voor de harddenkende Rotterdammer

Ze is geboren en getogen in Zoetermeer, en woont sinds twee jaar in Rotterdam. Voor dit interview nodigde Stephanie Afrifa mij uit in haar adembenemend mooie woonruimte in Nieuw-Crooswijk. Boven een dampend bord rijst met bakkeljauw en Surinaamse bladgroenten en een heerlijke kruidenthee ben ik het gesprek met haar aangegaan.

“De stad kende ik al, omdat ik hier heb gestudeerd. Ik heb Mode & Handel (MBO) op het Zadkine College gedaan, ben toen naar het AMFI (Amsterdam Fashion Institute) gegaan, maar in het tweede jaar gestopt. Ik voelde aan dat de modewereld mij geen voldoening gaf, dus heb ik gekozen om weer te gaan studeren: Algemene Culturele Wetenschappen aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Daar heb ik nooit spijt van gehad, die opleiding was echt alles wat ik ervan had verwacht! Daarna heb ik gewerkt in de meest uiteenlopende functies.”

StephanieAfrifa-Daphne-van-Drenth-6
Beeld door: beeld: Daphne van Drenth

Stephanie Afrifa is na haar studie op zoek gegaan naar een modus operandi waarbij zowel haar activiteiten in de kunst- en modescene gepaard konden gaan met een (parttime) dienstverband, waarmee ze haar vaste lasten kon dekken. Om uiteindelijk de ‘switch’ te kunnen maken naar volledige zelfstandigheid. Ze bracht veel tijd door in het HiphopHuis, waar Aruna Vermeulen haar de kans gaf om zich te ontplooien door het presenteren van een talkshow met internationale gasten zoals Cody Chestnutt. Als laatste stap meldde ze zich aan bij de KvK. Deze periode heeft ongeveer 4 jaar geduurd.

“Naast vaste baantjes ging ik in de slag in een galerie, ik werd gevraagd voor modellenwerk en ik reisde heel veel. In de laatste fase werkte ik bij een bank, en dat werd gewoon ondraaglijk. Ik heb dat aangehouden omdat ik wel genoeg verdiende om de kosten te kunnen dekken. Maar ik vond het veel leuker om creatief bezig te zijn en ik merkte dat ik niet met gezag om kon gaan. Werken voor een baas, dat is hem gewoon niet.”

“Er gebeurt iets magisch op het moment dat je je inschrijft bij het KVK. Vanaf dat moment besluipt het ondernemersgevoel je, dat je aan de slag moet en daar wilde ik alles uithalen. Tijdens mijn laatste werkdag bij de bank gaven mijn collega’s nog aan dat ze mij zeker terug zouden zien op tv.”

“Komisch genoeg werd ik nog diezelfde avond telefonisch benaderd door het tv-programma ´De Wereld Draait Door´ om te komen praten over het album van Solange (het jongere zusje van de superster Beyoncé). En daar was ik dan ineens te zien tijdens ‘prime time’ op televisie, pratend over zaken waar ik me echt voor interesseerde. Sindsdien is mijn leven heel erg veranderd, ik heb twee jaar lang keihard gewerkt en bijna geen opdracht afgeslagen omdat ik het superleuk vond. Daarna ging het een periode wat minder. Ik had meerdere tentoonstellingen gedaan, talloze dingen gepresenteerd en zat er even doorheen.”

 

“In mijn laatste periode bij de bank en kort voor mijn doorbraak was ik naar Rotterdam verhuisd. Dit heeft ook wat teweeg gebracht. Ik kwam in contact met meer mensen en werd geïnspireerd door de mensen om me heen, die een enorme drive lieten zien om verder te komen. Ik ontleen nu een gedeelte van mijn identiteit aan het feit dat ik Rotterdammer ben.”

Als je Rotterdam vergelijkt met Amsterdam, welke stad biedt dan de beste voedingsbodem om te starten als zelfstandige creatieve ondernemer?

“Dat hangt ervan af wie je bent als persoon. Voor mijzelf vind ik Rotterdam een fijnere basis bieden. Het klinkt misschien heel zweverig, maar dat komt door de ‘ruimtelijkheid’ van de creatieve sector. Zowel fysiek als ook in creatieve zin. De meeste grote culturele instellingen zitten in Amsterdam. Als Rotterdammer zul je daardoor vaker naar Amsterdam af moeten reizen, maar daardoor is er in Rotterdam ook juist heel veel ruimte om dingen te ontdekken en dingen te laten ontstaan. Qua mensen is het hier veel meer divers. En we lijken meer met elkaar samen te leven.”

“Ik zou mezelf bovendien makkelijk kunnen verliezen in de dynamiek van Amsterdam. In Rotterdam is het eenvoudiger om rust te vinden, terwijl je toch de mogelijkheid hebt om de drukte op te zoeken als je dat wenst.”

Wat heb je ervoor nodig om te slagen als creatieve maker?

“Een authentieke visie! Sinds de tijd van Ilse, TMF-chat, Hyves, PP2G ben ik op sociale media actief geweest. Daar heb ik op mijn profielen altijd vastgehouden aan mijn eigen stijl. Ik ben altijd heel zichtbaar geweest. Het maakt het niet uit in welke stad ik in Nederland ben of ik word er herkend door mensen. De ene keer van sociale media, de andere keer van een online video die ik in Londen met een filmmaker heb gemaakt. Ook in New York word ik wel eens herkend. Niet heel vaak, maar wel genoeg om te weten dat ik zichtbaar genoeg ben. Het is toch erkenning, als dat gebeurt. Ik heb dan zoiets van ‘wow mensen zien mij!’ Volg je me nog?”  Stephanie’s aanstekelijke lach weerklinkt door haar riante woonkamer.

“Eigenlijk heb ik op Instagram best een kleine ‘following’, gezien het feit dat ik voor miljoenen mensen op de buis te zien ben. Soms voel ik de pressie dat ik meer moet doen met mijn social media-kanalen. Maar ik werk al zoveel offline. Misschien zou het meer opdrachten opleveren, als ik hier intensiever mee bezig zou zijn.”

 

StephanieAfrifa-Daphne-van-Drenth-4

“Ook reizen is heel belangrijk geweest voor mijn authentieke visie, sinds ik een jaar of vijf ben, kom ik al in New York. Hierdoor ben ik bekend met de cultuur daar en specifiek de culturele sector. Het geeft mij toch een ander perspectief, dat waardevol is. Iedereen heeft zijn eigen eigenzinnigheden. Die zou je ook niet moeten willen verbergen of afstompen, dat is jouw kracht!

Onlangs heb je een reis gemaakt naar Curaçao en New York. Een moment van bezinning, zeg je zelf. Blijf je nu nog zo hard knallen of ga je anders te werk?

“Als zelfstandig cultureel ondernemer moet je altijd hard werken. Natuurlijk kan je op een gegeven moment zodanig gevestigd zijn dat alles op je afkomt. Maar je hebt nooit zekerheid: je moet zelf zorgen voor je opdrachten. En alert blijven: ik heb twee jaar lang tentoonstellingen gedaan voor hetzelfde instituut. Uiteindelijk voelde dit alsnog alsof ik in dienst was, zij waren op dat moment mijn enige opdrachtgever. Ik merkte dat dat ook niet was wat ik wilde. Ook al ben je zelfstandig werkzaam, de vrijheid is er dan niet. Je moet blijven vechten voor het leven wat jij voor je ziet.”

“De afgelopen tijd zette me aan het denken over mijn rol in de creatieve sector. Ik twijfelde of ik vanuit mezelf genoeg weet te creëren óf dat de dingen allemaal op mij afkwamen. Ik wilde altijd vooral heel veel doen. Niet altijd kon ik achteraf voor mezelf verantwoorden hoe dat paste onder de ‘paraplu’ van het merk Stephanie Afrifa. Maar ik realiseer me: dit soort zaken tot in de puntjes strategisch proberen uit te stippelen werkt niet voor mij. Just go with the flow. Ik ben mijn werk, Stephanie Afrifa is mijn merk. Als ik hier teveel over na zou moeten denken dan verlies ik mijn eigenheid!”

 

Waar loop jij tegenaan in de lokale creatieve sector?

“Mijn antwoord beperkt zich niet alleen tot de lokale sector. Ik word echt ziek van het práten over diversiteit en inclusiviteit. Alle instituten blijven steken op het niveau van praten, praten en praten. Als ik dan terugkom uit New York en heb gezien wat er daar allemaal gebeurt…For f*ck’s sake, doe gewoon iets!”

“Ik ben voor mezelf echt klaar met praten over deze thema’s. Ik doe het nu liever zelf, ga daadwerkelijk dingen oppakken en waarmaken. Als de instituten zien dat wij door het daadwerkelijk ondernemen van actie, progressie boeken, zal het kwartje misschien vallen.

Zij dienen ons een plek te geven of moeten wellicht plaatsmaken. Dat besef is er wel, maar ze zijn gewoon bang voor verandering. Dat is zo vermoeiend. Ik ben daarom gestopt om door instituten gezien of gewaardeerd te willen worden. Natuurlijk is het tof om erkenning te krijgen van een groot instituut, maar daar moet je niet afhankelijk van willen zijn.”

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder
IMG_2051-1.JPG

Giovanni Burke

Giovanni Burke is 32 jaar oud. Hij studeerde Sociologie op de Erasmus Universiteit Sociologie en deed daarna een master Grootstedelijke Vraagstukken en Beleid. Door het afstuderen in crisistijd heeft hij een zijstap moeten maken naar de financiële sector. De aansluiting met de sociologie houdt hij levend, want hij droomt er nog steeds van om van zijn studierichting én affiniteit met het sociaal domein, zijn werk te maken.

Profiel-pagina
Daphne van Drenth profiel

Daphne van Drenth

Daphne van Drenth (1991) studeert grafische ontwerpen aan de Willem de Kooning. Ze fotografeert en ontwerpt vanuit fascinatie voor storytelling, architectuur en het gedrag van de mens vanuit haar eigen perspectief.

Profiel-pagina
Nog geen reacties