Voor de harddenkende Rotterdammer

Het Ondernemershuis-op-Zuid helpt jonge entrepreneurs en hun werknemers bij hun prille ondernemingsavontuur. Zes winstgevende, jonge ondernemingen huizen er nu in het pand aan de Maashaven. 3D-tekenaars, industriële professionals, spoken word-artists. Vaak jongeren van Zuid die een steuntje in de rug kunnen gebruiken.

Een soort sociale werkplek dus? “Fuck, nee!” reageert Stijn van Leeuwen direct. Hij is oprichter van het Ondernemershuis. De geboren Rotterdammer is een imposante verschijning: boomlang, met een harde stem die schuttingtaal niet schuwt. “In de eerste plaats is Ondernemershuis-op-Zuid gewoon een bedrijf dat knaken wil verdienen. We zijn geen gesubsidieerde club.”

Van Leeuwen is dan ook een echte ondernemer. Eerder startte hij het ingenieursbureau Rotterdam Engineering. Dat was succesvol maar qua personeel geen goede afspiegeling van Rotterdam, tot zijn grote frustratie. Hij probeerde daarom jongeren van Zuid aan te trekken. Geen sinecure, zo merkte hij. “Ik ben een kaaskop, die met een gouden lepel in zijn mond is geboren. De jongeren op Zuid hebben minder kansen, worden stevig gediscrimineerd en hebben een andere culturele achtergrond dan ik. Dat leidt tot wederzijds onbegrip.”

OndernemenopzuidLexKortenoeven4
Stijn van Leeuwen Beeld door: beeld: Lex Kortenoeven

Vierkant

“Weet je”, voegt Van Leeuwen daar illustratief aan toe, “deze jongeren zijn al zo vaak afgewezen dat ze bij een sollicitatiegesprek fucking vierkant (lees: opgefokt; RH) binnenkomen. Ze verwachten niet eens meer aangenomen te worden. Als werkgever weet je ook niet wat je met zo’n houding moet.” De sollicitanten die Van Leeuwen uiteindelijk toch een kans gaf, moest hij bovendien later vaak laten gaan. Op de werkvloer kwam dan hetzelfde onbegrip aan de oppervlakte.

Van Leeuwen gaf echter niet op. Samen met mede-initiatiefnemer Mustapha Hammouchi, een voormalig werknemer van Rotterdam Engineering, nam Van Leeuwen een personal coach in de arm en huurde een pand aan de Brielselaan: Ingenieurs-op-Zuid was geboren.

Succesformule

Dit ingenieursbureau floreerde, mét een voor onze Maasstad representatief personeelsbestand. Van Leeuwen: “Bij Ingenieurs-op-Zuid lukte me wat me voorheen niet lukte. Voor een belangrijk deel heb ik dat te danken aan Harm Beute, onze personal coach. Ik weet hoe ik moet ondernemen, maar hij wist de jongeren beter te begeleiden. Hij wist hen te motiveren.”

Door het succes van Ingenieurs-op-Zuid ontstond bij Van Leeuwen het besef dat het ingenieursvak niet de essentie was, maar hun manier van werken centraal moest staan. Hij besloot het daarom breder aan te pakken en het bureau onder te brengen in zijn nieuwbakken organisatie Ondernemershuis-op-Zuid. Met dit initiatief beoogde Van Leeuwen meer startups te initiëren zoals Ingenieurs-op-Zuid. En dat is gelukt.

OndernemenopzuidLexKortenoeven6
Stijn van Leeuwen en Seyyid Kizilaslan Beeld door: beeld: Lex Kortenoeven

Manu militari

Coach Harm Beute is dus belangrijk in dit succes. Een oud-militair, in tegenstelling tot Van Leeuwen klein van stuk, maar evengoed iemand met een uitgesproken mening: “Toen ik Stijns (Van Leeuwen; RH) visie hoorde, wilde ik gelijk meedoen: bij Ondernemershuis-op-Zuid hebben we geen subsidie nodig, we zijn een volwaardige onderneming. We helpen geen ‘zielige’ jongeren, maar we gaan uit van hun eigen kracht en talenten. De kunst is alleen om dit te laten ontluiken.”

Beute probeert dat op twee manieren te doen. Allereerst achterhaalt hij bij de jongeren wat hun drijfveren en obstakels zijn. Niet gemakkelijk, volgens Beute: “Wat hier een enorm probleem is, is dat onze jongeren op alles ‘ja’ zeggen om aan verwachtingen te voldoen. Ook al willen, kunnen of mogen ze iets niet. Dat leidt tot teleurstellingen bij ons, de klanten, maar ook bij hen. Wat ik wil is dat onze ondernemers en hun werknemers handelen vanuit hun eigen kwaliteiten, interesses en motivatie.”

Poldercontext

Dat gaat steeds beter, vindt de coach, maar het blijft een lastig te nemen horde. Beute: “We hebben hier te maken met veel verschillende culturele achtergronden. In veel culturen is de Nederlandse directheid niet vanzelfsprekend, maar geldt een hiërarchie waarin het credo ‘you do as you’re told’ prevaleert. Nee zeggen is dan geen optie.”

De Nederlandse culturele context is daarom Beutes tweede aandachtspunt. “Ik wil dat onze jongeren de Nederlandse cultuur doorgronden en erin kunnen meedraaien, maar zonder hun eigen individuele normen en waarden te verliezen. Ik ga daarom vaak de dialoog aan. Als iemand bijvoorbeeld uit religieuze overwegingen geen handen wil schudden, dan respecteer ik dat, maar ik ga wel in gesprek. Ik probeer daarbij mee te geven dat zo’n keuze reacties oproept in de Nederlandse context, reacties waarmee ze moeten leren omgaan om professioneel te kunnen functioneren.”

OndernemenopzuidLexKortenoeven7
Beeld door: beeld: Lex Kortenoeven

Sollicitatieproblematiek

Helder, die aanpak van Ondernemershuis-op-Zuid, maar hoe werkt hij in de praktijk? Het verhaal van Seyyid Kizilaslan is exemplarisch. Als ‘kind van Zuid’ lukte het hem niet om een afstudeerplek te bemachtigen. “Ik had voor mijn studie Civiele Techniek een afstudeerplek nodig, maar ondanks dat ik me suf solliciteerde, nam niemand mij aan. Mijn Nederlandse studiegenoten (Kizilaslan is van Turks-Nederlandse komaf; RH) hadden daar veel minder moeite mee.” Uiteindelijk stuitte Kizilaslan op Ondernemershuis-op-Zuid via Google. Na een belletje werd hij uitgenodigd voor een gesprek met Van Leeuwen. Het klikte, en Kizilaslan kon aan de slag.

Wat hem tot dusver goed bevalt. “Verschillende nationaliteiten werken hier op een leuke manier samen. Bovendien is het een platte organisatie waardoor je werk écht impact heeft. Bij andere bedrijven ben je vaak slechts een radertje in het geheel.” Een doelbewuste strategie van Van Leeuwen: “Als de mogelijkheid er is, dan geven we onze jongeren de volledige verantwoordelijk voor hun eigen projecten. Uiteraard kan dat misgaan en kan dat ons geld kosten, maar hierdoor voelen ze zich meer betrokken en daarnaast leren ze zo ook van hun eigen misstappen.”

Gekrenkte trots

Hoewel Kizilaslan een vliegende start had, was ook bij hem Beutes steun nodig, want in zijn scriptie vond hij bijna zijn Waterloo. Kizilaslan: “Voor mijn scriptie moest ik een onderzoeksvraag bedenken. Deze had ik veel te breed geformuleerd, waardoor mijn onderzoek bergafwaarts ging.” Een flinke dip volgde, en Kizilaslan kwam drie maanden niet opdagen.

Waarom? Kizilaslan legt uit: “Vanwege mijn afkomst en achtergrond vind ik dat ik verplicht ben om er iets van te maken, om niet te falen. Toen dit laatste dreigde te gebeuren door mijn onderzoeksvraag, sloeg ik dicht en viel ik in een zwart gat.” Met Beutes hulp vond Kizilaslan weer motivatie en keerde hij terug naar het Ondernemershuis. Momenteel is hij weer bezig met afstuderen. Beute licht toe: “Ook Seyyid moest leren om zichzelf uit te spreken, te vertellen wat híj wil, wat hém dwarszit. Pas toen ik begreep dat zijn afwezigheid het gevolg was van gekrenkte trots over een stagnerend onderzoek, kon ik hem weer motiveren.”

Hoewel het verhaal van Kizilaslan inspirerend is, had het zomaar anders kunnen lopen, volgens Van Leeuwen. “Seyyid zocht Harm (Beute; RH.) op. Hij toonde initiatief; een drive. Als iemand dit niet doet dan houdt het voor ons op.” Regelmatig worden dan ook sollicitanten afgewezen. Daarnaast hanteert Ondernemershuis-op-Zuid een one month trial. Van Leeuwen: “Als we in deze proefperiode niet de juiste mentaliteit zien bij een nieuweling, dan hoeft hij of zij niet te rekenen op een contract. We investeren niet in iemand die geen motivatie toont.”

OndernemenopzuidLexKortenoeven1
Seyyid Kizilaslan Beeld door: beeld: Lex Kortenoeven

De gemeente en NPRZ

Dit laatste bevestigt wederom dat Ondernemershuis-op-Zuid in de eerste plaats een bedrijf is. De jongeren worden ondersteund waar nodig, maar enkel als de motivatie daar is en ze daadwerkelijk iets bijdragen. “Zo kan Ondernemershuis-op-Zuid bestaan zonder subsidie”, stelt Van Leeuwen, “een particulier initiatief blijven.”

In tegenstelling tot andere soortgelijke initiatieven, die een meer publiek karakter hebben, zoals NPRZ: het Rotterdamse paradepaardje voor een beter Zuid. Dit initiatief bestaat juist mede dankzij steun van de overheid, want de gemeente is een belangrijke partner. De stad is als partner betrokken bij NPRZ-projecten die op werk en scholing gericht zijn. Daarnaast initieert de gemeente onder eigen noemer ook projecten om het opleidingsniveau en de arbeidsparticipatie te laten stijgen op Zuid.

Dat is belangrijk, zegt de woordvoerder van de Rotterdamse wethouder Richard Moti, onder andere verantwoordelijk voor de gemeentelijke deelname aan NPRZ. Een grote groep jongeren heeft namelijk een grote afstand tot de arbeidsmarkt. “Dit geldt vooral voor jongeren die nu nog in de bijstand zitten. Daarnaast is er een mismatch tussen de vraag van werkgevers en het aanbod van jongeren en de wijze waarop zij geschoold zijn.”

Prijzenswaardig

Jongeren aan het werk krijgen is dan ook een van de topprioriteiten van het college, volgens de woordvoerder. Ze vervolgt: “Op 5 februari is bijvoorbeeld het Leer-werkakkoord ondertekend door het Rotterdamse bedrijfsleven, onderwijs en de gemeente. Dit om arbeidsvraag en -aanbod beter op elkaar af te stemmen. Zo krijgen duizend mbo-studenten een garantie op havenwerk als zij kiezen voor een opleiding procestechniek, onderhoud of logistiek. Opleidingen waarin jongeren vaardigheden ontwikkelen die gewild zijn bij werkgevers.”

Een ander interessant initiatief is het jongerenloket. Net zoals Ondernemershuis-op-Zuid zet de gemeente in op een intensieve begeleiding van jongeren. “Bij het jongerenloket kan de Rotterdamse jeugd terecht met zijn vragen en problemen, bijvoorbeeld over het vinden van werk of moeilijkheden met school. Jongerenconsulenten helpen hen hierbij en denken mee over passende, structurele oplossingen.”

Kortom, de gemeente en Ondernemershuis-op-Zuid vissen in dezelfde vijver. Er wordt weliswaar gehandeld vanuit een andere filosofie en de financiering verloopt anders, maar de beoogde doelen zijn hetzelfde. De woordvoerder moedigt dat alleen maar aan: “Als gemeente zijn we blij met mensen die zien dat er kansen zijn op Zuid, die initiatieven starten om jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt weer aan de slag te krijgen. Dat is immers wat wij ook willen, en als dat zonder subsidie van de gemeente lukt, dan is dat alleen maar prijzenswaardig.”

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Rik Haverman

Rik Haverman

Auteur

Rik Haverman studeerde Geschiedenis aan de Universiteit Antwerpen, werkt in de uitgeverij en verhuisde drie jaar geleden naar Rotterdam. Hij kijkt met een frisse blik naar de stad en schrijft over zaken die hem opvallen. Politiek, bestuur en sociaal-economische problematiek hebben daarbij vooral zijn interesse.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500