Voor de harddenkende Rotterdammer

Winkelcentrum Keizerswaard, ‘het bruisend hart van IJsselmonde’, bestaat vijftig jaar. De winkeliersvereniging startte de festiviteiten – vorig weekend – met het samen oppeuzelen van vijftig strekkende meter slagroomtaart. Bovendien was de burgemeester present, aan hem de eer om de grootscheepse verbouwingsplannen (kosten: € 3,5 miljoen) te onthullen.

“Kijk, daar staat Aboutaleb!” sist een mevrouw (jaren-’90-permanentje en panterprint-boodschappenwagentje). “Ik ziet liever Wilders!” bromt haar man, terwijl hij zich een weg baant door de mensenmassa. Voor niet-ingewijden is Keizerswaard een labyrinth. “Ik snap dit winkelcentrum niet!” appt fotograaf Hilde, “ik ben bij de Zeeman, waar ben jij?!”

DSC07671-Hilde-Speet
Beeld door: beeld: Hilde Speet

De vijftig meter taart is opgesteld in het hart van het winkelcentrum, in een smalle passage waar de menigte zich ophoopt. De rollatordichtheid is hoog. De gemiddelde leeftijd is boven de 70. “Lekker spulletje hoor!” vertrouwt een meneer me toe, zichtbaar smullend van de cake met marsepein en botercrème. “Let maar niet op wat hij zegt,” vult zijn vrouw aan, “…mijn man is dement. Wij komen niet speciaal voor het gebak hoor. We zijn hier bijna elke dag. Ik woon hier al 35 jaar.” Dement of niet, iedereen is lovend over de smaak van de taart.

Sommige bezoekers zijn echter minder gecharmeerd van de festiviteiten: “Je zal maar gewoon boodschappen moeten doen!” roept een man chagrijnig vanuit zijn gebarricadeerde scootmobiel. Een mevrouw in een enorme zwarte legging heeft hygiënische bedenkingen bij de taart: “Dat mot ik niet. Dat staat me niet aan. Iedereen hangt daar maar zo boven.”

DSC07877-Hilde-Speet
Beeld door: beeld: Hilde Speet

Mevrouw Hogendoorn, een keurig gekapte en opgemaakte dame, herinnert zich dat het winkelcentrum in 1969 werd geopend: “Vroeger heette het ‘winkelcentrum Groot IJsselmonde’, maar toen was het nog niet overdekt – dat is pas veel later gebeurd.” Sinds twee jaar woont mevrouw Hogendoorn in de nieuwe appartemententoren naast de Keizerswaard. “Toen mijn man overleed, wilde ik graag dichterbij het winkelcentrum wonen. Ik ben niet meer zo piep, en zo kun je je eigen toch behelpen. Hier ben je onder de mensen. En ik vind het bijzonder dat de burgemeester erbij is. Ik vind Aboutaleb een heel fijne burgemeester.”

De vijftig meter taart slinkt zienderogen. Na een uur is de lengte teruggebracht tot een krappe vier meter. Dankzij listige tactieken hebben sommigen al drie stukken taart bemachtigd. De minder gewiekste bezoekers staan lang in de rij, zonder taart-garantie. Stress is het gevolg. Dat verandert in boosheid als een dame in mantelpak ertussendoor sneakt. Het mantelpak laadt drie winkelmandjes vol met taart. “Ik heb maar vijftien man personeel hoor!” Het is de bedrijfsleider van de HEMA, zo blijkt. “Lekker makkelijk!” klinkt het vanachter een rollator.

Behalve de taart en de burgemeester trekt een dame met een pluizig hondje veel aandacht. “Hij heet Chapo! Een maffiabaas, haha. Iedereen wil met hem op de foto.” Als ik Chapo even mag vasthouden, likt hij de taartresten van mijn snor. Intussen vertelt Aynur, zijn bazin, dat zij elke zaterdag in de Keizerswaard te vinden is. “Er zijn hier veel acties. En de verkoopsters zijn sympathiek. Het is fijn dat je hier bij veel winkels met de hond naar binnen mag. Bij Zuidplein, waar ik woon, mag dat bij veel plekken niet. Hier in IJsselmonde wonen meer mensen met hondjes. Chapo heeft trouwens een eigen instagram! Zet je dat in je artikel?”

DSC07844-Hilde-Speet
Beeld door: beeld: Hilde Speet

Een leegstaand winkelpand fungeert als koffiehoek. De gesprekken zijn pessimistisch. “Je flat wordt gesloopt, en jij moet eruit, maar dan komen er wel studenten in voor twee jaar. En jij mag de moord pruimen!” roept iemand op de achtergrond. “Ik woon al veertig jaar in IJsselmonde,” vertelt een keurig gecoiffeerde dame mij over haar wijk, “Het was echt een nette buurt en ik woon hier nog steeds graag. Maar het gaat achteruit. Er komen hier steeds meer euh… mensen bij die euh… je weet wat ik wil zeggen hè?” Haar vriendin valt haar in de rede: “Nou Sjaan! Jij hebt geen klagen in jouw flat. Ik trouwens ook niet. Ik heb dan één Turks stel naast me wonen, maar dat zijn keurige mensen. Maar de galerij beneden… Daar is een vrouw uitgezet en die had wel zeven kostgangers, die sliepen allemaal op de grond.”

FLB_20190113_O8A9503

Lees meer

Ons kent ons: Nieuwjaarsborrel Leefbaar Rotterdam

Ferrie bezocht de borrel van de grootste partij van onze stad. Het 'hol van de leeuw'?

Ik dwaal nog een uurtje door winkelcentrum Keizerswaard, en verwonder me over een verdwijnende wereld. Een groentejuwelier met een toonbank vol rauwkost. Een herenmodewinkel met heel veel grijze truien. Een restaurant gespecialiseerd in Wiener Schnitzels. Een damesmodewinkel in het genre ‘tikkeltje hoerig’. Zulke winkels had je in 1987 ook op de Schiedamseweg! Een kantoorboekhandel met 1000 soorten enveloppen. “Waarmee kan ik u van dienst zijn?” glimlacht de winkelier, kleinzoon van de oprichter. Hij woont zelf twee straten verderop.

De Keizerswaard krijgt dus een facelift van 3,5 miljoen. Maar misschien moet je vòòr die tijd nog even komen. Winkelcentrum Keizerswaard in IJsselmonde is makkelijk te bereiken met tramlijn 23, binnen twintig minuten vanaf de Coolsingel. Neem gerust je hond mee.

Over deze rubriek

Steeds vaker klinkt de zorg dat verschillende groepen in de stad zich opsluiten in ‘parallelle samenlevingen’, dat er ‘kloven’ tussen groepen in de samenleving ontstaan. Is Rotterdam aan het segregeren of hoort dat bij de grote stad? Waar ontmoeten verschillende groepen elkaar nog, en waar verschuilen ze zich? In Ons Kent Ons gaan Ferrie Weeda en Tara Lewis op bezoek bij verschillende Rotterdamse bubbels. Soms met, en soms zonder een glas, eh, bubbels.

Ferrie

Ferrie Weeda

Ferrie Weeda (1977) studeerde geschiedenis en Nederlands. Zijn wieg stond aan de Coolhaven – nog steeds zijn domein. Ferrie houdt van publiek en van de stad. Hij is voorzitter van BuurtBestuurt Coolhaveneiland. Als stadsgids en schrijver deelt hij zijn betrokken en bevlogen verhalen over geschiedenis, samenleving en cultuur. Gerrit, Ferries jack-russell uit Tiel, is vernoemd naar Erasmus.

✉ ferrie@versbeton.nl

Profiel-pagina
hilde_speet

Hilde Speet

Fotograaf / Illustrator

Na haar grafische afstuderen in 2014 aan de WDKA begon Hilde Speet toch ook maar met fotograferen.

Profiel-pagina
Nog geen reacties