Voor de harddenkende Rotterdammer
VBheader
Rob en Anja Sies Beeld door: beeld: Frank Hanswijk

Het is een komen en gaan op deze vrijdagmiddag bij Vermeyden. Klant na klant loopt binnen voor noten, hippe biertjes, kaas, bonbons, kruidige salades, vers belegde lunchbroodjes, wijn, een mooie fles champagne of voor luxe snoeperijen ingepakt als een mooi cadeautje.

“Mag het iets meer zijn?” klinkt het bij het afwegen. Twee oude dames halen gezellig kletsend hun bestelling versgebakken brood op en een man met een hoed rekent pindarotsjes en twee bakjes geroosterde noten af. Aan de tafeltjes aan de zijkant van de grote, moderne en industrieel ingerichte winkel leest een jonge man zijn krantje bij een broodje brokkelige oude kaas.

Dat broodje Old Rotterdam blijkt het lievelingsbroodje van eigenaresse Anja Sies, vertelt ze terwijl ze aan tafel komt zitten. Al kan ze eigenlijk moeilijk een favoriet kiezen uit het enorme assortiment van haar winkel.

Lekkere hammetjes

Met het assortiment zijn ze constant bezig, sinds het echtpaar Sies twaalf jaar geleden de winkel overnam van de naamgevers: de familie Vermeyden. “Je bent altijd aan het zoeken. Op beurzen en proeverijen. Maar ook op vakantie zijn we altijd aan het kijken naar lekkere dingen. Mooie noga bijvoorbeeld, of lekkere hammetjes. We maken foto’s van wat we proeven. Eenmaal thuis proberen we dan gelijk of we die kunnen krijgen voor in de winkel. Soms lukt het, soms niet.” De nieuwste aanwinst zijn de pindarotsjes met karamel-fudge op de toonbank. “Die zijn echt verschrikkelijk lekker”, zegt Anja. “Binnen een week was ik door m’n vijf kilo heen.”

dsc09624043kopieren
Beeld door: beeld: Frank Hanswijk

Anja en haar man moeten het zelf altijd leuk of lekker vinden. “Dat is echt een voorwaarde”, stelt Anja. “Met de opkomst van die populaire Rotterdamse producten, had je ook de ‘krotenmosterd’, misschien ken je ’m wel. Die vond ik echt niet lekker, dus dat werd ’m niet. Dat zeg ik ook eerlijk als klanten ernaar vragen.” Eigenlijk lusten ze alles, zeggen ze, in ieder geval héél veel. Maar fijnproevers? Zo zou Anja zichzelf niet omschrijven. Ze denkt even na. “We proeven wel of iets verfijnd is of niet. Wat in de supermarkt ligt, ziet er misschien op het oog hetzelfde uit, maar het smaakt toch zó anders! Dat zou ik soms wel van de daken willen schreeuwen: ontdek het, kom langs.

We hebben ook dure producten. Of nou ja, per ons misschien een dubbeltje of twee dubbeltjes duurder dan in een super. Maar ze zijn zo ontzettend veel lekkerder. Bijvoorbeeld onze Hollandse kazen. Ik zou willen dat veel meer mensen dat ontdekten.”

Ballotagecommissie

Des te verbazender is het om te horen dat Anja Sies tot twaalf jaar geleden in een apotheek werkte en haar man regio­manager was bij een kledingketen in Limburg. “Toen Rob zijn baan kwijtraakte, kwamen we op het idee om samen iets leuks te gaan doen. Onze roots liggen in Rotterdam, het was dan ook heel fijn om weer deze kant op te komen.” De winkel kwam ‘gewoon op hun pad’. “Robs broer kwam hier altijd en hoorde dat de winkel te koop kwam. Hij heeft ons geïntroduceerd.” En zo sprongen ze samen het diepe in. Getwijfeld hebben ze niet: “Het leek ons meteen heel leuk. Er was een strenge ballotage, dat kun je wel stellen. Wat de doorslag heeft gegeven? Geen idee. Maar als ik iets moet gokken: onze klantvriendelijkheid.”

“Wat het zo leuk maakt: iedereen komt hier om zichzelf, of een ander te verwennen. Het is daardoor eigenlijk altijd een feestje in de winkel. Natuurlijk is er soms stress en is het hard werken. Maar achteraf denk ik: we hadden dit twintig jaar eerder moeten doen.”

Bourgondiërs

De winkel heeft er niet altijd zo uitgezien. Zes jaar geleden is er een grote verbouwing geweest. “De winkel was de helft zo laag en had een overhangende pui. Het was heel donker en anders qua sfeer”, weet ze nog. “Ook kregen we toen het predicaat ‘hofleverancier’. Voor ons een enorme waardering, een teken van kwaliteit en gastvrijheid.” Vanzelfsprekend, voor Anja: “Als er tijd is, kan iedereen z’n verhaal komen doen, dat vinden we heel belangrijk. Het is hier soms net een maatschappelijk gebeuren.”

“Veel mensen komen hier wekelijks op hetzelfde moment. Bijvoorbeeld iedere vrijdag een broodje halen tijdens hun werk. Omdat het vrijdag is hè, dan mag dat”, begrijpt Anja. “‘Proef eens, dit vind jij lekker’, zeg ik dan als ik iets nieuws hebt. En meestal klopt dat.”

dsc09496017kopieren
Beeld door: beeld: Frank Hanswijk

Toch komen er ook wekelijks verbaasde klanten, die hier al jaren in de buurt komen en nog nooit binnen zijn geweest. Wat niet iedereen weet, is dat Vermeyden ook veel catering doet. “Kijk, ik laat het je zien.” Anja springt op en komt terug met een prachtige doos met luxe borrelhapjes. ”Zo verzorgen we ook de dagelijkse lunches bij kantoren. Eigenlijk is alles mogelijk.”

Betekent ouderwetse service ook ouderwets ondernemen? “Juist niet. We proberen heel erg mee te gaan met de tijd.” Ze gaan naar Antwerpen om nieuwe ideeën op te doen, waar ze als fijnproevers en Bourgondiërs voorlopen op Nederland. Ook heeft Vermeyden een populair account op Instagram en een actieve Facebookpagina.

Er bovenuit steken

Je zou zeggen dat een zaak als Vermeyden niets te vrezen heeft. Toch is er concurrentie, van de supermarkten, die steeds dieper in het luxe assortiment duiken. “Het gebeurt vaker dat we hier iets moois nieuws hebben, en dat het een halfjaar later ook bij de super ligt, voor onze inkoopprijs. Daar word je niet gelukkig van”, zegt Anja. “Je doet hartstikke veel moeite om zo’n product binnen te krijgen, maakt de mensen er enthousiast voor en dan verdwijnt het weer.” Want dat mag duidelijk zijn: “Zodra een product in de supermarkt ligt, kappen wij ermee. Dan moeten we weer iets anders zoeken.

dsc09633044
Beeld door: beeld: Frank Hanswijk

Oervarken

Het bijzonderste product is de ham van het Mangalica varken. De varkens scharrelen in Hongarije, het vlees wordt gedroogd en heel lang gerijpt in Spanje. “Op de delicatessenbeurs zagen we ’m staan, opgezet hoor, zo’n knoeperd.” Ze houdt haar armen wijd uit elkaar. “Een soort oervarken. Je kon ervan proeven en dat vonden we zó lekker, dat we het opgenomen hebben in het assortiment.” Doorgaans vindt Anja het juist heel leuk als producten uit de buurt komen. De Rotterdamse waren: van de Zeemans­boter-pindakaas tot de Rotterdamse Confituur. “Dat is de afgelopen jaren echt opgekomen, het loopt enorm. Ook als cadeautje. Ik denk dat heel veel Rotterdammers gewoon trots zijn op hun stad.”

Of Anja nog iets toe zou willen voegen aan de winkel, vraag ik tot slot. Ze denkt kort na, kijkt dan tevreden om zich heen. “Nee”, besluit ze. “Ik wil gewoon dat het zo gezellig druk blijft.”

Dit verhaal is verschenen in het boek ‘Anders nog Iets’, over ondernemers die de stad verrijken met hun passie en hun ambacht. Vers Beton werkt al jaren samen met Anders Nog Iets?, een project van Annemarie Mosterd. Het boek is hier te koop

Meer verhalen lezen in de serie 'Anders Nog Iets?'

Bekijk ze hier

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

profielfoto-Willemijn

Willemijn Sneep

adjunct-hoofdredacteur en eindredacteur

Willemijn Sneep (1989) is na wat omzwervingen en een master Journalistiek in het schattige Leiden weer terug in de enige wereldstad die Nederland rijk is. Als freelance journalist kan ze zich geen betere thuisbasis wensen. willemijn@versbeton.nl

Profiel-pagina
frank hanswijk

Frank Hanswijk

Fotograaf

Frank Hanswijk (Rotterdam, 1971) is een Rotterdamse fotograaf. Hij ontwikkelde zich breed met werk in journalistiek, reclame, theater en architectuur. De laatste jaren concentreert zijn werk zich steeds meer op architectuur en landschap. Hij benadert de architectuur niet als object maar als plek waarin de mens, al dan niet op de foto aanwezig, een cruciale rol speelt.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500