Voor de harddenkende Rotterdammer
vossenklein
Beeld door: beeld: Esther Lankhaar

Er klonken ‘s nachts ijselijke kreten door Rotterdam-Noord de afgelopen weken. Wie het slaapkamerraam open liet staan liep gerede kans er rillend wakker van te liggen. Een enkeling waagde het misschien om met gerezen nekharen naar buiten te gluren om te zien wat er aan de hand was. Welk schepsel is in staat zo’n afgrijselijk geluid voort te brengen? En nog belangrijker: welke verschrikkelijke lijdensweg ligt hieraan ten grondslag? Het antwoord: het zijn Rotterdamse straatvossen die zich opmaken voor Valentijnsdag.

Het liefdesleven van de vos voltrekt zich jaarlijks in één hartstochtelijke week waarin het vossenvrouwtje (het moertje, zoals de jager haar noemt) zich kortstondig beschikbaar stelt aan de rekel van haar dromen. Alleen in die korte periode kan zij zwanger worden.

Vossenmannen hebben die week dan ook met grote rode letters in hun agenda genoteerd. Om er zeker van te zijn dat ze het niet vergeten, sprenkelen de dames hun van de hormonen vergeven plasjes op vaste ontmoetingsplaatsen. Zo’n urinoir werkt als een prikbord waar lokale vossen geregeld naar het laatste nieuws komen neuzen. Aantrekkelijk geparfumeerde dames worden al snel op de voet gevolgd door een aanbidder die opgewonden snuffelend geen seconde van haar staart wijkt.

De vossenversie van First Dates verloopt iets anders dan wij mensen gewend zijn. Zij negeert hem volledig. Het is alsof je aan tafel zit met iemand die alleen op haar telefoon kijkt. Zie je dan nog maar eens een houding te geven. Het hoort er allemaal bij. Een test. Ze veinst te druk te zijn met iets anders, maar in werkelijkheid houdt ze hem scherp in het oog. Is dit ‘m nou?

Onderwijl gaan haar geuren ook andere rekels niet onopgemerkt voorbij. Hij zal alle zeilen bij moeten zetten om die andere loverboys op afstand te houden. Dominante kerels maken zich kenbaar door in deze periode geregeld luid te keffen. Zo houden zij concurrenten op afstand. Het moertje maakt handig gebruik van deze rivaliteit. Als een ware femme fatale speelt ze de heren tegen elkaar uit, en ze geniet met glinsterende ogen van de schermutselingen.

Echte vechtpartijen zijn zeldzaam onder vossen. Er komt veel schril gekrijs, geblaas, gekef en gejammer bij kijken, maar toehappen ho maar. Meestal is een schouderduw afdoende om een voortvarende vlegel tot inkeer te brengen. Tegen de tijd dat de moervos haar eisprong heeft, is de kans groot dat zij met de grootste en sterkste rekel uit de buurt is overgebleven.

Op Valentijnsdag zoeken zij samen een stil, romantisch plekje. De teleurgestelde jonge rekels zijn afgedropen en zullen moeten wachten tot volgend jaar. Misschien kunnen zij zich troosten met een natgeregende doos bonbons in de bosjes. Weggesmeten na een mislukte valentijnsdate.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Andre

André de Baerdemaeker

André de Baerdemaeker (1979) kwam als schoffie van Zuid in aanraking met de zieke en gewonde vogels van Vogelklas Karel Schot. Misschien werd hij daarom wel biologieleraar. Later ruilde hij zijn krijtje in voor een verrekijker: hij werd ecoloog bij Bureau Stadsnatuur en onderzoekt Rotterdamse levensvormen. Bij voorkeur wanneer de zon schijnt.

Profiel-pagina
Screenshot-20170723-161008

Esther Lankhaar

Illustrator

Esther Lankhaar heeft een achtergrond in de jeugdhulpverlening en het maatschappelijk werk en werkt nu als illustrator.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.