voor de harddenkende Rotterdammer

Ondanks dat de uitnodiging geen dresscode voorschreef hebben – met name de mannelijke – bezoekers van de 25e Bep van Klaveren Memorial en masse hetzelfde aangetrokken. Overhemd, colbert en een vlotte spijkerbroek. Het schoeisel varieert van hippe sneakers tot nette Van Bommels. De vrouwen, verreweg in de minderheid, zijn overwegend geblondeerd en dragen bevallige jurkjes. Meer dan negentig procent van het publiek is hagelwit, een contrast met de omgeving waar dit evenement plaatsvindt: Maashaven. Het rijmt ook niet helemaal met de bokssport in Rotterdam, die net zo divers is als de rest van de Havenstad.

BEP_SylvanaLansu_6
Beeld door: beeld: Sylvana Lansu

‘De Bep’ is dan ook niet zomaar een boksgala, maar een evenement louter voor genodigden, waarvan de meesten sponsoren zijn. Rondom de boksring in de Maassilo is het merendeel van de zwarte plastic stoelen voorzien van een A4 met de naam van de daar te zetelen organisatie of bedrijf, zoals bijvoorbeeld ‘H.D.O. Dakbedekkingen’.

Deze avond is een feestje, aangekleed met bokswedstrijden, entertainment en de uitreiking van vele, vele prijzen, oorkondes en andere vormen van erkenning. Vandaag wordt afgetrapt met een spoken word ode over de ‘onsterfelijke’ Van Klaveren. ‘Het zal je misschien de ballen boeien maar er staat een standbeeld in je wijk’ [..] ‘Topgozer van je vuisten tot je mond’.

Onder de aanwezigen zijn veel boksers, oud-boksers en trainers, zoals de bijna tachtigjarige Jan Schildkamp. Hij leerde Regilio Tuur boksen en geldt als de grondlegger van de aanpak om straatjeugd via de sport op het rechte pad te krijgen. Hij toont ter plekke ex-boksster Marichelle de Jong enkele boksbewegingen.

Traditiegetrouw volgt dan de herdenking van het ‘Kind van Crooswijk’. Een zee van jasjes staat in een beweging op als Arnold Vanderlyde (drievoudig winnaar van Olympisch brons) de zaal oproept tot de minuut stilte. In de tot de nok toe gevulde grote hal van de Maassilo kun je een speld horen vallen. Het zal achteraf het hoogtepunt van de avond blijken, dit moment waarop iedereen de Rotterdamse held eert. Klasse, respect, broederschap, het ligt allemaal besloten in deze ingetogen, zware stilte. Dan galmt de stem van Bep door de speakers gevolgd door een bizar contrast als kinderkoor Prettig Weekend (twaalf blonde meisjes) de ring inklimt voor een ode aan Bep.

Achter de zwarte stoelen voor de sponsors is ruimte voor een deel van het publiek dat geen gereserveerde plaats heeft, of liever staat. Rauw(er) ogende mannen dan de in grote getalen aanwezige ondernemers, aan het postuur te zien overwegend (oud-)bokser. Zij kletsen (gelukkig) door de jengelende kinderstemmen heen, terwijl een oma vooraan foto’s maakt.

BEP_SylvanaLansu_5
Beeld door: beeld: Sylvana Lansu

Organisator Ardie den Hoed krijgt even later een staande ovatie, als hij van de directeur Sport en Cultuur van de gemeente, de Erasmusspeld ontvangt. Den Hoed begon samen met Aad Veerman in 1992 de Memorial, een jaar na het overlijden van Van Klaveren. ‘Drie jaar geleden hing de Memorial in de touwen’, vertelt Den Hoed. Een groep invloedrijke ondernemers (onder meer Ard-Jan Kooren, Wim van Aalst en Pim Blokland) heeft destijds het evenement gered. Daarom draagt hij zijn speld, die hij van zijn jasje haalt en in de lucht steekt, op aan deze ondernemers. ‘U heeft geloofd in dit fenomeen. Bep van Klaveren, de grootste kampioen van Nederland, is de blauwdruk geworden voor het eren van sporters in Rotterdam.’

Daarna volgen afwisselend negen bokspartijen en diverse uitreikingen, met tussendoor een optreden van Lou Prince (The Voice Senior). Een van de juryleden zingt zijn teksten, swingend op zijn stoel, woord voor woord mee. Aad Veerman en zijn dochter Louise wagen een dansje.

BEP_SylvanaLansu_11
Beeld door: beeld: Sylvana Lansu

‘De Bep’ mag dan een besloten evenement zijn, het is zeker geen feest voor the happy few, betoogt de aanwezige Quintus. “Alle mensen die hier zijn dragen de bokssport een warm hart toe. Zij zorgen er met hun bijdragen voor dat in de week voorafgaand aan dit evenement talloze activiteiten voor de jeugd kunnen worden georganiseerd. Voor kinderen is boksen een manier om agressie en andere emoties kwijt te raken.”

Voor oud-bokser Rinus is het een jaarlijkse traditie waar hij samen met vrienden een feestje viert. “Ik kom hier al tien jaar en elk jaar maak ik een selfie met Arnold Vanderlyde. Gewoon, om een beetje vervelend te doen. Het mooie aan de aanwezige oud-sporters is dat ze het nooit een probleem vinden. Voor de sport hebben ze het graag over.”

De Bep van Klaveren Memorial is geen evenement waarin verschillende werelden elkaar ontmoeten. Op het eerste gezicht is dit een plek waar louter wordt genetwerkt en gelijkgestemden een jaarlijks feestje met elkaar vieren. Toch worden onder deze vlag (oud-)sporters geëerd en komt de Rotterdamse jeugd in aanraking met een sport die hen discipline, structuur en een uitlaatklep biedt.

Op zichzelf is ‘De Bep’ een aangekleed boksgala. Wie verder kijkt ziet een traditie waarin geschiedenis (Bep van Klaveren) en de toekomst, de jeugd, worden verbonden en waarin helden en iconen onsterfelijk zijn. Dat deze Rotterdammers, in hun spijkerbroeken en jasjes dat mogelijk maken, is niets minder dan prijzenswaardig. Het maakt van ‘De Bep’ een buitengewoon sympathieke bubbel.

Steeds vaker klinkt de zorg dat verschillende groepen in de stad zich opsluiten in ‘parallelle samenlevingen’, dat er ‘kloven’ tussen groepen in de samenleving ontstaan. Is Rotterdam aan het segregeren of hoort dat bij de grote stad? Waar ontmoeten verschillende groepen elkaar nog, en waar verschuilen ze zich? In Ons Kent Ons gaan Ferrie Weeda en Tara Lewis op bezoek bij verschillende Rotterdamse bubbels. Soms met, en soms zonder een glas, eh, bubbels.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Tara

Tara Lewis

Tara Lewis (1986) werkt als freelancer voor diverse media. Ze koestert haar innerlijke tokkie en kan soms een beetje cynisch zijn. Ze vindt dat het discussieplatform bedoeld is voor lezers, en voelt zich daarom niet altijd geroepen te reageren. Ze studeerde Geschiedenis aan de EUR en Communicatie aan de HES.

Profiel-pagina
DSC_0908cutklein

Sylvana Lansu

Sylvana Lansu (1991) studeerde fotografie aan AKV St. Joost in Breda. In haar werk onderzoekt ze het verlangen van de mens naar vastigheid en tegelijkertijd vrijheid. Door het fotograferen van deze aspecten in de wereld om ons heen worden de raakvlakken tussen mens en natuur zichtbaar.

Profiel-pagina
Nog geen reacties