Voor de harddenkende Rotterdammer
migranten-anouk-meer
Beeld door: beeld: Anouk van der Meer

Midden in de coronalockdown kwam mijn vader door een stom fietsongeluk met gebroken ribben in het ziekenhuis terecht. Als ik één iemand tijdens een pandemie vér weg wilde houden van een ziekenhuis, dan was hij het wel.

Het liefst was ik direct naar hem toegegaan om hem een knuffel te geven en te zeggen dat het allemaal goed zou komen. Maar dat kon niet. Wij mochten het ziekenhuis niet in. En zolang niet duidelijk is of het coronavirus overdraagbaar is als je (nog) geen symptomen vertoont, wil ik het niet riskeren om mijn vader (die in de risicodoelgroep valt) te besmetten.

Ondertussen zitten we thuis in isolatie met een pasgeboren baby. Ik mag niet klagen. Maar ik wil zo graag met mijn drie maanden oude dochter de hele stad rond paraderen en haar aan iedereen tonen. Kijk, ze lacht al! Ze rolt! Is het geen snoepje? Videobellen met oma wordt steeds droeviger, omdat ze haar zo graag wil zien.

De intelligente lockdown doet mij er weer aan herinneren waarom ik nooit wil emigreren. Omdat ik bekend ben met de pijn van migratie. Allebei de generaties vóór mij zijn gemigreerd. Eerst van Finland naar België (mijn grootouders) en toen van België naar Rotterdam (mijn ouders). Ik heb van dichtbij gezien wat heimwee naar andere plekken, naar vrienden en familie betekent. 

Ik hoorde ooit iemand zeggen: “In Rotterdam moet men nooit naar grootvaders vragen, want die zijn er niet.” Dat was een moment van herkenning. Ook ik had als klein meisje alleen mijn ouders en broer als familie in de stad. In het hele land. Ik voelde me opeens verbonden met al die Rotterdammers die ook opgroeien zonder opa’s en oma’s in de buurt. Die ook de pijn van migratie kennen.

Het citaat bleek uit de jaren vijftig te komen, en te beschrijven dat Rotterdam geen stad is die wordt bestierd door oude regentenfamilies. Maar het treft mij ook als een beschrijving van een stad van nieuwkomers, een stad van aankomst: een stad zonder grootouders.

Ik heb altijd al vermoed dat ik ook vatbaar zou zijn voor de heimwee die hierbij komt kijken. Ik zou niet de pragmatisch ingestelde migrant zijn die mijn moeder was. Ik zou avonden op de bank mijmeren over vroeger, zoals mijn vader. Elke avond naar radio uit het vaderland luisteren zoals mijn oma. 

En nu? Nu voel ik dat ook. Ik wil weer elke zondag met mijn familie eten. Ik wil grote etentjes met heel veel vrienden. Ik wil met ze lachen en gieren. Ik wil naar feestjes. Ik wil in een drukke kroeg staan en vrienden tegen het lijf lopen. Oké, nog ééntje dan. Ik wil ze allemaal een dikke knuffel geven. En natuurlijk *smak*, *smak*, *smak*, drie zoenen, dat waar Nederlanders zo heerlijk overdreven genereus mee zijn.

In de nieuwe stad waar we nu wonen kan dat allemaal niet meer. In dit land wordt niet gezoend als we elkaar tegenkomen. Als we elkaar tegenkomen.

Het videobellen heeft de cassetteband-post vervangen, maar de afstandelijke en lastige tijd die we nu doormaken zal voor veel Rotterdammers in sommige opzichten niet heel vreemd zijn. Het probleem van gelukszoekers is dat terwijl je geluk zoekt, je vaak heimwee vindt.

Tot voor kort had slechts de helft van de Rotterdammers een migratieachtergrond. Sinds kort zijn we allemaal gemigreerd naar een andere stad.

Deze banner kun je wegklikken, maar....

..je kunt ook supporter worden! Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Eeva Liukku

Eeva Liukku

Hoofdredacteur

Eeva Liukku (1983) begrijpt niet waarom mensen ergens anders zouden willen wonen dan in Rotterdam, maar heeft wel in Amsterdam wijsbegeerte gestudeerd.
eeva@versbeton.nl

Profiel-pagina
anouk van der meer

Anouk van der Meer

Anouk van der Meer is een illustrator uit de omgeving van Utrecht met een fascinatie voor andere werelden. Op het moment is ze bezig met het laatste jaar van de opleiding Illustration Design aan ArtEZ Zwolle.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.