Voor de harddenkende Rotterdammer
fenixloodsen_lvd_12
Beeld door: beeld: Loes van Duijvendijk

In een hoek van de Fenix Food Factory heb ik, samen met mijn man Folco, sinds juli 2015 een eigenwijze zelfstandige boekhandel. Wat ik doe, en de mensen om me heen, daar word je niet rijk van. We zijn op Katendrecht gaan zitten uit liefde voor die gekke plek. We doen waar we goed in zijn en waar mensen blij van worden. Onze klanten zijn mensen uit de omgeving en de leukere toeristen. We voelen ons thuis tussen de ondernemers in de Fenix 2: zij maken kaas, bier, brood, geven dansles. Een plek om je in je eigen buurt thuis te voelen of inspiratie te vinden. We halen mensen naar deze wijk en proberen er te zijn voor de mensen die hier al waren.

Totdat de stenen rondom het culturele hart van Katendrecht verkocht werden door de gemeente, aan Stichting Droom en Daad die plannen heeft voor een museum over landverhuizers en een plek voor “creatieve, culinaire en culturele activiteiten”. Mooie plannen, echt waar. Maar wij – van pioniersrestaurant Paul Posse en de Fenix Food Factory die er al sinds mei 2014 zit, tot de ondernemers die er later nog bijkwamen – mogen het nu verder zelf uitzoeken. Blijkbaar vindt diezelfde gemeente die Katendrecht voorbij zag komen in de Lonely Planet en The Guardian, het niet nodig om de hardwerkende huurders van hun ooit vervallen pand nog te belonen. En die mooie nieuwe eigenaar? Die negeert voor het gemak al die ondernemers die de buurt zo aantrekkelijk voor ze maakten.

“Denken ze dat Katendrecht zonder deze ondernemers, zo’n populaire bestemming was geworden, en Rotterdam zo vaak geroemd zou zijn in de internationale pers?”

Zouden ze denken dat zonder deze bevlogen, harde werkers van Katendrecht, dit gebied zo’n populaire bestemming was geworden? Dat Rotterdam zo vaak geroemd zou zijn in de internationale pers? Een plek waar mensen uit heel Nederland een kijkje komen nemen en willen wonen?

105-Fenix-juli-©Ossip

Lees meer

Fenixlofts: iets van het oude én het nieuwe Katendrecht

Nu de nieuwbouw bijna voltooid is, kijkt Saskia Naafs of de vooroordelen terecht waren.

Ik geloof dat de gemeente ons even aanziet voor de voormalige harde werkers waar de Kaap om bekend stond. Ruim vijf jaar investeerden we in onze wijk en onze kleine bedrijven, wetende dat het tijdelijk was. Nu is het zover: op 27 januari 2020 moeten we vertrokken zijn. We konden zelf op zoek naar een nieuwe plek, dat werd het net opgeleverde Fenix 1. 

Niet alleen de gemeente heeft gebruik gemaakt van onze service. Ook de nieuwe eigenaar van Fenix 2 heeft ons uitgezwaaid en kan natuurlijk op ons rekenen als nieuwe buren in de Fenix 1. Dus waarom zou je ons nog belonen of bedanken? Wij doen ons werk uit liefde, zij vangen het geld. Handig hoor, zo’n goedkoop promotie-offensief.

Dat pand Fenix 1, waar veel van de ondernemers uit de Fenix 2 net als wij een nieuwe plek gehuurd hebben, was eerder al net zo slim verkocht. Intussen is het door een stel geldhandelaren marktconform weer opgeleverd. Grond kopen, gebouwtje laten verbouwen, en weer verkopen of verhuren: het is hilarisch makkelijk. Van de mensen over wiens ruggen je rijk wordt voel je niks. 

“De ondernemers die de buurt voor jou hebben opgesierd mogen nu voor een A-locatie betalen”

De ondernemers die de buurt voor jou en je appartementen hebben opgesierd mogen daarna voor die A-locatie betalen, omdat ze graag op hun stek willen blijven. Ze protesteren niet eens omdat ze weten dat het geen zin heeft. Het is namelijk niet illegaal, maar slim kapitalisme.

Is dit het dan? Wij verlaten ons honk in de Fenix 2 opdat iemand anders de vruchten kan plukken van deze nieuwe toplocatie. Onze nieuwe huur, 50 meter verderop, hebben we zelf omhoog gedreven. We zetten iets moois neer in de stad, om de vastgoedontwikkelaars er nu lachend mee vandoor te zien gaan? Wij zijn geen geldwolven, we doen het met liefde. En persoonlijk zou ik het ook niet anders kunnen doen. Maar het schuurt wel. 

Met alle restauranthouders, café-eigenaren en de ondernemers van ‘mijn’ Fenix Food Factory in Fenix 2, hebben we een prachtige opleving van de wijk in gang gezet. En zijn er vervolgens zelf de dupe van met de nieuwe, onbetaalbare huren. Hadden we maar vastgoedontwikkelaar moeten worden. Sukkels die we zijn, met onze cultureel-sociaal-economisch bijdrage aan de stad.

DSC0597

Lees meer

Unorthadox: “Ik heb me altijd opgesteld als bruggenbouwer tussen de oude en de nieuwe Kaap”

Interviewserie over de persoonlijke geschiedenis van markante Rotterdammers in hun wijk

Deze banner kun je wegklikken, maar....

..je kunt ook supporter worden! Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Poetsclub special 2019 snaaks kleur Fred Ernst

Eelkje Christine Bosch

Eelkje Christine Bosch heeft samen met haar man Folco een boekhandel op Katendrecht. Ook al weet ze dat er al genoeg briljante boeken zijn, ze kan het toch niet laten om zelf te schrijven. Het begon ooit met artikelen en verhalen, intussen schrijft ze vooral poëzie en vind je haar zo nu en dan op een Rotterdams podium.

Profiel-pagina
DSC_8616

Loes van Duijvendijk

Fotograaf

Loes van Duijvendijk (1987) is architectuur en landschapsfotograaf. In haar fotografisch werk onderzoekt zij aandachtig de beeldtaal in de stedelijke en natuurlijke omgeving. Geïnspireerd en gefascineerd door plekken die altijd in transformatie zijn, gaat zij op zoek naar unieke details, lichtinvallen en verrassende constructies. Haar werk is een persoonlijke en poëtische vertaling van haar ervaring tijdens dit proces. De relatie tussen fotografie en de perceptie van ruimte speelt dan ook een belangrijke rol.

Profiel-pagina
Lees 2 reacties
  1. Profielbeeld van J.B. van Campenhout
    J.B. van Campenhout

    Wellicht is het een overweging om met alle Fenix ondernemers te verhuizen naar het gebied achter de Vierhavenstraat en Fenix Food Factory daar te vestigen.
    Met de Big shops en Praxis is er voldoende beweging in het gebied, de Stichting Voedseltuin effent het pad al een beetje en Rotterdam-West/Delfshaven bevat voldoende klandizie.
    Wel leren van het verleden en als gezamenlijke ondernemers zelf een loods kopen in het gebied en rudimentair ontwikkelen zoals dat op Katendrecht ook is gebeurd.

    1. Profielbeeld van Inge Janse
      Inge Janse

      Tof plan! (want het is in mijn achtertuin, eigen wijk eerst, nietwaar?) En inderdaad, goede redenen om dit zo te doen (hoewel m4h natuurlijk wel veel minder doorloop en allure heeft dan katendrecht). Het zou placemaking op z’n best zijn (gezien alle plannen voor m4h die nog wel even duren).

      En nog veel meer inderdaad, doe dit wel op een manier die een beloning in zichzelf draagt als het een succes wordt.

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.