Voor de harddenkende Rotterdammer

In totaal willekeurige volgorde, moet je volgend jaar gaan letten op:

1: Royston Drenthe (Sparta)

portret_royston
Beeld door: beeld: Elzeline Kooy

sport

Of ik een stukkie wil schrijven over Royston Drenthe. Waarom? Nou, jij bent de enige Spartaan op de redactie en die Royston moeten we volgend jaar in de gaten houden. Die gaat Sparta kampioen maken. Oké, ik bén Spartaan en op het Kasteel houden we de adem in als hij aan de bal is. Maar gevoelsmatig sta ik niet vooraan met veren en pluimen voor een avonturier, een Feyenoorder of een koning van Crooswijk. Aan de andere kant – laten we wel wezen – is Ronaldo ook niet in Turijn geboren. Royston heeft Feyenoord uit z’n hoofd gezet, heeft weer zin in voetbal en wil kampioen worden met Sparta. Hij is het politieke gedraai bij de grote clubs zat en is al genoeg bestolen en belazerd. Dus wil Royston nu koning van Spangen worden. Volgens eigen zeggen zit ‘ie weer in z’n ‘flowtje’. Tja, als je er zo naar kijkt… Ik ben vóór!

(Max van Dongen)

2: Alice Krekt (Deltalinqs)

alice_portret
Beeld door: beeld: Elzeline Kooy

haven & economie

Linksom of rechtsom: 2019 wordt hét jaar waarin Nederland kleur moet bekennen voor het klimaat en de energietransitie. De Rotterdamse haven, goed voor 17% van onze CO2-uitstoot, speelt daarbij een cruciale rol. Alice Krekt is bij Deltalinqs (de ondernemersvereniging van de haven- en industriële bedrijven in Rotterdam) verantwoordelijk voor die energietransitie bij haar leden. Tot nu toe is daar alleen nog weinig écht fundamenteels gebeurd. Aan Krekt zal dat niet liggen: die is bij elke bijeenkomst aanwezig, meldt te pas en te onpas welke kansen er liggen, en zit vol goede moed. Maar is dat voldoende om fossiele giganten als Shell, ExxonMobil, Engie en Uniper mee te krijgen? 2019 wordt voor haar de ultieme lakmoesproef, en daarmee voor ons allemaal. Want alles wat Krekt (niet) bereikt, heeft direct zijn weerslag op de klimaatprestaties van Nederland. Geef haar daarom liefde, bemoediging én vermaning. Ze heeft het allemaal nodig.

(Inge Janse)

3: Nourdin El Ouali (Nida)

portret_nida
Beeld door: beeld: Elzeline Kooy

politiek

Als je met maar twee zetels in de gemeenteraad, toch een favoriet doelwit bent van de grootste partij in het college, weet je dat je ertoe doet. Zoals tijdens het laatste raadsdebat van 2018, toen een interview met VVD-wethouder Bert Wijbenga in de Volkskrant tot felle discussies leidde. Hij had daarin uitgehaald naar de “onverdraagzaamheid” van Leefbaar Rotterdam, Denk en Nida (in die volgorde).

Begin dit jaar leek Nida nog af te stevenen op een rampzalige verkiezingsuitslag: er was nieuwe concurrentie van Denk, gevolgd door interne ruzies en het mislukte verbond van linkse partijen. Toch hield Nida stand, ondanks de verrassende vier zetels winst van Denk. Dit voorjaar leek het er zelfs even op dat de partij zou gaan meebesturen. Niet CU-SGP (1 zetel) maar Nida (2 zetels) zou het college aan een meerderheid helpen. Vooral PvdA en D66 maakten zich daar sterk voor. De VVD, dat de kritiek van concurrent Leefbaar Rotterdam al kon uittekenen, was tegen. Maar als het zes-partijen-college haar minimale meerderheid alsnog verliest, zou Nourdin el Ouali wel eens degene kunnen worden die het college met zijn steun overeind kan houden.

Hoewel de principiële Nourdin el Ouali in de raad fel oppositie voert tegen bijvoorbeeld onverdraagzaamheid en de sloopplannen in Rotterdam-Zuid, stond de partij ook dicht bij het college tijdens de onderhandelingen over de begroting. Dat vertaalde zich in hun vele moties die met steun van collegepartijen werden aangenomen. We schreven het al eerder: het kleine Nida speelt zich in de kijker als partij om in de gaten te houden. Ook in 2019.

(Guido van Eijck)

4: Jetti Steffers en Kris de Leeuw (Maatschappij voor Volksgeluk)

jetti_kris_portret

kunst & cultuur

Op 30 juni 2019 zal BAR zijn deuren in het Schieblock sluiten na een drie dagen durend afscheidsfeest. Dat is opzich al een iconisch moment om het jaar mee te markeren. Maar dat is niet de reden waarom we op Kris en Jetti moeten letten in 2019. Want Kris en Jetti van de Maatschappij voor Volksgeluk zijn al druk bezig met het volgende project dat alles in zich heeft om harder, better, faster, stronger te zijn.

In oktober openen ze in de Ferro-hallen, een oude emaillefabriek in Merwe-Vierhavens, een nieuwe nachtclub naar een ontwerp van ZUS. Er komt ook een buitenlocatie bij, waar we in de zomer al wat voorproefjes van kunnen verwachten en in 2020 zelfs een heus zwembad. De programmering blijft vooruitstrevend en experimenteel, maar ze zullen vaker grotere namen boeken om een breder publiek aan te spreken. De rauwe Rotterdamse sfeer van de locatie blijft bewaard, zo zegt Kris. Een welkom initiatief in tijden dat de rauwe randjes van de stad door de grote vastgoedjongens zijn ontdekt om glad te strijken. Dit belooft een belangrijke impuls voor het Rotterdamse nachtleven te worden waar we nog jaren plezier van zullen hebben. Of nouja, in elk geval zeven jaar, want dan houdt het contract met het Havenbedrijf op.

En schrijf de locatie van BAR trouwens ook niet helemaal af. Daar willen ze een ander en nieuw concept in zetten. Ze denken aan een arkadehal. Ik zeg: doen!

(Eeva Liukku)

5: Rachelle Eerhart (Rechtstreex)

portret_Rachelle
Beeld door: beeld: Elzeline Kooy

ondernemerschap & economische transitie

Rechtstreex – waar je groente, fruit en boodschappen bestelt van boeren tot 50 km rondom Rotterdam – bewijst dat je soms harde keuzes moet durven maken om ergens te komen. Het vijf jaar jonge Rotterdamse bedrijf zat in een kritieke situatie eind 2016, maar heeft recent de grens gepasseerd naar winstgevendheid. Dat deden ze door vol te kiezen voor de lokale voedselketen in Rotterdam, en twee andere steden en alle nevenactiviteiten af te stoten.

Rachelle Eerhart is regiocoördinator en kwam in 2015 bij het bedrijf om oprichter Maarten Bouten te versterken. En dat is danig gelukt. Ze bouwt en onderhoudt het netwerk met inmiddels meer dan 100 boeren en Rotterdamse makers als Pinky Rose, Jordy’s of Brouwerij Noordt. En ze weet aan de lopende band nieuwe wijkchefs te enthousiasmeren waardoor je inmiddels in bijna elke uithoek van Rotterdam, Schiedam, Dordrecht of Gouda, boodschappen op kunt halen.

Wie in een jaar tijd eigenhandig zoveel nieuwe boeren, wijkpunt-eigenaren en consumenten weet mee te krijgen, kan je maar beter in de gaten houden. Nu de mijlpaal van 900 bestellingen per week gepasseerd is, en het break even point bereikt is, zou de groei van nieuwe klanten wel eens exponentieel kunnen worden. En dan wordt 2019 wat mij betreft het jaar waarin die lokale voedselketen rondom Rotterdam echt serieuze vormen aan gaat nemen.

(Willemijn Sneep)  

6: Arna Mackic

portret_arna

architectuur

Ruim een jaar geleden won Arna Mačkić de Jonge Maaskantprijs voor de meest veelbelovende jonge architect in Nederland en dit jaar komt ze in Rotterdam wonen. Zij verbeeldt prachtig hoe Rotterdam met honderden dunne draadjes verbonden is met steden zoals Beirut, Palmyra, Aleppo, Mogadishu, Mosul en Mostar (Mačkić komt uit Bosnië-Herzegovina). De bewoners van deze steden delen het verlies en de moed die nodig was om hun stad weer op te bouwen en dat is ook aan gebouwen en publieke ruimtes afleesbaar.

Rotterdam-Zuid is sinds 2018 onderzoeksterrein van Mačkić en haar collega Lorien Beijaert. Daar hoorden ze van bewoners: “Wat je voor ons doet, zonder ons, is tegen ons.” Mačkić en Beijaert interpreteren de geschiedenis van Rotterdam daarom als kans om verder te bouwen aan een gelaagde stad die aanknopingspunten biedt voor inwoners met verschillende achtergronden en opvattingen. Mét ruimte voor imperfectie en verdriet.

Mačkić waarschuwt met haar houding voor een gladgestreken stad die misschien toeristen en het grote vastgoedgeld trekt, maar daardoor grote aantallen bewoners uitsluit. Zulke scherpzinnigheid zal Rotterdam nog hard nodig hebben in de strijd voor een inclusieve stad.

(Teun van den Ende)

7: Hilde Sennema (Erasmus Universiteit)

portret_hilde
Beeld door: beeld: Elzeline Kooy

wetenschap

Hilde onderzoekt de betrokkenheid van havenondernemers en industriëlen bij de stedelijke ontwikkeling van Rotterdam tussen 1930 en 1970. Waarom haar werk belangrijk is om te volgen? Omdat het laat zien hoe privaat geld is ingezet voor publieke doeleinden, en hoe daarmee private belangen het publiek domein (be)stuurden. Volgens de historicus zit Rotterdam nu met hetzelfde vraagstuk als in de jaren ’30: hoe gaan we de stad naar een nieuwe tijd zetten? Met één verschil: nu is de prangende vraag ook wíe dat mag doen.

Sennema houdt eind januari een presentatie voor de technische commissie van de gemeenteraad die zich bezighoudt met filantropie in de stad. Waar liggen de grenzen van filantropie, door bijvoorbeeld een stichting Droom & Daad, en waar begint de pure commercie? Haar wetenschappelijke publicaties gaan onder andere over de cultuur van havensteden als Rotterdam en Liverpool, en de rol van havenbaronnen, zoals Jan Backx, in stadsontwikkeling en city marketing.

Voor wie de publicaties een brug te ver vindt: ze heeft ook een interessante column in het Financieele Dagblad, waar ze zaken zoals Feyenoord City onder de loep neemt.

(Marianne Klerk)

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

de redactie

de redactie

De redactie van Vers Beton.

Profiel-pagina
logodriehonderdduizendtweetien

Elzeline Kooy

Illustrator

Elzeline Kooy (Rotterdam) studeerde in 2013 af als illustrator aan de Willem de Kooning Academie. In 2014 behaalde ze haar master aan Sint-Lukas (kunsthumaniora) in Brussel. Momenteel werkt ze als freelance illustrator voor onder andere magazines en online platforms, met specialisatie in beeldverhaal.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500