Voor de harddenkende Rotterdammer
DSC6311-Pretorialaan
Beeld door: beeld: Hielke Zevenbergen

Er is veel bereikt, de afgelopen jaren. De auto is niet meer de heilige koe, het stalen ros verovert de straat. De paardenkracht komt steeds meer uit elektrisch aangedreven deelsystemen. Multimodaal is het devies, en eindelijk wordt ook de voetganger op een voetstuk geplaatst (het internationale voetgangerscongres Walk21 is nog maar het begin).

Nog mooier, het gaat niet alleen om de ‘happy few’, maar om mobiliteitsgeluk voor iedereen. Rotterdam werkt aan een stad op maat van de mens waar mobiliteit niet alleen over van A naar B gaat, maar over plekken die mensen samenbrengen.Deze manier van denken over mobiliteit is al een hele vooruitgang, maar de vertraging gaat nog niet snel genoeg. 

Een transitie is niet het updaten van gedateerd systeem, maar het creëren van een nieuwe, duurzame manier van denken en doen.

Misschien komt het omdat het woord ‘mobiliteitstransitie’ door te veel mensen wordt gebruikt, zonder de echte betekenis ervan te kennen. Een transitie is namelijk niet het updaten van gedateerd systeem, maar het creëren van een nieuw, duurzame manier van denken en doen. Dat er iets moet veranderen hebben de meeste mensen wel door, maar waarheen de weg leidt die we moeten gaan, is minder helder. Ofwel: de richting kennen we wel ongeveer, maar de bestemming nog niet. En geen Maps die ons kan helpen.

“We bevinden ons op een kruispunt op weg naar de hemel of naar de hel”, zoals mobiliteitsdeskundige Robin Chase zei tijdens het Happy Mobility Congres in Kantine Walhalla in 2018. De profeten van de slimme mobiliteit beloven hemelse taferelen als we ons bekeren tot de technologie. Maar technologie zal nooit de oplossing zijn, als we de mens niet echt centraal zetten. In woorden en vooral daden. Dat is niet makkelijk, want het verleden belooft vooruitgang door stabiliteit.

Radicaal anders denken en doen

Willen we het echt radicaal anders doen, dan is technologie het probleem niet. De echte innovatie zit hem in onze manier van samenwerken. Want die heeft de enorme snelheid van stedelijke verandering niet kunnen bijhouden. We werken nog steeds in afdelingen, vakgebieden en domeinen, en dat houdt de echte vooruitgang tegen. Deze tijd heeft multidisciplinaire, grenzeloze creativiteit nodig.

We zouden radicaal moeten kiezen voor onze jeugd. Die heeft namelijk de toekomst, en die reclameren ze nu ook. Ze gaan de straat op voor hun rechten en ze hebben gelijk. Maar kiezen voor onze kinderen is niet alleen het juiste om te doen, het is nog eens écht slim ook. Het idee van de ‘kindvriendelijke stad’ is daarin eigenlijk nog te zwak. Dat gaat nog teveel uit van het updaten van het huidige systeem, zodat kinderen geen gevaar lopen. We zouden het belang van onze kinderen centraal moeten zetten en zo bouwen aan een stad die vriendelijk is voor iedereen.

Ruimte voor kinderen

Hoe? Laten we beginnen in de wijken en werken aan mobiliteit die plekken verbindt. Uit verschillende studies blijkt dat veel Rotterdamse wijken eilanden zijn, doordat brede wegen een fysieke barrière zijn. Die barrières sluiten kinderen als het ware op in hun buurt. Kinderen moeten hun stad zonder grenzen kunnen verkennen, van kleins af aan. Zonder angst de fysieke omgeving ontdekken, is een directe investering in de creatieve capaciteit van een kind. Het laat dromen van een wereld die groter is dan de eigen straat.

DSC6228-Schoolomgeving-OSB-de-Mare
Beeld door: beeld: Hielke Zevenbergen

In de afgelopen jaren hebben we ons met Fietsen op Zuid al ingezet voor een Rotterdam waarin elk kind toegang heeft tot een fiets en kan fietsen. Maar ook lopen is essentieel. Samen met de Bernard van Leer Foundation wordt gewerkt aan het programma Urban95 in onder meer Tel Aviv, om vanaf de ooghoogte van kinderen de stad te ervaren en deze voor hen te verbeteren. De eerste vijf levensjaren zijn essentieel voor de ontwikkeling van elk mens.

Alle domeinen verbinden

Zeker nu er een enorme uitdaging ligt om onze stad fysiek, sociaal en economisch veerkrachtig te maken, is het noodzakelijk om integraal te werken. Om domeinen met elkaar te verbinden. Kijk bijvoorbeeld naar Parijs, waar de schoolpleinen niet alleen als speelplekken gezien worden, maar ook als groene plekken om buurten af te koelen en sociale cohesie te bevorderen. Of naar België, waar de ‘schoolstraten’ in opkomst zijn. Aan het begin en het einde van de schooldag wordt daar alle ruimte gegeven aan schoolgaande kinderen en hun ouders of begeleiders om zich te voet of met de fiets verplaatsen.

DSC6311-Pretorialaan

Lees meer

Schoolstraten autovrij om meer kinderen op de fiets te krijgen

Veel ouders in Rotterdam-Zuid pakken nog de auto naar school, zo kan dat veranderen.

In Rotterdam wordt ook gewerkt aan groene schoolpleinen en het concept van de schoolstraat wordt eveneens getest. Iedereen doet zijn of haar best. Toch lijkt de snelheid niet te corresponderen met de urgentie. Ik weet: het is niet makkelijk, zo’n mobiliteitstransitie, want het gaat om systeemverandering. Maar wat zou het geweldig zijn als in deze stad, de weg naar school al leerzaam is door routes die alle zintuigen prikkelen. Die ruimte geven om spelend te ontdekken en anderen te ontmoeten. Laten we de toekomst echt de kans geven, en van deze transitie profiteren door de jeugd centraal te zetten. Daar worden we allemaal beter van.

Vers Beton heeft jouw support nodig!

Voordat je verder leest: Vers Beton kan alleen blijven bestaan dankzij support van onze lezers. Maak jij ook onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk?

Nee, ik lees eerst het stuk verder

j5DtAdH7_400x400

Jorn Wemmenhove

Jorn Wemmenhove is mede-oprichter van de non-profitorganisatie El Desafío Foundation, voor de ontwikkeling van jongeren en lokale democratie in Rosario, Argentinië. Ook begon hij Humankind ‘agency for urban change working with cities’. Hij werkt daarin samen met andere organisaties aan duurzame steden van de toekomst, voor àlle mensen. 

Profiel-pagina
Schermafbeelding 2016-06-17 om 16.41.59kopie

Hielke Zevenbergen

Fotograaf

Hielke Zevenbergen (1974) is een Rotterdams fotograaf. Hij ontwikkelt zich als straatfotograaf na jarenlang als theatermaker te hebben gewerkt. In zijn autonoom fotografisch werk vindt hij de vorm waarin zijn kwaliteiten zich verenigen. De straat is het theater, de architectuur, en het licht geven vorm en ruimte, de mensen zijn de protagonisten en figuranten, de camera is de regisseur.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Reageren is voorbehouden aan Vers Beton-supporters. Meld je hier aan als supporter of log in.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500