Voor de harddenkende Rotterdammer
vers_beton_said
Beeld door: beeld: Elzeline Kooy

‘Beste cursisten, er staat vandaag een leestoets op het programma. Lees de vragen goed voordat je antwoord geeft. Nogmaals, het geeft niet als je nog nooit op een tabletcomputer hebt gewerkt, ik help jullie. Ik wens jullie veel succes.’

Dit gezegd hebbende, spoed ik me naar de wenkende Malika.

‘Wat moet ik doen?’ vraagt ze in het Riffijns.

‘Op een van die rondjes drukken.’

‘Waar?’

Malika is analfabeet en slechtziend. Ze heeft gedurende de cursus hard geoefend op het schrijven van haar naam en dat is grandioos gelukt, maar wat weet zij van tekstinterpretatie en meerkeuzevragen?

‘Je kunt alle vragen open laten, dan ben je meteen klaar,’ zeg ik. ‘Maar ik raad je aan om wél iets in te vullen, dan heb je kans dat het goed is.’

‘Wat moet ik doen?’

‘Druk op een van deze vier rondjes hier. Ze zijn klein, ik weet het. Kies maar wat. Daarna druk je op de groene knop. Je krijgt dan een nieuwe vraag met weer vier rondjes.’

Ze drukt. Het scherm is ditmaal volledig gevuld met tekst en de rondjes zijn nergens te bekennen.

‘Waar moet ik drukken?’ vraagt ze.

Ik zeg dat ze moet scrollen en dat ze moet uitvergroten en ik leg uit hoe dat moet. Ze snapt er niks van, het is teveel en te abstract, dus doe ik het zelf. Ik scroll, ik vergroot uit, ik verklein en ik druk op de “Ga verder”-knop. Het enige wat Malika hoeft te doen is een rondje kiezen en erop drukken. Aldus loods ik haar in vijf minuten door de twintig meerkeuzevragen, waarvoor ze eigenlijk vijfenzeventig minuten tijd heeft.

“Dit is moeilijk, hoor. Waarom wij moeten toets maken op tablet?”

Op naar Nermin, die er een roze koek bij heeft gepakt. ‘Ik vind het stom, meester. Dit is veel te moeilijk voor mij.’

‘Laten we eens kijken. We zien een tekst met een vraag en vier mogelijke antwoorden. Elk mogelijk antwoord heeft een eigen rondje, zie je dat? Op elk van die rondjes kun je drukken. Probeer maar eens.’

Nermin drukt, ze drukt nog eens, en nog eens, maar er gebeurt niks. ‘Dit is moeilijk, hoor. Waarom wij moeten toets maken op tablet?’

Het probleem zit ‘m echter niet in de tablet, maar in haar nagels. Ze zijn te lang, waardoor ze niet goed ziet waar ze op drukt. Ze drukt niet op het rondje maar ernaast. Daarom raad ik haar aan om haar pink te gebruiken, aangezien die niet zo’n lange nagel heeft.

En dan naar Mirwais, die luid zucht. Luid zuchten is zijn manier van aandacht vragen. De voormalige moedjahied uit Afghanistan die nooit te beroerd is om zijn geopolitieke licht te laten schijnen op de Verenigde Staten, Rusland en Noord-Korea en zo verheven is boven de zonde van het vlees dat hij de vrouwelijke medecursisten nooit direct maar altijd via de docent aanspreekt – zoals onze parlementariërs en bewindslieden elkaar ook altijd via de voorzitter dienen aan te spreken – zo’n karaktervolle persoonlijkheid laat zich natuurlijk niet gek maken, want er is technologie en er zijn mensen en het is de technologie die de mensen dient en niet andersom.

Mirwais lacht een minzaam lachje. ‘Wat is dit, meneer Said?’

Ik vraag of hij de tekst gelezen heeft. 

‘Ik lezen, maar ik niet begrijpen.’

‘Vul maar wat in.’

Mirwais protesteert: ‘Ik vind je moet toets maken als je begrijpt. Als je niet begrijpt, dan je moet geen toets maken.’

‘Vul toch maar wat in,’ zeg ik.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

vers_beton_said

Said El Haji

Said El Haji (1976, Marokko) is schrijver, publicist, schrijfdocent en geeft Nederlands aan anderstaligen. Hij werkte als columnist en opiniemaker voor tal van regionale en landelijke kranten en bladen. Zijn debuutroman De dagen van Sjaitan (2000) beleefde een ware hausse aan media-aandacht en is ook in het Frans verschenen. Ook publiceerde hij o.a. Goddelijke duivel (2006) en Sta op en leef, vader (2013).

Profiel-pagina
logodriehonderdduizendtweetien

Elzeline Kooy

Illustrator

Elzeline Kooy (Rotterdam) studeerde in 2013 af als illustrator aan de Willem de Kooning Academie. In 2014 behaalde ze haar master aan Sint-Lukas (kunsthumaniora) in Brussel. Momenteel werkt ze als freelance illustrator voor onder andere magazines en online platforms, met specialisatie in beeldverhaal.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500