Voor de harddenkende Rotterdammer
Onskentons_vakantiestraten_lvd_3
Beeld door: beeld: Loes van Duijvendijk
sardines_alice_saey

Lees meer

Waarom de discussie over parkeerplekken iedere Rotterdammer aangaat

Niks is in de stad zo schaars als ruimte: parkeren mag best nog wat duurder

Er zijn van die momenten dat alles ineens samenvalt. Een hittegolf, een internationale epidemie, een stortvloed aan afgelaste vakantieplannen, systematische armoede in een neoliberaal maatschappelijk klimaat waarin meer ruimte wordt gegeven aan auto’s dan aan mensen, saamhorigheid onder buren en ik, een oververhitte Basia Dajnowicz.

Behalve de laatste in bovenstaand rijtje, leidden al deze zaken ertoe dat DRIFT1, Soigneur 2en Humankind 3in maart besluiten om alle Rotterdammers de zomer in eigen straat te laten vieren. De coronapaniek is op dat moment in full effect. Onze werelden zijn ineens veel kleiner en we krijgen anders en meer met onze buren te maken. We zeggen hallo tegen elkaar op de stoep, of ergeren ons dubbel. Een uitgelezen excuus om de geparkeerde auto’s op vakantie te sturen en de straat terug te geven aan Rotterdammers, aldus de initiatiefnemers. En nu zijn ze er: vier Vakantiestraten. Voor de zekerheid trek ik een bikini onder mijn kleding aan en ik neem de Maastunnel (Route sans Soleil) richting mijn vakantiebestemming.

Onskentons_vakantiestraten_lvd_4
Beeld door: beeld: Loes van Duijvendijk

Kunstgras en picknicktafels

De 1e Pioenstraat is misschien maar een klein straatje op Zuid, maar als Vakantiestraat direct herkenbaar. Als ik tegen twaalven mijn fiets vastzet wordt het springkussen (onder anticiperend gegier en gejoel van buurtkinderen) net opgeblazen. Elke Vakantiestraat beslist zelf over de invulling en vorm. Waar andere straten bijvoorbeeld een hele week of maand autoloos zijn, koos de 1e Pioen ervoor om een maand lang elke zaterdag te Vakantiestraten. Met eten, drinken en dagvullend programma.

“Nu mag iedereen even springen. Om 13.00 uur is er een kinderworkshop. Om 14.00 is er warm eten, gemaakt door de Pakistaanse buren. (Fluisterend:) Daarna komt er als verrassing een suikerspinmachine. Rond 17.00 mogen alle kindjes weer lekker naar huis, en blijven de grote mensen gezellig nahangen. Net als op de camping.” Aan het woord is buurvrouw Annie van Riemsdijk. Zij is voor dit project Vakantiestraatcoördinator, maar ze zorgt ervoor dat de straat het hele jaar door gezellig is. Workshops, bingo’s, onthaal van nieuwe buren, een oogje in het zeil. Dat werk. Ze schenkt een glaasje water voor me in, en verdwijnt dan om zich gauw om te kleden.

De weg, aan beide kanten afgesloten voor fiets en auto, is bedekt met kunstgras. Er is net een groenworkshop gaande. Een buurvrouw probeert onder begeleiding de aarde rond zo’n stoepboom te beplanten, maar begint plotseling te gillen en rent weg. Slakken. Geen haar op haar hoofd dat ze daar gaat graven. Annie is terug. Ze heeft een luchtige kaftan aan en cake bij zich. Allebei zelfgemaakt. Ik krijg een plakje en een glaasje cola.

Onskentons_vakantiestraten_lvd_6
Beeld door: beeld: Loes van Duijvendijk

Voor de deur

Aan weerszijden van elke voordeur in de 1e Pioenstraat staan stoeltjes en tafeltjes. Die staan er altijd. In plaats van binnen op de bank, alleen, zitten de buurvrouwen gezellig aan de straat, samen. Ik mag ook plaatsnemen. Buurvrouw Turkan wijst ons op de anderhalvemetermaatregelen. Ze vindt het een schande dat ik niks te drinken in mijn handen heb en schenkt me een oploskoffie in. Aan de overkant besluit een buurtbewoner dat omwegen voor sukkels zijn, en rijdt zijn auto over de stoep de straat uit. We schudden allemaal ons hoofd. Relax man, het is vakantie. Buurvrouw Aynur zet een dorstlessende frambooslimonade voor mijn neus. De dames zijn erg blij met de straat. Het is gezellig, er is leven.

Onskentons_vakantiestraten_lvd_7
Beeld door: beeld: Loes van Duijvendijk

Annie loopt langs om haar kaftan te showen, een buurvrouw beklaagt haar gebrek aan billen en benen sinds ze zo is afgevallen. Dan gaat de kinderworkshop van start: slijm maken met scheerschuim, lijm en glitter. Meer gejoel! De kinderen zijn weer even zoet. “Niet opeten!” Zussen Corine en Louise kijken toe. Louise is op bezoek bij Corine, die hier niet officieel in de straat woont, maar wel langskomt voor de Vakantiezaterdagen, op uitnodiging van Annie. Wijkbewoner Corrie komt net met haar rollator aangewandeld. Ze woont in Hillesluis maar kent Annie van het buurthuis aldaar. De 1e Pioenstraat, en de Vakantiestraat in het bijzonder, trekt bewoners uit de hele buurt aan. Tijdens sommige workshops zijn er wel vijftig kinderen. We krijgen een bekertje met verse aardbeien en framboosjes.

De schoondochter van Aynur springt op om de kleinzoon van Annie erop te wijzen dat je niet mag spugen op het springkussen. En die grotere jongens mogen ook wel eens wat rustiger doen. Ik weet absoluut niet wiens kind bij wie hoort, maar het is duidelijk: in deze straat is iedereen gastvrouw en iedereen let op elkaars kind. Schitterend in hun afwezigheid: de vaders. “Tja, wat moeten mannen ook tussen de vrouwen en kinderen?” Verderop zitten een paar buren afgezonderd voor hun huis. Annie legt uit dat zij minder goed durven aan te schuiven, omdat ze niet goed Nederlands spreken. “Dan zeg ik: ik ben hier ook niet geboren! Het is niet erg! Ze lopen nog niet warm, maar ik blijf het proberen. Ik praat gewoon met iedereen.”

Onskentons_vakantiestraten_lvd_8
Beeld door: beeld: Loes van Duijvendijk

Pakistaanse rijst

Achter ons komt er een enorme pan Pakistaanse rijst op tafel. Fotograaf Loes wilde net weg, maar dat mag niet. Eet dan toch iets. Neem in elk geval een bakje mee! Loes gaat overstag en maakt gauw nog een foto van de pan. Ik probeer het bij één bord te houden want ik zie alweer een schaal cheesecake voorbij komen.

Aan een aparte tafel zitten de organisatoren te smullen. Ze zijn dol op deze straat en eigenlijk elke zaterdag wel van de partij. In hun vrije tijd, mind you. “We hebben sinds de publicatie van een NRC-artikel in mei veel publiciteit en aanmeldingen gehad”, vertelt Eva van Breugel van Humankind. “Vooral van linkse, geëngageerde krantlezers, die erg zelfredzaam zijn en hun weg makkelijk kunnen vinden in het regelingenlandschap. Dat is met een straat als deze heel anders. Dit is sociale huur, en we zijn per toeval met Annie in contact gekomen omdat we hier een parklet met eetbare planten hadden aangelegd. Mond-tot-mond reclame, dus. Anders was deze Vakantiestraat er niet geweest. Je moet maar net iemand zien te bereiken. Best opvallend, zo is elk van de vier straten4  compleet verschillend en eigen. Een wereld op zich.”

Over deze rubriek

Steeds vaker klinkt de zorg dat verschillende groepen in de stad zich opsluiten in ‘parallelle samenlevingen’, dat er ‘kloven’ tussen groepen in de samenleving ontstaan. Is Rotterdam aan het segregeren of hoort dat bij de grote stad? Waar ontmoeten verschillende groepen elkaar nog, en waar verschuilen ze zich? In Ons Kent Ons gaat Vers Beton op bezoek bij verschillende Rotterdamse bubbels. Soms met, en soms zonder een glas, eh, bubbels.

Bekijk hier alle artikelen in ‘Ons Kent Ons’.

Deze banner kun je wegklikken, maar....

..je kunt ook supporter worden! Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

  1. Onderzoeksinstituut voor stedelijke transitie ↩︎
  2. Onafhankelijk platform dat fietscultuur viert ↩︎
  3. Agency for urban change ↩︎
  4. 1e Pioenstraat, Lisstraat, Eemstein en Adrianalaan ↩︎
IMG_2709

Basia Dajnowicz

Basia Dajnowicz (1988) is na de Achterhoek, Arnhem en Antwerpen eindelijk in Rotterdam terechtgekomen. Die krijg je hier nooit meer weg. In het dagelijks leven rammelt ze op haar toetsenbord en maakt ze domme grappen.

Profiel-pagina
DSC_8616

Loes van Duijvendijk

Fotograaf

Loes van Duijvendijk (1987) is architectuur en landschapsfotograaf. In haar fotografisch werk onderzoekt zij aandachtig de beeldtaal in de stedelijke en natuurlijke omgeving. Geïnspireerd en gefascineerd door plekken die altijd in transformatie zijn, gaat zij op zoek naar unieke details, lichtinvallen en verrassende constructies. Haar werk is een persoonlijke en poëtische vertaling van haar ervaring tijdens dit proces. De relatie tussen fotografie en de perceptie van ruimte speelt dan ook een belangrijke rol.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.