Advertentie

Logo_giraffe_03_zwart_1456x180
Voor de harddenkende Rotterdammer
FLB_20190906_O8A5975
Beeld door: beeld: Florian Braakman

“Kom op mijn vriend, we gaan naar de stad. Dit keer niet van die wijven, want met die wijven, heb ik het wel gehad.” Een bezweet, in bier doordrenkt publiek scandeert de tekst van een glunderende Theo Wesselo.

Een paar uur daarvoor zit de band nog aan de vegetarische maaltijd in de foyer van Worm. Of vandaag een bijzondere dag is? Drummer Jeroen van Leeuwen: “Het is 6 september. Oftewel 6-9. Denk daar maar eens over na.” Toetsenist Reid Steenhuis: “Het is huilen met de pet op. Zonder Hausmagger ben ik eigenlijk niemand. Ik ga gewoon op standby in de bezemkast tot ze weer bij elkaar komen.” 

Jeroen: “Wat wil je nog meer weten? Ik zeg alvast: 32 centimeter. Hoe ik Hausmagger in een woord zou omschrijven? Kut.” Reid: “Voor mij is Hausmagger niet een bestaand woord, meer een emotie en geluid.” Hij slaakt een langgerekte, diepe kreun. Misschien ‘weltschmerz’, suggereert zijn overbuurman die de merchandise verkoopt. “Ja! Het is persoonlijke weltschmerz!” Jeroen: “Alsof je thuis bent met heimwee.”

FLB_20190907_O8A6043
Reid Steenhuis (l) & Jeroen van Leeuwen Beeld door: beeld: Florian Braakman

Aan prognoses van het afscheidsconcert doen ze niet. Reid: “Het is goed om geen verwachtingen te hebben. Tenzij je in verwachting bent. Al kan dat dan wel onverwachts zijn.” Iemand zet een extra bord met patat op tafel. “Het zal je nog verbazen hoeveel we van Theo geleerd hebben”, zegt Jeroen. “Theo snapt wat mensen willen en geeft het ze dan nét niet. Fuck ‘m all!” En: “Als je niet de beste bent, kun je maar beter de beste zijn in het slechtste zijn.” Reid: “Nooit te lang doorgaan.”

vb-mailchimp

Lees meer

Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief!

Op de hoogte blijven van Vers Beton per mail? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief

In de backstage hebben zich inmiddels zo’n dertien mensen verzameld op een paar vierkante meter, waaronder de drie dichters die in het voorprogramma staan. Hans Wessels, de man achter Purno de Purno – waar Theo de stem van insprak – zal als gastartiest tijdens het concert mondharmonica spelen.” Gitarist Eddy Sewerratti stelt hem voor aan toetsenist Reid. “Jullie zijn allebei super muzikaal dus dat komt helemaal goed.”

Elke maandag oefent Eddy in WORM met zijn popkoor. “Dit voelt als een thuiswedstrijd.” Over het naderende afscheid zegt hij: “Het is goed zo.” En tegen de mensen in de backstage: “De dames moeten zich omkleden dus allemaal wegwezen.” Die ‘dames’ zijn bassiste Nancy Kleurenblind en Theo, die zich verkleedt tot Tampie, het typetje uit de legendarische VPRO-jeugdserie Rembo & Rembo waar hij beroemd mee werd.

Nancy Kleurenblind: “Ik geloof dat er altijd wel een stukje, of plakje, Hausmagger in elk van ons zal bestaan. Op onze nieuwe plaat (samen met de Zingende Roadie) cover ik zelfs een nummer van Hausmagger: Sommige Gasten. Die ga ik straks trouwens ook spelen!”

FLB_20190906_O8A5964
Beeld door: beeld: Florian Braakman

Het uitverkochte WORM hangt even later, opgewarmd door uitgedeelde shotjes wodka, aan Tampie’s lippen op het podium. “Volgens mij is het leuker als iemand anders afscheid neemt dan wanneer je het zelf doet.” Tegen een vrouw vooraan: Heb je zelf weleens schijt afgenomen?” De drie dichters zijn ook van het rauwe soort. “Vroeger was ik grof in de mond, nu lik ik er alleen nog maar kutjes mee.” 

Bezoeker Peter herinnert zich nog goed de oorsprong van Hausmagger. “Theo had een taakstraf en Eddy was sociaal werker, dus dan weet je het wel.” De twee traden voor het eerst samen op tijdens de Parade. Bandmanager Xander van Dijck komt langs met een bijna lege schaal leverworst. “Ik ga Hausmagger zeker missen. De humor waar je over na moet denken, dat je na een half uur pas doorhebt hoe goed de grap eigenlijk is. Maar ook de onbezonnen oprechtheid, de vlijmscherpe show en dat lekkere go-with-the-flow-gevoel. Op het laatste moment moet er vaak nog van alles gebeuren, maar het komt altijd goed.”

FLB_20190907_O8A6031
Beeld door: beeld: Florian Braakman

Tijdens het concert zingt de zweterige zaal bijna alle nummers mee, er wordt met bier gesmeten en in de mosh pit vooraan, vol mannen en vrouwen van alle leeftijden, valt om de haverklap iemand om. Recht voor Eddy staat een groepje vrouwelijke fans naar wie hij af en toe knipoogt. Reid trekt, terwijl hij een solo geeft, onder luid gejoel zijn broek en blouse uit en staat prompt in een jurk te spelen. Jeroen ontdoet zich eveneens van zijn bovenkleding. Tijdens het laatste nummer voert iemand een striptease uit op het podium. De sfeer zit er lekker in.

Na een denderend applaus blijft het publiek nog minstens tien minuten doorjuichen. ‘IN DE METRO’, scanderen ze, hopend op de grootste Hausmagger-hit als toegift. In de backstage kan Theo er wel om grinniken. “Goed einde toch? Beter dan met zo’n klote-toegift. Geef ze nooit wat ze willen!”

Over deze rubriek

Steeds vaker klinkt de zorg dat verschillende groepen in de stad zich opsluiten in ‘parallelle samenlevingen’, dat er ‘kloven’ tussen groepen in de samenleving ontstaan. Is Rotterdam aan het segregeren of hoort dat bij de grote stad? Waar ontmoeten verschillende groepen elkaar nog, en waar verschuilen ze zich? In Ons Kent Ons gaan Ferrie Weeda en Tara Lewis op bezoek bij verschillende Rotterdamse bubbels. Soms met, en soms zonder een glas, eh, bubbels.

Bekijk hier alle artikelen in ‘Ons Kent Ons’.

Voordat je verder leest...

Wij kunnen alleen bestaan dankzij support van lezers. Help jij ons om onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk te blijven maken? Vanaf 6 euro per maand ben je supporter!

Nee, ik lees eerst het stuk verder

WhatsApp Image 2019-09-03 at 08.40.31

Tara Lewis

Tara Lewis (1986) werkt als freelancer voor diverse media. Ze koestert haar innerlijke tokkie en kan soms een beetje cynisch zijn. Ze vindt dat het discussieplatform bedoeld is voor lezers, en voelt zich daarom niet altijd geroepen te reageren. Ze studeerde Geschiedenis aan de EUR en Communicatie aan de HES.

Tara@versbeton.nl

Profiel-pagina
braakman

Florian Braakman

Fotograaf

Florian Braakman (1988) is een autonoom-documentair fotograaf. Fotografie is een manier om vragen te stellen en grip te krijgen op onze snelle alledaagse realiteit. De poëtische, associatieve en verhalende kracht van het beeld staan centraal in zijn werk.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500