Voor de harddenkende Rotterdammer
header_Salih_Kilic_0004
Beeld door: beeld: Salih Kilic

Koffiedik kijken met Rotterdam is geen goed idee, kwam ik gauw achter. Zo begon ik te schrijven dat de stad ook in 2019 gewoon weer de verkeerde lijstjes zal blijven aanvoeren, met de schrale troost dat dat de enige lijstjes zijn waar we in ieder geval boven Amsterdam staan. Ook voorspelde ik dat mijn club Sparta naar de Eredivisie promoveert – of nét niet. Zoals ze in Spangen zeggen: het blijft Sparta. En zo voorspelde ik nog meer rampspoed: Feyenoord City, de verbouwing van Boijmans, de fragiele collegesamenstelling op het stadhuis, de gevolgen van een harde Brexit voor de Rotterdamse haven.

Je leest het al, één en al cynisme, en het nieuwe jaar is niet eens begonnen. Daarom wil ik in plaats van koffiedik kijken liever een aantal wensen uitspreken voor Rotterdam, omdat ik geloof dat deze stad geen project is maar een belofte, een droom. En om met stadsdichter Derek Otte te spreken: meerdere wegen leiden naar dromen. Hier volgt, geheel in de geest van deze feestmaand, een bescheiden verlanglijstje.

Ik wens Rotterdam in 2019 minder ambitie toe. Ja, je leest het goed, minder ambitie. Ambitie sloopt de stad. Het klinkt paradoxaal, maar het is wel zo. De ambitieuze plannen van ambtenaren, architecten en stadsmakelaars zijn niet bedacht voor de vele onrendabele Rotterdammers aan de onderkant van de stad. Dat is recentelijk weer pijnlijk zichtbaar geworden in de Tweebosbuurt in de Afrikaanderwijk. Ik wens Rotterdam daarom ook meer burgerverzet toe. Groene hesjes, in de kleur van de stad. De sloopwoede van de gemeente houdt niet op, niet vanzelf.

Ik wens Rotterdam in 2019 een nieuwe burgemeester toe. Sorry Aboutaleb, maar u heeft uw steentje nu wel bijgedragen. Laat de opvolger alsjeblieft niet Alexander Pechtold zijn. Laat het in ieder geval een vrouw zijn. Deze ruige stad is te lang bestuurd door strenge vaders met losse handjes. Laat een wijze, betrokken en zachtaardige burgermoeder het eens proberen, een soort Rotterdamse Angela Merkel. Rotterdam kan wat moederliefde gebruiken.

Ik wens Rotterdam in 2019 een ijzersterke lokale journalistiek toe. God weet dat het nodig is. Rotterdammers verdienen een scherpe journalistieke waakhond die hun machthebbers onder de loep nemen. Mark Hoogstad is niet meer, maar ik geloof dat er genoeg opvolgers klaarstaan om zijn grote schoenen te vullen. Maar kwaliteitsjournalistiek is niet gratis. Meld je aan als supporter van Vers Beton, als je dat om geen enkele goede reden nog niet hebt gedaan.

Ik wens Rotterdam in 2019 meer tolerantie en verdraagzaamheid toe. We hoeven elkaar niet te mogen, maar op z’n minst kunnen we elkaar als stadgenoten respecteren. We hebben verder ook geen keus, we zitten in hetzelfde schuitje. De volgende dag delen we de tram of metro gewoon weer met de halve stad. Hou daarom alsjeblieft de deur open voor die haastige reiziger die zijn tramrit dreigt te missen. Klein gebaar, maar de kern van beschaving bestaat uit een geheel van kleine gebaren.

Ik wens Rotterdam in 2019 een sinterklaasfeest toe zonder racisme. Het is natuurlijk een schande dat deze wens anno nu en in deze wereldstad nog uitgesproken moet worden, maar het zij zo. Laat Delfshaven een voorbeeld wezen, waar de Goedheiligman het dit jaar helemaal zonder pieten deed. Er vielen geen doden of gewonden.

Ik wens Rotterdam in 2019 meer bomen toe. En dan veel meer dan die twee plantenbakken zoals op de geherstructureerde Blaak. Of je nou in klimaatverandering gelooft of niet, niemand is tegen het inademen van frissere lucht.

Ik wens Rotterdam in 2019 een einde aan vuurwapengeweld toe. We verliezen elk jaar te veel jonge stadgenoten aan het zinloze geweld. Dajo uit Katendrecht, rust in vrede; Humeyra, onze roos, de steel abrupt gebroken, we zullen je nooit vergeten.

Ik wens Rotterdam in 2019 alle gezondheid, geluk en wijsheid toe.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Lotfi el Hamidi

Lotfi el Hamidi

Lotfi El Hamidi (1986) is geboren en getogen in Delfshaven. Studeerde geschiedenis aan de Erasmus Universiteit. Probeert als redacteur in Amsterdam de ‘R’ terug te brengen in NRC.

Profiel-pagina
salih_kilic

Salih Kilic

Salih Kiliç (1986) is freelance reportage fotograaf. Zijn werk kenmerkt zich door een zoektocht naar microsamenlevingen. Met zijn foto’s wil Salih deze microsamenlevingen en hun verhalen delen. Een blik achter de schermen op bijzondere plekken en bij bijzondere mensen. Kortom; hij legt alles vast waar een verhaal in zit.

Profiel-pagina
Nog geen reacties