Advertentie

unnamed
Voor de harddenkende Rotterdammer
_O8A7253
Beeld door: beeld: Florian Braakman

De woensdagavond is grauw en donker. Zo ook metro B richting Nesselande, halte Hesseplaats. In een winkelcentrum aldaar huist Brasserie Lef. Fotograaf Florian maakt gauw een foto van de gevel en we gaan aan de bar zitten. In een krappe nis zitten zeven mensen in een kring. “Wij komen voor de polyborrel”, vertellen we de barman terwijl we richting de nis gluren. “Ja, dat dacht ik al”, zegt hij tevreden. “Niet op die manier! We schrijven een artikel!” Hij grinnikt.

“Die club is hier wel vaker. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het zijn hartstikke gezellige mensen, hoor. Ze worden net geïnterviewd door Radio Rijnmond.” Verschrikt kijken we om. Kom je een integer en verrassend verslag maken van een polyamorieborrel, blijk je niet de enige journalist…

Doen wat goed voelt

Florian en ik wachten netjes op onze beurt, buiten het kringetje. Een beetje buitengesloten zijn we wel. Ik zal u verklappen, lieve lezer, ik heb ooit gedabbled in de open relaties. Nou ja, mijn ex en ik wisten van gekheid niet meer wat we met elkaar aanmoesten, dus probeerden we het maar zo. Lang verhaal kort: ik ben toen verlaten voor een tien jaar jongere vrouw. Deze buitensluiting door een andere journalist (gelukkig niet jonger) probeer ik naast me neer te leggen.

Als wij eindelijk tot de cirkel mogen toetreden, gooien we direct roet in het eten van de opgeluchte gezichten. Ook wij komen hier voor een artikel. Zo’n beetje iedereen is onderdeel van een stel. De groep is qua leeftijd en ervaring erg gemengd. Er zit niet ‘een bepaald type mens’.

_O8A7251
Beeld door: beeld: Florian Braakman

Marco is degene die in Rotterdam de borrel onder z’n hoede neemt. Hij is heel kalm, vriendelijk en geduldig. Iedereen die verlegen binnenschuifelt, staat hij te woord. Het eerste dat nieuwe koppels moeten weten, vindt hij, is dat er geen vaste vorm is voor polyamorie. Marco en zijn partners doen gewoon wat goed voelt in hun hart. En daar hoort vooral heel erg veel praten bij.

Relation escalation

Praten hoort er sowieso altijd bij, vindt een stel. Ze noemen zich Lola en Bob en vertellen over de mislukking van monogamie. Zoveel mensen gaan vreemd en zitten ongewild in een non-monogame relatie. Nee, dan liever een schoon geweten en een open hart. Veel praten is juist fijn, stellen de twee. Je wordt gedwongen om echt na te denken over wie je bent en wat je wilt.

Bob was ongelukkig in zijn vroegere relaties en voelde zich alsof hij faalde, totdat hij meer las over ‘andere vormen’ van samenzijn. Sinds tweeënhalve maand zijn hij en Lola nu ‘open’. Hij wil niet op de foto want op zijn werk mogen ze het absoluut niet weten en de familie van Lola accepteert het ook niet. Er heerst nogal een taboe op de polyamorie: dat mensen meteen denken dat je een swinger bent. Niet per se, hoor.

_O8A7246
Beeld door: beeld: Florian Braakman

Daarom is het fijn, zo’n borrel. Het is prettig om je niet te hoeven verdedigen en veel stellen hebben ook geen open relaties of polyamoristen in hun directe omgeving. Op de borrel kunnen ze ervaringen uitwisselen of om tips vragen. Je hoeft hier niemand uit te leggen wat de relationship escalator is, en hoe verstikkend (maar vanzelfsprekend) de maatschappelijke normen, verwachtingen en eisen zijn. Open zijn is niet heel oké, meerdere serieuze gesloten relaties zijn niet heel oké, single en happy zijn zonder vooruitzicht is eigenlijk niet heel oké, aseksueel zijn is eigenlijk niet oké. Deze mensen willen het lekker zelf bepalen. Klinkt logisch.

Honderd procent vertrouwen

Er is één vrouw die er in haar eentje is gekomen. Wat haar hier brengt? “Mijn man en ik zijn ontzettend gelukkig samen. Hij heeft soms zin in heel ruige seks. Ik niet, en dat ga ik natuurlijk niet tegen m’n zin doen! Toen hij voor het eerst vroeg of hij zijn verlangens misschien bij anderen mocht bevredigen, moest ik er wel goed over nadenken. Vlak daarna ontmoette ik een man tijdens mijn nieuwe studie, waar ik enorm mee klikte. Ja, toen snapte ik ineens wat m’n echtgenoot bedoelde. Deze behoeftes hebben niks met mijn partner te maken en breken ook niet af wat ik voor hém voel.”

“We zijn het maar gewoon gaan proberen en vertellen elkaar erover. Eens in de zoveel tijd heb ik een fantastische date met mijn studiegenoot: diner, cocktails, kaarslicht, sjiek hotel — en mijn man spreekt anoniem af, zonder poespas. Mijn vriendinnen zeggen allemaal ‘goh wat gaaf, dat wil ik ook’. Maar ze durven het niet te bespreken. Mijn relatie is superstabiel en ik ben nooit onzeker over zijn gevoelens voor mij. Ik vertrouw hem honderd procent, daarom kan dit ook. Nu ben ik hier om eens te kijken hoe dat voor anderen is. Mijn man is er niet bij want we konden geen babysitter vinden.”

_O8A7242
Beeld door: beeld: Florian Braakman

Intussen dwaalt het gesprek in de groep af. Naar dating apps (zoals Feeld voor stellen/kinksters, mocht u het willen weten), de moeizame zoektocht naar biseksuele vrouwen, over tienerdochters die zich generen voor hun poly-ouders, catfishing, een collega die je al jaren kent die opeens al die tijd ook poly blijkt te zijn. Er hangt een welkome en niet-veroordelende sfeer. Hoe je je relatie of je hart ook wilt indelen, dit is een zeer sympathieke en leerzame ervaring.

Over deze rubriek

Steeds vaker klinkt de zorg dat verschillende groepen in de stad zich opsluiten in ‘parallelle samenlevingen’, dat er ‘kloven’ tussen groepen in de samenleving ontstaan. Is Rotterdam aan het segregeren of hoort dat bij de grote stad? Waar ontmoeten verschillende groepen elkaar nog, en waar verschuilen ze zich? In Ons Kent Ons gaat Vers Beton op bezoek bij verschillende Rotterdamse bubbels. Soms met, en soms zonder een glas, eh, bubbels.

Bekijk hier alle artikelen in ‘Ons Kent Ons’.

Deze banner kun je wegklikken, maar....

..je kunt ook supporter worden! Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

IMG_2709

Basia Dajnowicz

Basia Dajnowicz (1988) is na de Achterhoek, Arnhem en Antwerpen eindelijk in Rotterdam terechtgekomen. Die krijg je hier nooit meer weg. In het dagelijks leven rammelt ze op haar toetsenbord en maakt ze domme grappen.

Profiel-pagina
braakman

Florian Braakman

Fotograaf

Florian Braakman (1988) is een autonoom-documentair fotograaf. Fotografie is een manier om vragen te stellen en grip te krijgen op onze snelle alledaagse realiteit. De poëtische, associatieve en verhalende kracht van het beeld staan centraal in zijn werk.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.

Advertentie

1718_2021_009_600x500_online banner_geef ruimte