voor de harddenkende Rotterdammer

Wat zijn we allemaal aan het doen lieve mensen? Met onze koffie’s bedoel ik dan. Want allememachies wat een gekkigheid komt er voorbij op Instagram.

Bij SUE drink je insta-roze beetroot latte’s van bietensap en plantaardige melk. Er is ook een groene variant met matcha, en een gele met kurkuma. Deze trend begrijp ik. Het is vegan, en dat is in, plus het zijn mooie kleurtjes. Duidelijk.

 

 
 
 
 
 
Dit bericht bekijken op Instagram
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Een bericht gedeeld door Lot Piscaer (@lotpiscaer) op

Nog zo’n nieuwigheid: jezelf in cappuccinoschuim vereeuwigen. Dat kan bij Amada Coffee op de Hoogstraat. De eigenaren ontdekten het selfieccino-apparaat in Azië, en introduceerden hem als eerste in Nederland. Inmiddels is heel Europa aan de selfieccino, van Birminham tot Bratislava. Naast de standaard selfies van instadames komen er ook opvallend veel huisdieren voorbij. Ook mannen laten zich opvallend vaak fotograferen op hun koffie, en dat zie je niet zoveel op foodie-instagram. Hulde aan de selfieccino dus voor een stukje insta-mancipatie.

Er is nog een hip koffieding. Bij Rolph’s Deli, op de Wilheminapier, kreeg ik een cappuccino met daarop een plakje bladgoud. Nou ja, kreeg, ik moest er €11,50 voor betalen.

Rotterdam is af. Klaar. Niks meer aan doen. Vanaf hier kan het alleen nog maar bergaf gaan. Die gedachte overviel me toen ik bij Rolph die 24k aan mijn tanden had plakken.

Rolph is overigens niet de eerste die zijn producten oppoetst met goud. Chef Diego Buik deed een poging tot opvallen met zijn ‘duurste hamburger ter wereld’. Daar zat ook bladgoud op. Er is gouden sushi, er bestaan gouden doughnuts en zelfs gouden kipkluifjes. Iedereen kan koken met goud: een velletje van 8 x 8 cm koop je voor nog geen vijf euro online.

Zo’n 20 jaar geleden kookte Gualtieri Marchesi, de godfather van de moderne Italiaanse haute cuisine, al een risotto met bladgoud. Die was dan wel wel a) een kunstwerk om te zien en b) erg lekker, volgens de gelukkigen die hem proefden.

Nog langer geleden sloeg ik als puber de ene Goldstrike na de andere achterover, een kaneellikeur met goudvlokjes er in. Waarom eigenlijk? Het zag er leuk uit. Net als die cappuccino, met zijn dakje van goud.

Mocht je een gouden cappu overwegen: Goud heeft geen smaak, en je poept het binnen 24 uur ook weer allemaal uit. Je geld gaat dus linea rectum het riool in.

Instadam

Wie eet wat, waar en waarom? Om dat te weten te komen kan je je neus volgen. Je kunt ook op je telefoonscherm kijken. Op Instagram krijg je een soort parallel Rotterdam te zien: een wereld vol chiazaad en roze lattes aan de #fitgirl kant, en volgeladen bubble waffles en hamburgers aan de vettere kant van het spectrum. Een gulden middenweg lijkt er niet te zijn, en over hoe het smaakt hoor je ook niemand. Wat zegt de #instafood-scene over de stad? In deze serie verzamelt Lot Piscaer enkele trends en cliché’s.

lot piscaer

Lot Piscaer

Auteur

Lot Piscaer (1975) studeerde kunst- en cultuurwetenschappen en is tekstschrijver en culinair journalist. Ze schrijft restaurantrecensies voor het AD/Rotterdams Dagblad en is programmeur en van het culinaire podium op festival Djemaa el Fna. Ook werkt ze als kok en stylist mee aan kookboeken.

Profiel-pagina
Nog geen reacties