Advertentie

VB_banner_1456x80_2
Voor de harddenkende Rotterdammer
FLB_20190113_O8A9504
Beeld door: beeld: Florian Braakman

Café De Gouden Leeuw zit ramvol op deze zondagmiddag. In deze bruine kroeg aan de dijk in Oud-IJsselmonde (eerste vermelding 1774) houdt Leefbaar Rotterdam haar nieuwjaarsborrel. “Je ken hier stage-diven!” roept een Leefbaar-lid uitgelaten als hij binnenstapt. De cafévloer ligt een stuk lager dan de straat; de dijk is sinds 1774 meermaals opgehoogd. 

Vanuit de deuropening kijk je eerst uit over de dampende massa, drie treden lager kun je je overgeven aan joviale begroetingen, bier en paprikachips. Ook de kaas en worst vinden gretig aftrek, om nog maar te zwijgen van de bitterballen en andere gefrituurde lekkernijen. Corry Konings klinkt door de speakers. De zaak is afgeladen, bloedjewarm en beregezellig.

“Hé ouwe boze witte man!” galmt het over de bar. Willem van Wijk, in het dagelijks leven ‘Rotterdambassadeur’ en opkoper van inboedels, begroet zijn kompaan Marcel Verhoef, Leefbaar-gebiedscommissielid in IJsselmonde. Hij bezoekt trouw alle borrels en andere bijeenkomsten. “En ik woon hierachter – ik rol dalijk zo de dijk af.”

FLB_20190113_O8A9499
Beeld door: beeld: Florian Braakman

Witte mannen genoeg, maar waar zijn de vrouwen? Sylvia (“wij zijn van Charlois, kom gezellig bij ons zitten”) vertelt dat de vrouwen vooral aan de andere kant van het volgestouwde café staan. “Er zijn veel vrouwen die op de achtergrond voor de partij werken. Ook ik ondersteun mijn man. Maar in de gemeenteraad doet een vrouw als Tanya het ook heel goed.”

Café De Gouden Leeuw is geen onbekend terrein voor Sylvia: “Een echt Feyenoord-café, gezellig en toegankelijk. Er wonen veel Leefbaar-stemmers hier in de buurt, net als in Vreewijk en Lombardijen. Ga je verder Feijenoord in, dan heb je toch ander publiek.”

FLB_20190113_O8A9503
Beeld door: beeld: Florian Braakman

Op de vraag wat Sylvia met ‘ander publiek’ bedoelt, antwoordt ze glimlachend: “Ik ga me niet laten verleiden tot discriminerende uitspraken. Veel mensen denken dat Leefbaar discrimineert, maar sinds Pim Fortuyn zijn veel meer partijen anders gaan denken: Er moet wat veranderd worden. Mét de mensen die er nu zijn. De mensen die nu binnen zijn moeten we ontwikkelen. Wist je trouwens dat heel veel Turken en Surinamers op Leefbaar stemmen? En binnen de partij hebben we verschillende soorten mensen. Mensen van verschillende opleidingen. En we hebben veel jongens die van jongens houden. Anders moet je Lennard hebben! Lennard is een topper.”

Lennard van Mil – de voorzitter van Jong Leefbaar – komt toevallig net langs, dus ik vraag hem: Wat is volgens hem de grootste opgave voor Leefbaar in 2019? Lennard wil de tijd nemen voor een antwoord; ik moet later bij hem terugkomen. Sylvia heeft haar antwoord wél paraat: “De armoede in Rotterdam moet worden opgelost. De mensen die je op straat ziet…je ziet de armoede en de honger. Ik heb altijd van die Liga-kaken bij me. Laatst bij Slinge keek een jongen me met van die grote ogen aan, toen ik er eentje pakte. Zo’n honger had ‘ie. Ik heb ‘m allebei m’n Liga-kaken gegeven.”

FLB_20190113_O8A9507
Beeld door: beeld: Florian Braakman

Het is tijd voor de speeches. De opstapjes naar de buitendeur worden dankbaar gebruikt als podium (fractievoorzitter Joost Eerdmans: “Zullen we die deur op slot doen? Anders flikker je dalijk naar buiten.”). Partijvoorzitter Ronald Buijt bijt het spits af: “We houden van korte toespraken bij Leefbaar Rotterdam. Maar als je geen zin hebt om te luisteren hou dan in ieder geval je mond dicht.” Ronald (gestopt met roken en op dieet) benadrukt in zijn speech de teleurstelling dat Leefbaar buiten het college van B&W bleef, maar is vastberaden in zijn doel: “We gaan alles op alles zetten om in 2022 de grootste te worden, zodat niemand, met welke klotesmoes dan ook, om ons heen kan!”

“We gaan alles op alles zetten om in 2022 de grootste te worden, zodat niemand, met welke klotesmoes dan ook, om ons heen kan”

Ronald Buijt, partijvoorzitter LeefbaarTweet dit

Ook Joost Eerdmans, voormalig wethouder, combineert teleurstelling met trots: “Het is triest, slecht en onrechtvaardig dat we niet in het stadsbestuur terecht zijn gekomen. Maar ondanks vier jaar handen vuil maken hebben we de VVD toch half zo groot gehouden. En ja: u bent onder de populisten! We zijn duidelijk, we zeggen waar het op staat, maar je kunt ook van ons op aan.”

Intussen is het fotograaf Florian opgevallen dat veel aanwezigen een speldje dragen: een soort pink ribbon maar dan groen-wit-groen. Het blijkt hét speldje van Leefbaar Rotterdam te zijn. “Staat voor hoop en geloof in Rotterdam,” aldus een aanwezige. “Iedereen mag ‘m hebben, maar vooral Leefbaar-stemmers dragen hem.” Er blijken ook nog speciale speldjes voor ereleden te zijn. De mannen met een rood speldje zijn weer anders: het zijn beveiligers van Aboutaleb, hij zit in een hoek bij de bar. Het valt ons op dat er veel leden van andere partijen present zijn op deze Leefbaar-borrel.

“We moeten ons niet tegen elkaar laten uitspelen, we zullen allochtone kiezers moeten trekken; zij moeten uit hun slachtofferrol stappen”

Lennard van Mil heeft inmiddels zijn antwoord klaar, op mijn vraag over de opgave voor Leefbaar in 2019: “Goed oppositie voeren en ons verhaal opnieuw ontwikkelen. De scherpte terugkrijgen van het begin, toen Fortuyn de partij oprichtte. En het grootste probleem van Rotterdam? Dat is armoede. De armen worden steeds armer en de rijken steeds rijker. We moeten ons niet tegen elkaar laten uitspelen. We zullen allochtone kiezers moeten trekken; zij moeten uit hun slachtofferrol stappen. We moeten de partij verjongen en nadenken over de toekomst.”

FLB_20190113_O8A9494
Beeld door: beeld: Florian Braakman

Café De Gouden Leeuw blijkt voor een verslaggever van het ‘notoir-linkse’ Vers Beton allerminst een ‘hol van de leeuw’. Deze nieuwjaarsborrel is gewoon hartstikke gezellig en de Leefbaar-mensen maken van hun hart geen moordkuil.

Maar wat vinden de aanwezigen van Vers Beton? “Goeie site, maar wel een beetje gekleurd”, zeggen Leefbaar-raadsleden Geert Koster en Caroline Aafjes-van Aalst. Bedoelen ze ‘te links’? “Een beetje wel ja.” Maar waarom dienen ze niet zelf eens een opiniestuk in, inhakend op andere artikelen? Niet te polariserend? De raadsleden kijken me verbaasd aan: “Mag dat?!” Natuurlijk. Mij heb je hoor, Geert en Caroline!

Over deze rubriek

Steeds vaker klinkt de zorg dat verschillende groepen in de stad zich opsluiten in ‘parallelle samenlevingen’, dat er ‘kloven’ tussen groepen in de samenleving ontstaan. Is Rotterdam aan het segregeren of hoort dat bij de grote stad? Waar ontmoeten verschillende groepen elkaar nog, en waar verschuilen ze zich? In Ons Kent Ons gaan Ferrie Weeda en Tara Lewis op bezoek bij verschillende Rotterdamse bubbels. Soms met, en soms zonder een glas, eh, bubbels.

Voordat je verder leest...

Jij kan dit artikel gratis lezen, maar wij kunnen het niet gratis maken. Vers Beton kan alleen bestaan dankzij de support van onze lezers die zo onafhankelijke journalistiek over Rotterdam mogelijk maken. Vanaf 6 euro per maand ben je supporter!

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Ferrie

Ferrie Weeda

Ferrie Weeda (1977) studeerde geschiedenis en Nederlands. Zijn wieg stond aan de Coolhaven – nog steeds zijn domein. Ferrie houdt van publiek en van de stad. Hij is voorzitter van BuurtBestuurt Coolhaveneiland. Als stadsgids en schrijver deelt hij zijn betrokken en bevlogen verhalen over geschiedenis, samenleving en cultuur. Gerrit, Ferries jack-russell uit Tiel, is vernoemd naar Erasmus.

✉ ferrie@versbeton.nl

Profiel-pagina
braakman

Florian Braakman

Fotograaf

Florian Braakman (1988) is een autonoom-documentair fotograaf. Fotografie is een manier om vragen te stellen en grip te krijgen op onze snelle alledaagse realiteit. De poëtische, associatieve en verhalende kracht van het beeld staan centraal in zijn werk.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.