdredacteur

Eeva Liukku (1983) begrijpt niet waarom mensen ergens anders zouden willen wonen dan in Rotterdam, maar heeft wel in Amsterdam wijsbegeerte gestudeerd.
eeva@versbeton.nl

Profiel-pagina
Jasmijn Krol 2

Jasmijn Krol

Jasmijn Krol (1988, Dongen) is beeldend kunstenaar en woonachtig in Rotterdam. Ze werkt voornamelijk met video, fotografie en performance. Naast haar autonome werk, maakt ze momenteel een documentaire en werkt ze ook als fotograaf in opdracht.

Profiel-pagina
Lees één reactie