Voor de harddenkende Rotterdammer
versbeton_politiek-30dec2020-01
Beeld door: beeld: Michael van Kekem

Symbolisch was het wel, de presentatie van het Rotterdams Klimaatakkoord, eind november: ook in de smerigste stad van Nederland, met een haven die goed is voor twintig procent van de landelijke CO2-uitstoot, staat klimaatverandering nu echt op de kaart. Na een half jaar onderhandelen kwamen ruim honderd partijen tot een lijst van 49 ‘klimaatdeals’. Die maatregelen moeten de CO2-uitstoot in 2030 hebben gehalveerd – mits alle goede voornemens worden uitgevoerd.

Dit jaar volgden de berichten over klimaatingrepen elkaar in hoog tempo op. Er waren berichten over bussen die rijden op stroom, en over walstroom voor schepen in de haven. Op de Maasvlakte draait sinds kort de grootste windmolen ter wereld. En niet te vergeten, in vijf Rotterdamse wijken  wordt nu nagedacht over een toekomst zonder gas.

Symbolisch was de presentatie van het klimaatakkoord ook, omdat dit het moment was dat duurzaamheidswethouder Arno Bonte in de schijnwerpers kwam. Hij had eerder al laten weten dat hij niet wilde wachten op getreuzel in de landelijke politiek. Over de GroenLinks-wethouder kun je een hoop zeggen. Bijvoorbeeld dat hij om iets voor elkaar te krijgen, altijd met andere wethouders om tafel moet. Denk bijvoorbeeld aan het zich voortslepende debacle rond het Warmtebedrijf, dat de stad moet aansluiten op restwarmte uit de haven. Bonte komt met de ambities, wethouders Arjan van Gils (haven) en Bas Kurvers (bouwen) met de feitelijke ingrepen. Maar toch: Bonte is een zichtbare wethouder. Volhardend en niet bang om voor de troepen uit te lopen.

Klimaatrealisten

Het klimaatakkoord van november was bovendien ook symbolisch, omdat het een jaar afsloot waarin voor het eerst echt duidelijk werd dat klimaatplannen ons allemaal gaan raken. Jarenlang konden we vrijblijvend debatteren. Over de vraag of klimaatverandering überhaupt bestaat, over percentages CO2-reductie en zeespiegelstijging in het jaar 2100. Aan angstaanjagende scenario’s geen gebrek, maar het bleef ook abstract.

Inmiddels staat het principe van klimaatverandering in de Rotterdamse politiek niet meer ter discussie. Zelfs niet bij Leefbaar Rotterdam. Tot voor kort wilde deze partij nog weleens fulmineren op ‘de klimaatreligie’ en de peperdure plannen die deze voortbracht – in lijn met de opstelling van Forum voor Democratie, waarmee de banden opnieuw werden aangehaald.

Nu omschrijft Leefbaar zichzelf als een partij van “klimaatrealisten”. Dat ging vergezeld van een elf pagina tellend standpunt over klimaatverandering. Het mocht ook wel een keer. De veranderingen die nodig zijn, zijn behoorlijk ingrijpend. Dan schiet het niet erg op om bezig te blijven over de vraag óf klimaatverandering bestaat of niet, maar kun je het beter hebben over de vraag wat we eraan gaan doen? Hoe moeten burgers hun huizen aanpassen, en hoeveel klimaatwinst kan er vanuit het bedrijfsleven komen?

Nu de klimaatplannen vorm beginnen te krijgen, wordt namelijk pas echt duidelijk hoe ingrijpend en complex ze zijn

Nu de klimaatplannen vorm beginnen te krijgen, wordt namelijk pas echt duidelijk hoe ingrijpend en complex ze zijn. Neem Bospolder-Tussendijken, een van de vijf proefwijken die van het gas af moet. Een collega die aanwezig was bij een bewonersavond in oktober, beschreef dat bewoners best gebruik willen maken van de mogelijkheid om mee te praten over de planvorming (ook NRC ging langs). Maar tegelijkertijd kan niemand hen echt iets vertellen: wanneer moet er wat gebeuren, wat gaat dat kosten, wie is daar verantwoordelijk voor? Vooralsnog niemand die het weet.

energie-transitie-rotterdam

Lees meer

Energietransitie in Bospolder-Tussendijken: “De meeste mensen hebben geen idee wat ze boven het hoofd hangt”

Hoe pak je de energietransitie zo aan, dat álle bewoners ervan profiteren?

Milieuzone

Je kan klimaatjaar 2019 natuurlijk ook wat cynischer bezien. Want op 1 januari 2020 mogen vervuilende dieselauto’s onze toch al niet brandschone stad weer in (vervuilende benzineauto’s zijn alweer anderhalf jaar welkom). Een diep gekoesterde VVD-wens. En dat terwijl juist de gemeente in 2017 nog concludeerde dat de milieuzone een succes was. Door vervuilende auto’s te weren, was de uitstoot van roet en stikstof zichtbaar afgenomen.

Het leidt tot een wonderlijke situatie. Een college van CDA, D66 en Leefbaar Rotterdam voerde de grootste milieuzone van Nederland in. Binnen vier jaar wordt die alweer afgeschaft door een ‘groen’ college met onder anderen D66, CDA en GroenLinks. En het zijn de “klimaatrealisten” van Leefbaar die in hun klimaatplannen de herinvoering voorstellen: “Verschoon de stad door oude diesels te weren.” Kunt u het nog volgen?

Eén cruiseschip stoot per dag meer fijnstof uit dan één miljoen auto’s samen, zo zijn alle klimaatplannen natuurlijk dweilen met de kraan open

Nog zoiets wonderlijks: cruiseschepen. Heel Rotterdam wordt klaargestoomd voor de overstap naar duurzame energie. Tegelijkertijd legden dit jaar – een recordaantal – ruim honderd extreem vervuilende cruiseschepen aan op de Kop van Zuid. Naar verluidt spant de gemeente zich flink in om nog meer cruiseschepen naar Rotterdam te halen. Een Duitse onderzoeker stelde op basis van eigen metingen vast dat de luchtkwaliteit op de Erasmusbrug veel slechter is dan in het beruchte Beijing. Zo zijn alle klimaatplannen natuurlijk dweilen met de kraan open.

Of wat dacht u van de stikstofcrisis. Boeren en bouwers blokkeren snelwegen, in heel het land kwamen bouwprojecten stil te liggen – ook in grote steden als Den Haag en Amsterdam

versbeton_politiek-SEPT19-01

Lees meer

Waar is het groen dan?

Groen en Rotterdam, dat is geen gelukkige combinatie. Het huidige college wil daar iets…

En Rotterdam? Wij ontspringen de dans omdat we helemaal geen natuur hebben, afgezien van de groengebieden richting Hoek van Holland. In een brief aan de gemeenteraad las ik dat tachtig procent van de bouwprojecten probleemloos door kon gaan, twintig procent moest nog eens tegen het licht gehouden worden. Wat dat betekent lichtte bouwwethouder Kurvers toe in het AD: roetfilters voor bouwwagens.

Fijn natuurlijk, dat deze extreem complexe crisis aan ons voorbij is gegaan. Maar het toont ook dat Rotterdam, wat klimaatbeleid betreft, nog een lange weg te gaan heeft.

Voordat je verder leest...

Je kunt dit artikel gratis lezen, maar wij kunnen het niet gratis maken. Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk!

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Guido van Eijck

Guido van Eijck

Guido van Eijck (1987) is freelance journalist. Zijn stukken verschenen in onder meer De Groene Amsterdammer, de Volkskrant, het Financieele Dagblad en Die Zeit. Voor Vers Beton schrijft hij elke maand een analyse over de Rotterdamse politiek.

Profiel-pagina
michael van kekem portret

Michael van Kekem

Illustrator

Michael van Kekem (1985) werkt als illustratief ontwerper en printmaker. Zijn werk bestaat uit het maken en creëren van redactionele illustraties, boeken, huisstijlen, artwork voor animaties, prints en producten zoals Very Manly Pins. Zeefdruk, digitale en handgetekende elementen zijn belangrijke aspecten in zijn werk.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.