Voor de harddenkende Rotterdammer
merelsklein
Beeld door: beeld: Esther Lankhaar

Als ik thuis nog eens goed kijk naar de schaal met druiven die ik tijdens de boodschappen toch maar meehamsterde, zie ik dat er nogal wat gerimpelde en verweekte exemplaren tussen zitten. Subiet stap ik met schaal en al de tuin in om een paar bedenkelijke druiven op het tegelpad te werpen, want in tijden van ophokplicht dient iedere gelegenheid tot een frisse neus met beide handen aangegrepen te worden.

Enkele seconden nadat de eerste vruchtjes over de tegels rollen, hoor ik nageltjes op de schutting van de buren. Ik kijk op en zie de gitzwarte verschijning van onze Buurtmerel. Er is maar weinig in deze achtertuinen dat hem ontgaat. Even kijkt de vogel me aan met zijn donkerbruine oogjes, maar dan richt hij zijn helderoranje snavel als een vizier op de paarsblauwe suikerbommetjes. Ik zie hem met zijn ogen knipperen en maak daaruit op dat de aanblik van de druiven hem wel bevalt.

Met name onder merels brak een heftige epidemie uit en de algemeenste tuinvogel van Nederland leed zware verliezen in 2016

Door de coronacrisis hebben we elkaar beter leren kennen in de afgelopen drie weken, Buurtmerel en ik. Hij was gewend de tuin voor zichzelf te hebben tijdens kantooruren en stond mij in het weekend en op warme avonden toe in zijn domein te verblijven. Dat is nu anders door de dreiging van een nieuw virus. We komen elkaar ineens iedere dag tegen.

Vanaf de schutting kijkt de zangvogel me meewarig aan. Het lijkt alsof hij begrijpt welke onzekerheid wij mensen nu doormaken. Dat is ook misschien wel zo. In 2016 dook een nieuw en onbekend virus op in Nederland. Het usutuvirus, een Flavivirus met een herkomst uit Afrika, dat door muggen werd overgebracht, verspreidde zich rap onder vogels.

Met name onder merels brak een heftige epidemie uit en de algemeenste tuinvogel van Nederland leed zware verliezen. Vooral in dorpen en steden sloeg de ziekte hard toe, omdat muggen in de bebouwde kom beter overleven.

In 2019 leek de sterfte onder merels te verminderen. Is er sprake van herd immunity, of groepsimmuniteit? Zijn er zo weinig merels over dat er meer social distance is? We weten het niet. Het enige dat ik weet is dat mijn Buurtmerel een overlevende is van de usutucrisis.

Hij duikt van de schutting en neemt dankbaar een paar druiven in ontvangst. Nadat de laatste druif verorberd is neem ik plaats in mijn tuinstoel terwijl de merel weer naar zijn plek op de schutting vliegt. Hij veegt zijn paars geworden snavel schoon aan het houtwerk.

Nu komt het beste deel. Eerst zacht maar steeds luider zingt de merel zijn lied. Tussendoor zie ik hem over zijn schouder bemoedigend in mijn richting kijken. Het komt wel goed. En ik ben niet alleen.

Deze banner kun je wegklikken, maar....

..je kunt ook supporter worden! Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Andre

André de Baerdemaeker

André de Baerdemaeker (1979) kwam als schoffie van Zuid in aanraking met de zieke en gewonde vogels van Vogelklas Karel Schot. Misschien werd hij daarom wel biologieleraar. Later ruilde hij zijn krijtje in voor een verrekijker: hij werd ecoloog bij Bureau Stadsnatuur en onderzoekt Rotterdamse levensvormen. Bij voorkeur wanneer de zon schijnt.

Profiel-pagina
Screenshot-20170723-161008

Esther Lankhaar

Illustrator

Esther Lankhaar heeft een achtergrond in de jeugdhulpverlening en het maatschappelijk werk en werkt nu als illustrator.

Profiel-pagina
Lees 2 reacties
  1. Profielbeeld van André de Baerdemaeker
    André de Baerdemaeker

    Dankje Ferrie, ik ben blij dat er meer mensen zijn die dichter tot hun merel komen. Ja, bij merels is het sing to impress, dus het lijkt erop dat je in een battle verzeilt bent geraakt. Ik ben benieuwd tot welk niveau je het schopt. Als je wint is de tuin weet van jou. Succes!

  2. Profielbeeld van Ferrie Weeda
    Ferrie Weeda

    Wat een fijne column André, en zo herkenbaar! Ik heb dankzij de semi-quarantaine ook veel meer contact met de buurtmerels.
    Met de merel bij m’n slaapkamerraam doe ik elke dag fluitwedstrijdjes. Ik heb de indruk dat de merel mijn fluit-deuntjes imiteert – waarbij hij me bovendien ‘verbetert’ door op mijn melodie te variëren met glissando’s en andere muzikale tierelantijnen. Wil hij aantonen dat hij mijn meerdere is? Of verbeeld ik me dit allemaal maar?

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.