Voor de harddenkende Rotterdammer
Bakfietswijken
Beeld door: beeld: Maus Bullhorst

De scholen zijn weer gedeeltelijk open en sinds 1 juni rijdt het openbaar vervoer weer volgens het gewone rooster. Nu ben ik erg blij dat mijn dochter weer in de klas mag zitten. Maar ik weet niet of ik ook met hetzelfde enthousiasme in de tram of bus stap.  

Het openbaar vervoer heb ik, zoals het werd voorgeschreven, in de eerste fase van de lockdown zoveel mogelijk vermeden. Nu was dat voor mij makkelijk, omdat ik vanuit huis kan werken. Maar nu de regels versoepeld worden, moeten steeds meer mensen weer naar hun werk. Ook ik. 

Het aantal mensen op straat neemt zienderogen toe, net als het aantal mensen in het openbaar vervoer. Liever kies ik daarom nu voor een deelscooter, elektrisch autootje of elektrische deelfiets, zoals de RET en gemeente ook stimuleren. En laat dat juist nu moeilijker zijn dan voorheen.

Ik maakte er namelijk regelmatig gebruik van. Van die leuke, hippe groene deelscooter Felyx.

Elke keer wanneer ik erop zat, voelde ik me geen 43 maar 23 jaar oud, en sexy, hip, duurzaam en cool. En toen kwam corona en zag ik wat deelmobiliteit in Rotterdam is: alleen voor het centrum. Woon je buiten het centrum, dan is er een zeer grote kans dat jouw wijk niet (meer) binnen het servicegebied van een van de aanbieders valt. 

Voor corona was mijn wijk Katendrecht onderdeel van het servicegebied van Felyx (scooters) en van Lev (de elektrische auto’s die op golfkarretjes lijken). De rest van Zuid werd gewoon genegeerd. Ook Zuidplein. Met andere woorden, je kan een scooter of autootje wel in het centrum pakken om naar Zuid te rijden, maar je kan dat vervoermiddel daar niet laten staan. Je moet het dan ‘parkeren’ en daar betaal je voor. 

Op Zuid een dergelijk vervoermiddel pakken is al helemaal onmogelijk. Vanwege corona heeft Felyx weliswaar de ziekenhuizen toegevoegd aan het servicegebied. Maar de rest van Zuid? Bestaat nog steeds niet. En mijn wijk Katendrecht is ook opeens zo goed als van de kaart geveegd.

In Rotterdam hebben we de afgelopen jaren veel verschillende aanbieders van deelmobiliteit zien komen (en gaan). Fiets, golfkar, scooter, auto. Met een app, een creditcard of goedwerkende bankrekening en genoeg data op je mobiel kan je gebruik maken van deze alternatieve vormen van openbaar vervoer. En laat het nu zo zijn dat we in Rotterdam genoeg gebieden hebben waar een alternatief voor het openbaar vervoer erg welkom is. Zeker nu.

Stel voor je woont in de Afrikaanderwijk of Vreewijk. Net als de meeste andere bewoners van Zuid moet je waarschijnlijk voor je werk richting het centrum, naar Noord of verder de Metropoolregio Rotterdam Den Haag in. 

Qua openbaar vervoer, is de tram dan je belangrijkste verbinding met het centrum. Moet je wel meteen gebruik maken van het drukste tramtraject dat Rotterdam kent: de Laan op Zuid

Wanneer je een vitaal beroep hebt, kun je er niet voor kiezen om thuis te blijven en moet je dus de tram in. Als de tram dan rijdt. Want je zal om 06.00 uur of 06.30 uur op een zaterdag moeten werken. Of op een zondag. Om brood te bakken of om zorg te verlenen bijvoorbeeld. 

In de genoemde wijken wonen veel mensen waarbij de labels arbeider, laagopgeleid en minima verwijzen naar de realiteit waar ze elke dag mee te maken hebben. Daar waar juist vervoersarmoede een reëel probleem is, is de deelmobiliteit niet beschikbaar. Fysiek niet en financieel ook niet. Want laten we wel zijn, al die hippe vervoersmiddelen die je per minuut gebruik afrekent zijn niet goedkoop.

Juist vanaf de plekken waar veel mensen van Zuid naar Noord moeten. Of van Zuid naar Centrum. Juist op tijden dat het OV niet toereikend is. Of in tijden waarin het OV niet een plek is waar je wilt zijn in verband met je gezondheid en de veiligheid. 

Waarom krijgen de aanbieders van deelmobiliteit niet – in ruil voor de toestemming om in Rotterdam geld te verdienen – de verplichting om juist daar waar het nodig is, aanwezig te zijn? 

Verpleger. Kassamedewerker. Schoonmaker. Bakker. Naast applaus en onze waardering verdienen ook zij een veilige en betaalbare manier om op hun werk te komen. 

Deze banner kun je wegklikken, maar....

..je kunt ook supporter worden! Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

profile lv

Leontine Vreeke

Leontine Vreeke (1976) is geboren in Vlissingen maar leeft al meer dan 25 jaar in Rotterdam. Naast haar werk als International Sales Manager IT zet ze zich in voor de stad o.a. als wijkraadslid Katendrecht-Wilhelminapier. Zingen, schrijven en tv-programma’s bedenken en verkopen doet ze ook graag.
Profiel-pagina
Maus avatar 300x300

Maus Bullhorst

Illustrator

Maus Bullhorst (1988) is illustrator en eeuwig student. Dit jaar is hij van plan om af te studeren aan de Willem de Kooning academie in Rotterdam, de school waar hij vroeger bijna in woonde en volgens sommigen zijn eigen ‘MausBaus Station’ had. Bullhorst illustreert regelmatig voor de Correspondent en Trouw en maakt met liefde werk over Rotterdam voor Vers Beton. Zijn werk is strak en kleurrijk maar vooral herkenbaar.

Profiel-pagina
Lees één reactie
  1. Profielbeeld van Joey den Broeder
    Joey den Broeder

    Regelmatig over geklaagd, en iedere keer verwijzen ze naar de gemeente die de spreiding zou regelen. Ondertussen kan je met Felyx wel in the middle of nowhere in Schiedam je scooter parkeren, maar niet bij Station Zuid of bij Zuidplein.

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.