Voor de harddenkende Rotterdammer
Geisje.VersBeton.Unlocqed07
Beeld door: beeld: Geisje van der Linden

Arzu Bakt, Hashtag Junkies, Blocklab, De Beroepentuin en Plennid. Verschillende Rotterdamse bedrijven hebben zich al aan het platform Unlocqed verbonden en binnenkort sluit ook de Gemeente Rotterdam zich aan, hopen ondernemers Mahir Özdemir en Murat Ersoy. Via hun website snuffelen momenteel al zo’n 200 mensen anoniem tussen de verschillende vacatures die zo’n veertig bedrijven via het platform aanbieden. “We hebben inmiddels de beta-test achter de rug en werken de komende tijd aan groei”, vertelt Özdemir. 

De mannen houden kantoor aan het Rivium in Capelle aan de IJssel, opereren binnenkort ook vanuit Eindhoven en zijn regelmatig te vinden bij hun software-ontwikkelingspartner Lizard Global in het Groothandelsgebouw CIC aan het stationsplein. Daar schuift Vers Beton aan om het te hebben over hun nieuwe platform, hun oplossing om meer diversiteit op de werkvloer te realiseren en hun hekel aan meer regeltjes en bureaucratie. 

Werkgeluk

De Haagse Murat Ersoy heeft ervaring in de wereld van recruitment en speelde al langer met de gedachte om een nieuw sollicitatieplatform op te zetten. “Ik werkte al tijden in die sector en kwam de gekste dingen tegen. Als intercedent moest ik bedrijven en kandidaten aan elkaar koppelen. Het werd me steeds meer duidelijk dat werknemers vaak niet zozeer zoeken naar werk, maar vooral naar werkgeluk. Maar detacheerders krijgen vaak betaald voor een snelle match, en kijken te weinig op iemand ook echt blij wordt van dat werk.” In 2017 begon hij daarom met het uitwerken van zijn eigen platform. Rotterdammer Mahir Özdemir sloot aan om het jonge bedrijf Unlocqed zakelijk te helpen groeien. “We zaten erg op een lijn wat onze kijk naar werk betreft. Murat gaf me duidelijk zijn visie, waarmee ik aan de slag ben gegaan.”

Ersoy besloot zich te richten op nieuwe manieren van kandidaten koppelen aan werkgevers: door te kijken naar skills en wensen. “We zijn er inmiddels wel achter dat een cv niet alles zegt over een persoon. Belangrijker is kijken naar ervaringen en kenmerken. Wat voor rol kan iemand spelen in een team, hoe kan je blijven groeien?” Naast Unlocqed stond Ersoy ook mede aan de basis van de Beroepentuin, een leer-werkplek voor mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. “We laten hen daar proeven aan verschillende technische beroepen, wat een stuk beter werkt dan mensen zomaar een baan in pushen.”

Geisje.VersBeton.Unlocqed02
Beeld door: beeld: Geisje van der Linden

‘Meeste bedrijven deugen’

Naast hun overtuiging dat werk vinden efficiënter kan, is er nog iets dat de twee met Unlocqed willen verbeteren: diversiteit in het bedrijfsleven. Ze wijzen daarbij op het recente boek van Rutger Bregman. “Wat hij schrijft, dat ‘de meeste mensen deugen’, nou dat is ook van toepassing op bedrijven. De meeste bedrijven hebben echt het beste met werknemers voor en willen echt wel meer diversiteit. Maar ze hebben bepaalde patronen onbewust aangeleerd gekregen. Als de top van een bedrijf bestaat uit witte mannen, dan zullen ze de kandidaten aannemen die aansluiting hebben met hen.”  

“En dat is andersom ook zo”, vult Özdemir aan. “Als een top uit vooral mensen met een Turkse of Vietnamese achtergrond bestaat, zal je dat ook verder terug zien in het bedrijf.” Om die onbewuste patronen aan te passen moeten de procedures voor solliciteren dus op de schop. “Vandaar dat we een voorstander zijn van discreet solliciteren, zoals in The Voice Of Holland. Dus door je skills en ervaringen te delen, en dan te kijken of er de hand van die punten een match is.” 

Skydiven

Gebruikers van het platform kunnen anoniem reageren op een vacature. Ze kunnen berichtjes sturen naar de opdrachtgever, en zelf bepalen wanneer het tijd is om persoonlijke informatie te delen. Lijkt er een match te zijn? Dan kan er worden gevideobeld, als de werkzoekende dat wil. “Je kan zelf de regie in handen houden”, motiveert Özdemir. “Zelf bepalen wanneer je je hele identiteit kenbaar maakt aan een nieuwe werkgever, je kan sneller solliciteren en zien of er een match is. De werkgevers die bij ons zijn aangesloten staan allemaal open voor een diverser team. We horen steeds meer hoe hard dat nodig is.”

Ze richten zich bewust op Rotterdam. “Deze stad loopt voorop wat automatisering betreft”, legt Ersoy uit. Veel mensen moeten hier dus richting een andere baan. Dat gaat de komende vijf jaar, zelf in deze coronatijden een hot topic worden. Wij menen dat andere technische beroepen er echt nog wel zijn. Ja, zelfs vaste banen.”

De grote sites, waar bedrijven met een vacature of werkzoekenden zich nu inschrijven, vinden de mannen van Unlocqed bovendien ouderwets, qua tools. “Daar bedoelen we de software mee. Je kan tegenwoordig toch veel meer doen met video’s of andere content die iets zegt over je persoonlijkheid, in relatie tot de functie die je ambieert”, stelt Ersoy. “Bijvoorbeeld bij een bedrijf dat echte dare devils zoekt. Zoiets kan je nou prima illustreren met video’s waarbij je bijvoorbeeld skydivet. Dat zegt dan meer dan een cv met een foto van een kandidaat.”

Ouderen buitengesloten

Een groep die ook veel last heeft van discriminatie op de arbeidsmarkt, zijn ouderen. Uit een onderzoek dat Unlocqed liet doen onder duizend werkenden, blijkt dat een derde van de ouderen zich uitgesloten voelt. “In de media hoor je vooral over problemen voor vrouwen en ‘buitenlandse’ namen, maar ook ouderen komen erg moeilijk aan werk.” Ersoy merkte dat ook in zijn eerdere werk als recruiter in de randstad, vertelt hij. “Terwijl juist mensen met meer ervaring heel waardevol kunnen zijn voor een bedrijf. Dat is echt een probleem.” 

Uit het onderzoek bleek ook dat maar liefst 67 procent van de werkenden open staat voor een andere baan. Voor hen is anoniem rondkijken voor een passender job ook nuttig, stellen Ersoy en Özdemir. 

Het verplicht vrouwenquotum voor hoge posities in beursgenoteerde bedrijven, dat de Tweede Kamer recent goedkeurde, moet zorgen dat straks minstens 30 procent van de commissarissen in het bedrijfsleven vrouw is. De mannen achter Unlocqed pleiten weliswaar voor meer diversiteit (in gender, kleur en leeftijd) op de werkvloer, maar zijn geen uitgesproken voorstanders van een vrouwenquotum. “Dat zorgt alleen voor nog meer bureaucratie”, stelt Ersoy. “Wij geloven dat door de juiste software en systemen te gebruiken, je kan zorgen voor meer diversiteit op een meer organische manier”, vult Özdemir aan.

Geisje.VersBeton.Unlocqed13
Beeld door: beeld: Geisje van der Linden

“De discussie die nu op gang is rondom diversiteit is fantastisch. Toch merk je dat er ook wat hakken in het zand gaan. Ik hoop dat de toon wat positiever wordt, minder vingerwijzen en echt kijken naar wat helpt. Er ís nu eenmaal veel bias, bepaalde vooroordelen kunnen alleen weggenomen worden door patronen te doorbreken”, denkt Özdemir. Maar meer regels opleggen is volgens de mannen niet de manier. Ersoy: “Kijk, als persoon schiet je er dan misschien wat mee op als je als topvrouw toch een positie krijgt, maar verander je zo samenleving? Als het moet? Onbewust heeft iedereen een manier van uitsluiten.”

Ersoy kent uit zijn eerdere carrière talloze voorbeelden, waarin zijn platform nu verschil zou maken: “Bijvoorbeeld toen ik twee kandidaten voor een plek in een managementteam voordroeg. Een man en een vrouw. Het profiel van die vrouw sloot iets beter aan en het gesprek met haar ging goed. Ik had echt het gevoel dat zij de positie zou krijgen. Toch ging die uiteindelijk toch naar de man. Onbewust is een werkgever dan toch op zoek naar een kandidaat die het meest lijkt op de ‘voorganger’, een soort kloon van de medewerker die vertrokken is, of op de werkgever zelf lijkt…” 

Bedrijven die echt discriminerende taal uitsloegen, zijn er helaas ook. “Zo droeg ik ooit een kandidaat voor voor een engineerspositie, en kreeg terug: ‘Zijn de Nederlanders op?’” Maar dat soort bedrijven zijn volgens Ersoy in de minderheid. Wat hij vooral probeert te doen, is mensen bewust maken van hun denkbeelden. “Anders kunnen denken, andere mensen inzetten, daar kunnen mooie dingen uitkomen.” Hij doet dat ook omdat hij zelf meer wil betekenen voor de samenleving. “Daarvoor moeten we anders naar werk gaan kijken.”

“Met Unlocqed kiezen we dus een duidelijke koers”, stelt Özdemir. “Bedrijven moeten het met ons aandurven om anonieme sollicitaties in te voeren. De bedrijven die stiekem wel willen selecteren op kleur, gender en leeftijd en daardoor mensen buitensluiten, die hoeven niet bij ons aan te kloppen. Dat soort bedrijven maken zich vanzelf ook minder relevant.”

Deze banner kun je wegklikken, maar....

..je kunt ook supporter worden! Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Sanneprofielfoto

Sanne Poot

Sanne Poot (1992) is zzp’er en noemt zichzelf ‘mediamaker’ – want journalist, eindredacteur, verslaggever, contentmanager en camjo is zo’n mond vol. Ze werd geboren in Bogotá, Colombia en groeide op in Vlaardingen (“óók 010”). Tijdens haar studie Journalistiek woonde ze in Utrecht, maar na haar afstuderen wilde ze niets liever dan terug naar Rotterdam. Sanne woont nu al weer zo’n zes jaar in Noord.

Profiel-pagina
GeisjevanderLinden.versbetonkopie

Geisje van der Linden

Fotograaf

Geisje van der Linden (Rotterdam, 1985) werkt als documentaire fotograaf aan langlopende foto projecten. In haar werk onderzoekt ze hoe grote veranderingen, vaak van maatschappelijke aard, het leven van mensen en hun omgeving beïnvloedt en hoe zij zich hieraan zowel bewust als onbewust op aanpassen. Dit jaar publiceert ze haar eerste fotoboek met de titel, Stella Maris. Over Oost-Europese gastarbeiders in Nederland. Naast haar eigen projecten werkt ze in opdracht.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.