voor de harddenkende Rotterdammer
DSC1656
Beeld door: beeld: Paul van der Blom

Toen het Broekenpaleis in 1926 begon, op de hoek van en de Herman Costerstraat, hoefden ze over de naam niet lang na te denken. De zaak verkocht in het begin simpelweg alleen broeken. De huidige eigenaar Michael Schults begon ruim 25 jaar geleden als winkelbediende. Zijn oom was toen eigenaar van de zaak, die in de jaren ’70 overgenomen had van de zoon van de oprichter. Toen de winkelruimte op nummer 11 gesloopt werd, verhuisde Het Broekenpaleis naar nummer 21.

Schults wist van kleding niks, dus werd het eerst drie jaar lang de avondschool in Doorn voor textielleer. En passant haalde hij er ook zijn ondernemersdiploma. Hij nam de zaak over en sinds tien jaar baat hij ook Pretorialaan 23 uit, waarmee de zaak in een klap twee zo groot werd. Zijn oom (nu 74) komt nog regelmatig langs voor een bakkie.

1595
Beeld door: beeld: Paul van der Blom

De klandizie was de reden dat Het Broekenpaleis zich specialiseerde in grote maten, mijmert Schults. Vooral de binnenvaartschippers die aanmeerden in de Rijnhaven. Hij herinnert zich hoe ze soms de wanhoop nabij waren in het vinden van passende kleding. “Dan legden ze tweehonderd gulden op tafel en zeiden ze: ‘Regel maar wat broeken voor me.’ Dan ging mijn oom bellen met vertegenwoordigers en dan kreeg ‘ie het meestal wel voor elkaar.”

Van lieverlee kwamen er naast broeken ook andere kledingstukken voor de man met een maatje meer in de rekken te hangen, en accessoires zoals riemen. “Van enkel tot nek kom je in Het Broekenpaleis aan je trekken. Voor schoenen moet je een blokje om”, lacht de eigenaar.

Grote maten

Het Broekenpaleis is al decennia lang een begrip onder Rotterdammers die niet terecht kunnen in de doorsnee kledingwinkel. Voor maten tot en met 10XL ben je er aan het goede adres. Die allergrootste maten zijn ook voor Het Broekenpaleis wel een niche, vertelt Schults. “De maten van 3 tot 5XL lopen het hardst.” Bijna alle kleding in de zaak is van Duitse makelij. “Degelijk, zeer degelijk, maar wel een tikje saai”, aldus Schults. “Maar het voordeel van die Duitse degelijkheid is dat je nooit nat kunt gaan, je hebt bijna geen rotzooi.”

Ooit waagde hij zich aan Italiaanse ontwerpen, maar die bleken toch een maatje te klein. “Daar paste ik zelf nauwelijks in”, grapt hij. Dus bleef het bij de oerdegelijke, functionele kleding van de oosterburen. “Bruine of zwarte broeken, dat waren de keuzes tot voor kort. Gelukkig is het in de loop der tijd iets frivoler en leuker geworden.”

DSC1639
Beeld door: beeld: Paul van der Blom

Maar ook buiten Rotterdam heeft de zaak zijn naam en goede reputatie gevestigd. Samen met Tamara, die de zaak al meer dan tien jaar trouw is, en zijn zoon Jesse die alweer vier jaar in dienst is, zorgt Schults dat elke klant terugkomt omdat hij tevreden is. “Bij de markt om de hoek koop je soms een mango die geweldig is, soms is ‘ie zwart vanbinnen. Dat kunnen ze zich daar permitteren, die wisselvalligheid, want hun klanten komen en gaan. Een ontevreden klant overleven zij wel. Wij niet.”

De klanten van Het Broekenpaleis zijn in al die jaren flink veranderd. Ver voordat Schults in de zaak kwam te staan, werd er op de Pretorialaan nog geflaneerd. Er gold toen zelfs een ballotage om aan de Pretorialaan te mogen wonen. Veel bewoners van de Afrikaanderwijk die opgroeiden met Het Broekenpaleis zijn inmiddels vertrokken, evenals de binnenvaartschippers in de Rijnhaven. Daar komt bij dat de markt in de Afrikaanderwijk is verplaatst: niet meer tegenover Het Broekenpaleis, maar op het plein verderop. Het gevolg is dat er minder mensen langslopen én binnenlopen. De nieuwe ontsluiting van de Paul Krugerstraat naar de Laan op Zuid heeft ook niet geholpen.

Gouden Gids

Maar vooral het digitale tijdperk heeft voor Het Broekenpaleis veel veranderd. Schults ziet in de verkopen een duidelijk verschil tussen toen en nu. Vóór de komst van het internet had je als klant met grote maten eigenlijk geen keuze en mocht je blij zijn als je wist waar je überhaupt iets kon kopen.

De mensen waren toen onwetend, zegt Schults. “Want je kon niet vergelijken met de Gouden Gids in de hand. Daar stonden wij dan in. Met misschien nog één concurrent. De trouwheid was min of meer noodgedwongen, ja toch? Het was tegen het moeten aan.”

De meeste klanten kwamen twee keer per jaar, meer was niet nodig. “Mensen waren helemaal in de gloria want eindelijk vonden ze passende kleding. Die kochten dan in één keer een hele garderobe bij elkaar. Broek, trui, vest. Of tien overhemden per bezoek, want je weet maar nooit.” Schults bekent dat hij zich weleens schaamde voor wat hij de klanten bij het afrekenen moest vertellen. “Mijn eerste maandsalaris was onder de duizend gulden. Dan stond ik achter de kassa en vroeg ik meer dan wat ik per maand verdiende.”

DSC1616
Beeld door: beeld: Paul van der Blom

Internet of niet: het Broekenpaleis zit nog altijd aan de Pretorialaan en verkoopt nog altijd kleding. Ingeklemd tussen een bakkerij rechts en een bruine kroeg links. Er is minder omzet uit de winkelverkopen, maar nu zit de groei online. Schults toont een overzicht van de klanten die onlangs iets in de webshop hebben gekocht: ze komen uit alle hoeken van het land.

En hoe denkt de verkoper van grote maten zelf over zwaarlijvigheid? De analogie met de slijter of sigarenboer is natuurlijk snel gemaakt. Schults vindt vooral dat Het Broekenpaleis een maatschappelijke behoefte invult. Hij is waarschijnlijk de enige ondernemer aan de Pretorialaan die iets vindt van maagverkleiningen, want die kunnen zijn bedrijfsvoering danig beïnvloeden. “Ik gun iedereen een blakende gezondheid, maar ik ga er niet om liegen: ik ben blij als er iemand voor een 5XL onze zaak binnenstapt. Daar leven we van.” Hij ziet de toekomst positief tegemoet: “Er zal altijd behoefte blijven aan ons product. We gaan gewoon lekker door waar we mee bezig zijn.”  

Vers Beton werkt al jaren samen met Anders Nog Iets?, een project van Annemarie Mosterd. Anders nog iets? tekent de verhalen op ondernemers die de stad verrijken met hun passie en hun ambacht. Het gelijknamige boek dat in 2018 verscheen, is hier te koop

Meer verhalen lezen in de serie 'Anders Nog Iets'?

Bekijk ze hier

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

dscf1653

Jaap Rozema

Auteur

Jaap Rozema (1983) schrijft over wetenschap en economie. Hij probeert niet om het wetenschappelijke verhaal te ontdoen van al haar vooronderstellingen, maar juist te betogen dat deze bijdragen aan waarheidsschepping. Tevens is hij fractiemedewerker bij de Partij voor de Dieren in Rotterdam.

Profiel-pagina
paul-van-der-blom

Paul van der Blom

Paul van der Blom woont en werkt in Rotterdam. De ontwikkeling van de stad en de inwoners is een van de constante onderwerpen. Onverwachte ontmoetingen vormen de basis voor fotoseries zoals bv. de jubilerende stadsgenoten, wederopbouw huwelijken, 100 jarigen of bijvoorbeeld de Rotterdamse oliebollenbakkers. Ook maakte hij het boek de kampioenen van Excelsior over de f’ tjes van de voetbalclub.

Profiel-pagina
Nog geen reacties