voor de harddenkende Rotterdammer
Het absolute dieptepunt van het achterhoedegevecht voor het behoud van Zwarte Piet werd bereikt tijdens de sinterklaasintocht in Rotterdam. Leden van de nationalistische Voorpost en de xenofobe Pegida infiltreerden de stoet van de goedheiligman. Dit deden ze vermomd in de meest racistische versie van Zwarte Piet: zwarte schmink, kroeshaar, rode lippen en gouden oorbellen. Tegelijk verspreidden ze hun gif onder de aanwezige kinderen en ouders. Het optreden van deze ‘nazi’-Pieten samen met het openlijk racistische geweld tegen demonstranten heeft alle betrokkenen in een hoek gezet: de tijd van weifelen is ver voorbij, er moet gekozen worden.
 
Of je Zwarte Piet een racistische karikatuur vindt of niet: het argument om ervan af te willen is dat Sinterklaas nu onvoldoende een feest voor alle kinderen is. Veel kinderen (en volwassenen) worden gepest vanwege hun donkere huidskleur. Kinderen die met Sinterklaas met buikpijn naar school gaan. Vrouwen die niet met rode lippenstift naar buiten durven. Recent werd zelfs een wethouder in de gemeenteraad uitgemaakt voor Zwarte Piet. Aan dit pesten moet direct een eind komen. Het mag niet zo zijn dat omwille van volwassenen die veranderingen maar moeilijk vinden, kinderen nog jarenlang last hebben van pesterijen.

We zijn er nog lang niet

Ik weet nog hoe jaren geleden er een enorm taboe op rustte om het uiterlijk van Zwarte Piet te bespreken. Zogenaamde progressieve lui die me verdwaasd aankeken en iets over schoorstenen doceerden. Dankzij het doorzettingsvermogen van, onder andere, de vreedzame demonstranten van Kick Out Zwarte Piet is het in ieder geval bespreekbaar geworden. Maar we zijn nu meer dan vijf jaar verder sinds de discussie losbarstte en dit dieptepunt laat duidelijk zien dat we er nog lang niet zijn.
 
De heersende gedachte dat ‘er heus wel iets gaat veranderen maar alsjeblieft niet te snel’ is daarom een valse: indien je immers de pijn en last erkent van donkere kinderen, dan kun je dit geen moment langer toelaten. Ook zij onder ons verdienen empathie. Verandert door de afschaffing het karakter van het Sinterklaasfeest? Ontegenzeggelijk: het wordt een groter feest dat door alle kinderen gevierd kan worden.

 

Tijdens het debat in de gemeenteraad over deze dramatische intocht was er nog een surprise. Aboutaleb poogde zich de afgelopen jaren uit te geven als een neutrale scheidsrechter terwijl zijn burgemeestersketting afstak tegen het thuistenue. In een ommezwaai presenteert hij zich nu als de ‘locomotief’ om de verandering in de samenleving te faciliteren. Zijn genereuze aanbod is too litte, too late. De trein heeft het station al verlaten.
 
Het dieptepunt van dit jaar stelt ons voor de ultieme keuze. Het comité dat de intocht verzorgd heeft na een gesprek met Rutu Rotterdam de keuze gemaakt om volgend jaar (bijna) geen zwarte pieten meer te hebben. Rotterdam loopt hierin achter op andere steden.
 
En de intocht is slechts een klein deel: alle scholen, kinderdagverblijven, ziekenhuizen en andere instellingen die dit feest met kinderen vieren dienen de keuze te maken. Kiezen ze voor een inclusieve maatschappij waarbij ieder kind meetelt, of sluiten zij zich aan bij de nazi-Pieten die deze kinderen negeren en met geweld protesten de kop in willen drukken?

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Awais

Awais Hassan

Awais Hassan (1984) is geboren, getogen en gewoon gebleven op Zuid. Leest graag de open gezichten van de stad. Hij is econoom en werkt als consultant bij een groot Nederlands bedrijf.

Profiel-pagina
avatar-mark-van-wijk

Mark van Wijk

Illustrator

Met een achtergrond als grafisch ontwerper en een grote interesse in illustratief werk maakt Mark van Wijk dingen graag mooier dan ze zijn. Daarbij is er, wat Mark betreft, altijd wel ergens een grap uit te halen.

Profiel-pagina
Nog geen reacties