Voor de harddenkende Rotterdammer

De Centrale Bibliotheek, einde van een woensdagmiddag. De ondergaande zon schijnt naar binnen door de grote raampartijen van de eerste verdieping. Op een klein podium staan tafels en stoelen en microfoons op statieven. Bankstellen en zitzakken staan klaar voor het publiek. Met het glimmende reuzenrad en de Markthal als decor zijn hier vanavond de opnames van podcast Chicks and the City: een praatprogramma voor en door meiden van 15 tot 25.

Drijvende kracht achter Chicks and the City, Natasja Morales, zit aan een tafel naast het podium en eet snel een broodje terwijl ze met Loes, een van de presentatrices van de avond, het draaiboek doorneemt. De zenuwen klinken door in de stem van Loes als ze haar tekst opleest van het a4tje dat voor haar ligt. Natasja stuurt geduldig bij: “En dan nu nog een keer alsof je gewoon tegen iemand kletst.” Ondertussen zijn Ashanti en Amber in de weer met een iPad en twee telefoons die voor de livestream moeten gaan zorgen. De apparaten gaan in statieven en zo kan Amber met een app op haar eigen telefoon schakelen tussen te verschillende camerastandpunten.

chick-VB-kjazbec-6
Natasja Morales Beeld door: beeld: Katarina Jazbec

De sfeer is niet zozeer gespannen, maar wel wat onwennig te noemen. De vragen hangen in de lucht: Waar laat je je spullen, waar is het toilet, wat is het juiste wifiwachtwoord, staat die stoel daar goed? En dat is niet vreemd, want hoewel het programma Chicks and the City al zo’n 15 jaar bestaat, heeft het pas sinds kort zijn huidige vorm en locatie in de Bibliotheek. Het ging van start op Megastad FM, verhuisde naar FunX, stapte later over naar RTV Rijnmond en is daar nu na acht jaar vertrokken.

Wegbezuinigd, hoorde ik. Maar dat ligt een stuk genuanceerder, legt Morales uit: “We worden door subsidie van de gemeente gefinancierd namelijk. Het is wel zo dat we sinds oktober 2018 een podcast zijn gaan maken in plaats van op de radio uitzenden, omdat Rijnmond hun eigen zendtijd sterk ingeperkt heeft. In die programmering was geen ruimte meer voor ons programma. In principe zouden we nog een seizoen podcasts maken bij Rijnmond, maar het is mijn keuze geweest om daar weg te gaan en de samenwerking met de bibliotheek te zoeken. Dat begrepen ze bij Rijnmond ook, dus we zijn op een goede manier uit elkaar gegaan. Zij maken keuzes in hun programmering. Het zouden niet mijn keuzes zijn, maar ik ben daar de baas niet. Ik maak meidenradio, voor jongeren en dat is geen belangrijke doelgroep voor Rijnmond. Voor de bibliotheek juist wel.”

Morales bedacht het project toen ze als jongerenwerker werkte. “Ik kwam erachter dat er eigenlijk heel weinig gedaan werd voor meiden. Een praatclubje op vrijdagmiddag met koekjes en thee, dat was er. Praten snapte ik wel, maar waarom moest dat zo knullig en vrijblijvend? Samen met mijn eigen interesse in de media kwam daar het idee voor een radioprogramma voor en door meiden uit rollen.” Het programma, dat in eerste instantie Chica Radio heette, ging van start op Megastad FM, en verhuisde vervolgens naar FunX. Nadat Morales samen met Elsbeth van Noppen een documentaire maakte over het programma, die bij RTV Rijnmond uitgezonden werd, maakte ook het programma de overstap naar de zender van die lokale omroep en bleef daar acht jaar lang.

chick-VB-kjazbec-30
Ashanti (24), links: “Van mezelf ben ik verlegen, maar door het contact met de andere meiden en omgaan met de gasten ben ik veel opener geworden. Meedoen is niet vrijblijvend, je krijgt een grote verantwoordelijkheid namelijk. Je moet op elkaar kunnen rekenen.” Beeld door: beeld: Katarina Jazbec

Kort voor de opnames starten duikt Morales het toilet in om zich op te maken. Nog zoiets waar ze eerder in een radiostudio niet aan hoefde te denken. De gasten van het programma arriveren: Davidson Rodrigues en Rob Freijssen gaan bevraagd worden over de toekomst van mobiele journalistiek.

De onderwerpen die Chicks and the City behandelt zijn divers en komen uit de wereld van de makers. Morales: “De meiden die betrokken zijn doen echt alles zelf. Ze vergaderen, bedenken de onderwerpen, de gasten, gaan op reportage en doen interviews; het komt echt van hen. Op dit moment zijn er drie meiden bij die wat ouder en meer ervaren zijn. Zij zwengelen de anderen aan en geven hun skills door.” Het zorgt ervoor dat Morales zich af en toe kan verbazen: “Ik weet ondertussen dingen die ik me niet voor had kunnen stellen. Laatst kwamen ze met een term, toen het over vriendjes en liefde ging, dat er iemand ‘gebabytrapt’ was. Dat is dus als een meisje zwanger wordt zodat haar vriendje bij haar moet blijven. Dat was gelijk een onderwerp voor in het programma.”  

chick-VB-kjazbec-17
Loes (18), links: “We willen maatschappelijke problemen bespreekbaar maken in onze eigen woorden en met onze eigen creativiteit. Dat zijn soms onderwerpen die we niet overal makkelijk kunnen uiten.” Beeld door: beeld: Katarina Jazbec

Het is bijna zes uur als de gasten, presentatrices Suzanne en Loes, en Morales plaatsnemen op de stoelen. Koptelefoons gaan op en Loes kijkt al wiebelend met een voet nog een keer naar de vragen in het draaiboek. Met de flitsende jingle zijn de opnames van start. In de rest van de bibliotheek gaat de gewone gang van zaken onverstoord door. Nieuwsgierige bezoekers komen even kijken en luisteren, maken een foto, lopen weer verder.

Op het podium is duidelijk dat Morales ervaren presentator is. Met een heldere stem leidt ze het programma en geeft ze de ‘radiochicks’ van de avond de ruimte om hun rol in te vullen. Freijssen en Rodrigues hebben het duidelijk naar hun zin, vertellen op enthousiaste toon over hun vak en geven de podcastmakers handige tips.

Na drie kwartier wordt met wederom een jingle de opname afgerond. Morales en de meiden ruimen de rolbanners en zitzakken op. Op het eerste gezicht lijkt het misschien een luchtige hobby, zo’n radioprogramma of podcast maken. Maar Morales heeft duidelijk voor ogen wat ze teweeg wil brengen: “Ik heb zelf een moeilijke jeugd gehad. Er zijn zoveel meiden die in een vergelijkbare situatie opgroeien, om wat voor reden dan ook. In een stad als Rotterdam is dat helaas geen uitzondering. Voor die meiden wilde ik iets betekenen. Het belangrijkste uitgangspunt voor wat ik doe is dan ook de vraag: wat had ik zelf nodig gehad op die leeftijd?”

En dat is: “Je stem kunnen laten horen, succesmomenten ervaren, op een veilige manier je verhaal kwijtkunnen, ergens bij horen, en iets doen waar je blij van wordt. Ik kan de problemen die de meiden soms hebben niet voor ze oplossen, maar ik kan er wel voor zorgen dat ze er beter mee om kunnen gaan.”

chick-VB-kjazbec-9
Suzanne (28), links: “De gasten zijn vaak contacten die de meiden opdoen via stages of die ze online tegengekomen zijn en gaaf vinden. Door mee te werken aan dit programma ontmoeten ze veel nieuwe mensen. Dat doet wel iets met je, daar kan je veel van leren.” Beeld door: beeld: Katarina Jazbec

Met de stap van een radiostudio naar de bibliotheek maakt Morales haar wens waar om van de opnames een open evenement te maken. Iedere woensdagavond kan geïnteresseerd publiek komen kijken. Voor de toekomst ziet ze voldoende mogelijkheden om het programma te blijven ontwikkelen. “Ooit, toen ik het idee net had, heb ik het gepitcht bij mensen in de media, mannen vooral. Zij vertelden eigenlijk allemaal dat niemand zou zitten te wachten op vrouwen op de radio. Dat heeft me alleen maar gemotiveerd om er mee verder te gaan. Het is fantastisch dat ik er vijftien jaar later nog steeds iedere week met plezier mee aan de slag kan.”

Iedere woensdag tussen 17:30u en 19:45u kan je de opnames van Chicks and the city bijwonen in de Centrale Bibliotheek, op de 1e verdieping. De podcasts zijn terug te luisteren via de website: chicksandthecity.nl

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

versbeton 1111

Fay van der Wall

Fay van der Wall (1983) werkt als freelance schrijver en maker. Schrijft voor Vers Beton over popcultuur, kunst, muziek, media en de stad

Profiel-pagina
profile photo-katarina jazbec

Katarina Jazbec

Fotograaf

Katarina Jazbec (1991) is een documentaire fotograaf en beeldend kunstenaar. In haar projecten behandelt ze vragen over ethiek, vrijheid, werk, sociale ongelijkheid en ziekte. Ze is in 2017 met een master afgestudeerd aan St. Joost in Breda met een film over het lezen van literaire fictie met een groep Belgische gevangenen.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500