voor de harddenkende Rotterdammer
Sabrina_001
Beeld door: beeld: Khalid Amakran

Sabrina Starke is weliswaar niet bekend geworden om grote hits of streamingrecords, maar wist een decennium lang consequent hoge ogen te gooien bij muziekcritici en soulliefhebbers. Op Underneath The Surface, haar zesde en misschien wel meest persoonlijke album, vormt identiteit de rode draad. Voor haar tentoonstelling Who do you think you are? vroeg Starke dan ook verschillende kunstenaars om hun eigen visie op identiteit te delen.

Sinds je doorbraak in 2008 ben je nooit een artiest geweest die veel radioplay kreeg. Ben je ooit in de verleiding gekomen om je muziek wat hitgevoeliger te maken?

“Nee, ik heb altijd mijn best gedaan om dicht bij mezelf te blijven. Wel was mijn vorige album in een ander opzicht een nieuw nulpunt. Ik heb een achtergrond in jongerenwerk en ik ben altijd geïnteresseerd geweest in verschillende sociaal-maatschappelijke kwesties. Dat is onderdeel van wie ik ben en dat wil ik combineren met de muziek die ik maak. Sinds mijn vorige plaat ben ik daar bewuster mee aan de slag gegaan. Aan Nina Simone werd eens gevraagd wat de plicht van een artiest is. Zij antwoordde toen: ‘To reflect the times.’ Daar kan ik me helemaal in vinden: ik kijk naar wat er gebeurt in de wereld, wat mensen bezighoudt en probeer daar een bijdrage aan te leveren via mijn muziek.

Niet zo gek dus dat je nieuwe album thema’s als afkomst en identiteit aansnijden: in de media, het publieke debat en de politiek gaat het bijna nergens anders over.

“Precies. Al die discussies hebben me aan het nadenken gezet over mijn eigen identiteit. Ik ben geboren in Suriname, heb Afrikaanse roots en ben op jonge leeftijd naar Nederland gekomen. Ben ik Surinaams? Ben ik Nederlands? En is mijn afkomst het enige dat mijn identiteit vormt? Mijn conclusie hoor je terug op het nummer Underneath The Surface: wanneer we het over identiteit hebben, ligt de focus op de buitenkant – je uiterlijk, de kleur van je huid – in plaats van de verhalen daarachter. Maar identiteit is heel gelaagd en altijd in beweging. Het wordt gevormd door je persoonlijke geschiedenis, maar ook de keuzes die je zelf maakt.”

“Het is geen activistisch album geworden, daar heb ik de boosheid ook niet voor”

Wat opvalt is dat ook de andere tracks op je nieuwe plaat eerder klein en intiem dan uitgesproken politiek of activistisch zijn.

“Ja, want ook met grote maatschappelijke thema’s kies ik er meestal toch voor een persoonlijke invalshoek. Ik geloof heel erg in de kracht van zelfreflectie. Wie je bent en wat je uitdraagt heeft invloed op mensen. Je hoeft niet de hele wereld te veranderen, soms is het juist beter om op jezelf te focussen en te onderzoeken wat je op kleine schaal voor mensen kan betekenen. Ook daarom heb ik het thema identiteit zo liefdevol en positief mogelijk geprobeerd te benaderen. Het is dus inderdaad geen activistisch album geworden, maar daar heb ik de boosheid ook niet voor.”

Sabrina_002_v2

Die positieve insteek is best knap als je kijkt hoe heftig de discussie rondom identiteit er vaak aan toe gaat.

“Maar er zijn ook enorm veel organisaties, kunstenaars en activisten die hele mooie en waardevolle projecten opzetten. Neem bijvoorbeeld de Black Achievement Month, waarin de aandacht gevestigd wordt op allerlei inspirerende zwarte rolmodellen. Daar kan je de hevigheid van de zwartepietendiscussie tegenover zetten, maar ik vind het belangrijker om wat goed gaat naar voren te schuiven, dan om aandacht te schenken aan negativiteit.”

Je besloot je nieuwe album te koppelen aan een kunsttentoonstelling in TENT. Hoe ontstond die samenwerking?

“Juist omdat mijn album zo persoonlijk is, wilde ik het thema identiteit wat groter maken dan mezelf. Een tentoonstelling leek me daar geschikt voor, omdat kunst je ruimte biedt om een onderwerp op talloze manieren te interpreteren. Dat was best pittig, want ik heb heel veel zelf moeten doen: van het regelen van de financiering tot het organiseren van de verschillende programma’s en evenementen die tijdens de duur van de expositie plaatsvinden. Gelukkig kreeg ik ook veel hulp van TENT en de curator Charl Landvreugd, en had ik wel vanuit mijn achtergrond als jongerenwerker bijvoorbeeld al ervaring met het schrijven van projectvoorstellen en fondsaanvragen.”

Hoe ben je in contact gekomen met de kunstenaars die deel uitmaken van de tentoonstelling?

“Héél veel googelen. Ik ben urenlang op zoek gegaan naar kunstenaars die zich veel bezighouden met onderwerpen als identiteit en migratie. Ik  heb nooit eerder een tentoonstelling samengesteld, dus ik had niet al een lijstje met namen liggen. Uiteindelijk ben ik uitgekomen bij negen kunstenaars, waarvan er zeven nieuw werk hebben gemaakt.”

“De opdracht was om de gelaagdheid van identiteit te tonen. Ik heb de kunstenaars gevraagd om dicht bij zichzelf te blijven, daarom verschillen de werken ook heel erg qua aanpak en insteek. Brian Elstak heeft bijvoorbeeld gekozen voor schilderijen waarin hij de zwarte vrouw op de voorgrond zet, maar Antonio Jose Guzman zat juist heel erg op migratie en het dna van zijn voorouders.”

Hebben al die verschillende interpretaties je nieuwe inzichten over je eigen identiteit opgeleverd?

“Ik zou graag zeggen van wel, maar eerlijk gezegd heb ik het te druk gehad om er echt goed bij stil te staan. Omdat de tentoonstelling nog loopt, ben ik nog te veel bezig met de organisatie en planning om een rustmoment te pakken en er echt van te genieten. Wat ik wel weet, is dat het naar meer smaakt. Ik heb zo’n gevoel dat ik dit vaker ga doen.”

De tentoonstelling Who do you think you are? is nog tot 2 december 2018 te zien in TENT Rotterdam.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
profielfoto

Jelena Barisic

Auteur

Jelena Barisic (1990) kan het heus wel over iets anders dan hiphop hebben, maar alleen als het moet. Ze groeide op onder de rook van Rotterdam en werkt nu als freelance journalist, (eind)redacteur en programmamaker.

Profiel-pagina
2018_Khalid-Amakran_01_007

Khalid Amakran

Fotograaf

Khalid Amakran is een geboren Spangenaar met Marokkaanse ouders. Fotografie begon voor hem niet met een camera, Rotterdam veranderde in een videoclip als hij zijn mp3 speler in had. Beelden uit die clip zie je nu terug in de portretten die hij maakt.

Profiel-pagina
Nog geen reacties