Voor de harddenkende Rotterdammer
versbeton_politiek-SEPT19-01
Beeld door: beeld: Michael van Kekem

Op een zonnige dag, begin deze zomer, steeg van achter mijn huis een zeurend gezoem op. Een kettingzaag, zo bleek. Een forse boom waar ik vanuit mijn keukenraam op uitkeek werd vakkundig in stukjes gezaagd. Als een aapje klom een van de houthakkers langs de takken omhoog, bungelend aan een koord. Tak voor tak kwam de hele boom omlaag, de onttakeling duurde de hele werkdag. Nu de boom weg is, valt de lelijkheid pas op van het gebouw erachter. Een zijgevel bedekt met kunststof trespaplaten, grijs en verkleurd.

Ik moest de laatste tijd een aantal keer terugdenken aan die zaagpartij. Bijvoorbeeld toen er deze week een ambtelijk stuk rond ging over natuurinclusief bouwen: nieuwbouw die rekening houdt met flora en fauna in de stad. De Partij voor de Dieren had in 2017 opgeroepen groene kaders voor nieuwbouwprojecten op te stellen.

De ambtelijke dienst erkende dat “er nog kansen liggen om meer en beter rekening te houden met ecologie en stadsnatuur”. De andere grote steden doen dat ook, bleek uit eigen onderzoek. Maar waar andere steden natuureisen stellen aan nieuwbouw, moeten we het hier doen met “een werkwijze van inspireren, enthousiasmeren en stimuleren”. Met andere woorden: “een folder en inspiratiedocument”.

Andere steden stellen natuureisen aan nieuwbouw, hier moeten we het doen met een inspiratiedocument

Dat er niettemin werk aan de winkel is, leerde ik uit een interview dat NRC eerder deze maand afdrukte met drie Rotterdamse stadsecologen. “Rotterdam heeft in wezen geen natuurbeleid”, zei Niels de Zwarte van Bureau Stadsnatuur daarin. “Er is geen bescherming en onderlinge verbinding van de groene structuur van de stad.” Nu is het gebrek aan groen geen verrassing voor de gemiddelde Rotterdammer, maar vrolijk word je er niet van.

Wie nog niet overtuigd is van de noodzaak om iets serieuzer naar de Rotterdamse stadsnatuur te kijken, slaat de Nationale monitor duurzame gemeenten er op na. Bureau Telos, onderdeel van de Universiteit van Tilburg, rangschikt daarin alle gemeenten van Nederland op onder meer het thema “ecologisch kapitaal”. Dat gaat over natuur, landschap en biodiversiteit, maar bijvoorbeeld ook over de kwaliteit van lucht en water, een schone bodem, geluidsoverlast, afval en energieverbruik. In de lijst van 380 gemeenten stond Rotterdam op dit onderwerp vorig jaar op plek…. 380. Werk aan de winkel, lijkt mij zo.

In dat licht was de motie waarmee Maurice Meeuwissen (PVV) vlak voor de zomer opriep om te experimenteren met het plaatsen van bijenkasten op en rond het stadhuis, evenals een onderzoek naar voedselbronnen voor de diertjes, op zijn minst sympathiek.

Groene daken

En dat brengt mij terug bij ‘mijn’ omgezaagde boom, die in zijn afwezigheid de hele straat in een klap een stuk droefgeestiger maakt. Want groen “is het onderwerp waar ik het meeste respons op krijg”, zei wethouder buitenruimte Bert Wijbenga voor de zomer nog. “Mensen worden echt gelukkig van groen in de stad.” Barbecueën in het park, rondjes rennen, vogeltjes kijken. Groen brengt verkoeling tijdens warme zomers en neemt bij plensbuien water op.

Dat we niet zonder kunnen is bij ambtelijk Rotterdam natuurlijk ook bekend. Niet voor niets stelde dit college zich het doel om in deze periode twintig hectare extra groen te realiseren. Daarvoor is de komende jaren 12,5 miljoen euro beschikbaar. In een persbericht gaven de wethouders Arno Bonte (GroenLinks) en Bas Kurvers (VVD) aan dat we dat extra groen vooral in de hoogte moeten zoeken: op platte daken die er nu ongebruikt bij liggen.

Toch wringt er iets – afgezien van het dystopische beeld van een volgebouwde stad waar alleen ergens ver in de lucht wat groen te vinden is. Want ‘het groen’ blijkt juist in de hele stad onder druk te staan

Neem de groene strook langs het Park bij de Euromast, die moet wijken voor tien appartementencomplexen met 700 woningen – want: een “verloren stukje” en “langs Central Park staan ook gebouwen”. Of neem het park de Oude Plantage, het oudste van Rotterdam; dat ligt er zo verloederd bij dat ik tot voor kort altijd gedacht heb dat het een parkeerplaats met wat boompjes was. Volgens Wijbenga moeten we het extra groen in de stad dus vooral zoeken op daken en parkeerplaatsen. Op deze plek haalde ik al eens aan dat zijn eigen partij een motie omarmde die het verbiedt om daarvoor parkeerplaatsen op te offeren.

De wethouders Kurvers en De Langen bleken hele andere ideeën te hebben over de ruimte voor groen en recreatie in deze stad

Misschien wel het duidelijkste voorbeeld van groen versus stenen was een verschil van inzicht op het stadhuis, een maand of twee geleden. De wethouders Kurvers en Sven de Langen (CDA) bleken namelijk hele andere ideeën te hebben over de ruimte voor groen en recreatie in deze stad. Sportwethouder De Langen had het over een “groene sportcirkel” rond het centrum, terwijl bouwwethouder Kurvers op diezelfde plekken juist ruimte zag voor woningbouw. Sportvelden en volkstuinverenigingen zouden ervoor moeten wijken. Sporten verandert, zei Kurvers tegen het AD, “bootcampen in de stad is populair, het ledenaantal van verenigingen daalt. Met zulke dingen houden we rekening.”

Twee tegenstrijdige wensen voor één stukje Rotterdam, die de dilemma’s rond de openbare ruimte in de hele stad illustreren. De komende decennia zouden er vijftigduizend woningen bijgebouwd moeten worden, en dat bij voorkeur binnen de stadsgrenzen. Maar wie maakt er ruimte voor groen? Tijd voor een inspiratiedocument, of toch voor harde eisen?

Voordat je verder leest...

Wij kunnen alleen bestaan dankzij support van lezers. Help jij ons om onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk te blijven maken? Vanaf 6 euro per maand ben je supporter!

Nee, ik lees eerst het stuk verder

pasfoto-Guido van Eijck

Guido van Eijck

Guido van Eijck (1987) is freelance journalist. Zijn stukken verschenen in onder meer De Groene Amsterdammer, de Volkskrant, het Financieele Dagblad en Die Zeit. Voor Vers Beton schrijft hij elke maand een analyse over de Rotterdamse politiek.

Profiel-pagina
michael van kekem portret

Michael van Kekem

Illustrator

Michael van Kekem (1985) werkt als illustratief ontwerper en printmaker. Zijn werk bestaat uit het maken en creëren van redactionele illustraties, boeken, huisstijlen, artwork voor animaties, prints en producten zoals Very Manly Pins. Zeefdruk, digitale en handgetekende elementen zijn belangrijke aspecten in zijn werk.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.

Advertentie

Logo_giraffe_01_600x500