voor de harddenkende Rotterdammer
mark_hoogstad_in_memoriam
Beeld door: beeld: Jeroen Van de Ruit

Mark Hoogstad was lange tijd verbonden aan NRC Handelsblad, eerst als sportverslaggever en daarna voor de binnenlandredactie. Hij zag de verhuizing van de krant naar Amsterdam niet zitten en stapte in 2012 over naar het AD Rotterdams Dagblad, om daar dé politiek verslaggever van Rotterdam te worden. Hij was altijd te vinden in en om het stadhuis of op Twitter waar hij erg actief was.

In 2017 vertrok hij plots bij het AD, in een interview met Vers Beton zei hij hierover “we speelden niet meer dezelfde wedstrijd, het roer moest om”. Hij ging als freelancer aan de slag voor onder meer Trouw. Hij had nu ook tijd om zich te richten op het schrijven van een boek dat begin 2018 uitkwam. Rotterdam, Stad van Twee Snelheden won in 2018 de Persprijs Rotterdam en geldt als hét overzichtswerk voor Rotterdamse politieke ontwikkelingen vanaf het post-Fortuyn tijdperk tot de populaire stad van de hippe lijstjes.

In de allerlaatste periode van zijn journalistieke leven verbond hij zich ook aan Vers Beton. In aanloop naar de verkiezingen maakte hij voor Vers Beton een serie verkiezingsvlogs samen met Willem Sonneveld. Deze moesten vroegtijdig gestopt worden vanwege de diagnose die rond die tijd bekend werd.

Zelfs tijdens zijn ziekte kon hij de politiek niet loslaten. Hij volgde de coalitieonderhandelingen op de voet en werd nog steeds gespot in de stadhuistuin. Hij schreef aan een extra hoofdstuk voor zijn boek over hoe de nieuwe coalitie tot stand is gekomen. Het was een hele bevalling, omdat hij in deze periode al last had van zijn ziekte en bijbehorende behandeling, maar hij was onvermoeibaar. Het hele hoofdstuk is als een longread gepubliceerd op Vers Beton en is te vinden in de heruitgave van het boek.

Wij zullen hem herinneren als een kritisch denker en perfectionist, om zijn branie en aanstekelijke schaterlach. De redactie wenst de nabestaanden van Mark Hoogstad veel sterkte bij het verwerken van dit verlies. Rotterdam zal hem missen.

Eeva Liukku: “Toen ik voor de eerste keer met Mark had afgesproken om te praten over de vlogs vroeg hij aan mij waarom ik hem na zijn vertrek bij het AD niet eerder had benaderd om voor Vers Beton te schrijven. Dat was typisch Mark: een beetje beledigd dat ik niet aan hem had gedacht. Dit kwam niet in mij op, want ik zag hem als ‘de Grote Mark’ – simpelweg een schoenmaat te groot voor ons. Ik heb toen van hem geleerd dat we niet te klein over onszelf moeten denken. Hij is vervolgens met een kinderlijk enthousiasme met de vlogs aan het werk gegaan, welke hij helaas moest stoppen. Maar zelfs tijdens zijn behandeling kon hij niet laten om nog enkele opiniestukken in te sturen. Hij was niet te stoppen.”

Tara Lewis: “De eerste keer dat ik Mark ontmoette was tien jaar geleden. We stonden allebei te roken voor LantarenVenster en ik was aan het klagen dat je in Rotterdam nergens behoorlijk kon uitgaan. Hij ving het gesprek op, monsterde mij met het voor hem typerende schalkse lachje en begon mij uit te horen waar ik het dan nog wel leuk vond. Hij knikte goedkeurend bij het aanhoren van wat schimmige etablissementen en dat was het. Een dag later begreep ik dat hij als journalist voor NRC Handelsblad over Rotterdam schreef, en vond ik deze ontmoeting in retrospectief héél stoer.

De tweede keer was tijdens de uitreiking van de Persprijs, waar de Buik mee vandoor ging. Toen ik hem op straat passeerde vertelde ik hem dat ik vond dat hij had moeten winnen. Dezelfde avond begon ik hem op Twitter te volgen, waarna ik een welkomsttweet kreeg in de trant van: ‘Toch nog een lichtpuntje vanavond, een nieuwe volger.’

Er volgden meer cynische tweets waarin hij me vaak uit de tent probeerde te lokken. Ik was echter vastbesloten fan te blijven van deze mastodont. Dat stak ik niet onder stoelen of banken en uiteindelijk wurmde ik mij langzaam en gestaag een weg richting Marks good side. Daarbij hielp het dat ik hem twee jaar geleden probeerde te nomineren voor de Persprijs. Een samenvatting: ‘Mark Hoogstad is iemand die mij als jonge journalist inspireert en uitdaagt om geen genoegen te nemen met de opgelepelde antwoorden van woordvoerders. Het is anno 2016 nog niet makkelijk om journalisten te vinden die hun taak serieus nemen. Dat is in een medialandschap waar alles steeds oppervlakkiger wordt ook niet makkelijk. Het feit dat Hoogstad NRC inruilde voor het AD en zijn taak daar onverminderd serieus neemt is iets waarvoor hij oneindig groot respect verdient. Ik beschouw Mark Hoogstad in Rotterdam als mijn grootste journalistieke voorbeeld en dat is in een tijd waarin mijn vak als overbodig wordt beschouwd een hoog goed.’

Mark kon deze lovende woorden waarderen, want een beetje ijdel was hij wel. Om eerlijk te zijn had hij had wel meer ‘moeilijke’ eigenschappen, maar dat was een van de dingen die ik heerlijk aan hem vond. Het is veel leuker om van iemand te houden die rancuneus, bozig, moeilijk en bazig is. Zeker als diegene ook oneindig loyaal, grappig, intelligent en betrokken is. Op vooraf door hem uitgekozen momenten gingen we grote hoeveelheden witte wijn slempen, tot hij het tijd vond om naar huis te gaan.

De mop is dat Mark uiteindelijk in wezen een veel positiever en optimistischer mensbeeld had dan ik. Hij kon over Rotterdam praten op een manier waardoor zelfs ik een hoop op een goede afloop kreeg. Ik vond Mark de beste journalist van Rotterdam. Hij deed niks om iemand te pleasen, was keihard en onverbiddelijk in zijn mening. Ik zal voor altijd fan zijn.”

Artikelen van en over Mark Hoogstad

000010

Lees meer

Mark Hoogstad: "Ik heb een onwaarschijnlijk talent voor rancune"

Lees het interview met Mark Hoogstad dat Tara Lewis in december 2017 met hem had over het vertrek bij het AD, zijn boek en Rotterdamse politiek.

IMG-2215

Lees meer

Tussen lef en laf zit maar één klinker verschil

Lees hier het uitputtende hoofdstuk van Mark Hoogstad over de coalitievorming in 2018

Eeva Liukku

Eeva Liukku

hoofdredacteur

Eeva Liukku (1983) begrijpt niet waarom mensen ergens anders zouden willen wonen dan in Rotterdam, maar heeft wel in Amsterdam wijsbegeerte gestudeerd.
eeva@versbeton.nl

Profiel-pagina
Tara

Tara Lewis

Tara Lewis (1986) werkt als freelancer voor diverse media. Ze koestert haar innerlijke tokkie en kan soms een beetje cynisch zijn. Ze vindt dat het discussieplatform bedoeld is voor lezers, en voelt zich daarom niet altijd geroepen te reageren. Ze studeerde Geschiedenis aan de EUR en Communicatie aan de HES.

Profiel-pagina
Nog geen reacties