Voor de harddenkende Rotterdammer
Theo Huijgens_2
Beeld door: beeld: Marcella Homsma

De zon schijnt als Theo Huijgens (54) op zijn fiets aankomt bij de sigarenboer op Katendrecht waar we afgesproken hebben. Samen lopen we door naar het Verhalenhuis Belvedère, verderop op de hoek. Omdat de coronamaatregelen voor de horeca van kracht zijn is het Verhalenhuis niet open voor een kop koffie, maar voor de favoriete postbode en een journalist gaat de deur bij hoge uitzondering toch open. 

Ik bezoek Theo naar aanleiding van het nieuwe samenwerkingsverband tussen gemeente Rotterdam en PostNL om eenzaamheid in de stad te gaan bestrijden. Het idee erachter is dat pakketbezorgers die misschien al langer zien dat iemand in hun bezorggebied eenzaam is, dit voortaan kunnen doorgeven aan een instantie die diegene kan helpen. Het project is gestart in de wijk Hillegersberg-Schiebroek waar sinds 29 september vijftien speciaal geïnstrueerde pakketbezorgers aan de slag zijn. Is dit nieuwe concept het antwoord op het structurele probleem genaamd eenzaamheid?

Theo, wat verwacht jij van deze nieuwe samenwerking tussen de gemeente Rotterdam en PostNL om eenzaamheid te bestrijden?

‘’Ik denk zelf dat een postbode het bestrijden van eenzaamheid in de buurt beter zelf kan oppakken, dan het als melding doorgeven aan maatschappelijk werkers of instanties als DOCK, die hier in de wijk welzijnswerk doet in opdracht van de gemeente.’’

Waarom kan een postbode dit volgens jou beter zelf oppakken?

‘’Postbodes kennen de wijk heel goed. Als postbode weet je vaak goed waar iemand aan toe is. Stel je voor dat iemand net zijn partner heeft verloren en in een dip komt … als ik dat weet kan ik diegene in contact brengen met mensen, waarvan ik weet dat zij ook in die situatie hebben gezeten. Of je begint gewoon een conversatie met iemand, of neemt ze mee naar een ontmoetingsplek om nieuwe mensen te ontmoeten. Er zijn veel mogelijkheden om mensen met elkaar te verbinden, als diegene dit zelf wil. Als ik dat overdraag aan een onbekend iemand van een instantie, heeft de persoon die je probeerde te helpen, daar vaak minder vertrouwen in.”

Wat bedoel je precies met minder vertrouwen?

‘’Als je een melding maakt vraag ik mij af: wat gebeurt er eigenlijk met de informatie, die ik doorspeel? Als het gewoon tussen jou en mij blijft, kan ik het probleem veel beter en dieper aanpakken, omdat wij elkaar al jaren kennen.’’

Je spreekt over verbinden en vertrouwen, wat zou dan volgens jou de vervolgstap zijn om het probleem van eenzaamheid aan te pakken?

“Ervoor zorgen dat het Huis van de Wijk, of andere plekken waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en een kopje koffie gaan drinken, in stand worden gehouden en ook open mogen blijven in deze tijden van crisis. Toevallig zitten we nu in het Verhalenhuis Belvédére, een goed voorbeeld van een ontmoetingsplek voor ouderen of eenzame mensen in deze buurt. Maar recent is in Slinge bijvoorbeeld het buurthuis voor ouderen de Vierkamp gesloopt en daarvoor kwamen woningen in de plaats. Het slopen van zo’n buurthuis kan een groot negatief effect hebben op de wijk. Veel mensen kijken er echt naar uit om naar zo’n plek te gaan. Het is vaak het enige moment op een dag waarop ze hun huis verlaten.’’

Is er naast het in stand houden van zulke ontmoetingsplekken nog iets dat de gemeente op dit gebied kan doen volgens jou?

‘’Jazeker, ze moeten ervoor zorgen dat ook de horeca overeind blijft staan. Cafeetjes en barretjes, zoals Kopi Soesoe en de Ouwehoer op Katendrecht zijn bijvoorbeeld de eerste huiskamer voor veel singles in de buurt. Zowel buurthuizen als horeca zijn essentieel op het gebied van het onderhouden van sociale contacten.’’

Als postbode kom je langs veel huizen en spreek je veel verschillende mensen. Hoe merk jij op of iemand eenzaam is?

‘’Ikzelf merk het gewoon heel duidelijk aan iemand. De manier van lopen, of het gedrag dat vertoond wordt, daaruit kan ik het vaak al opmaken. Dat had ik vroeger al toen ik klein was. Mijn broer en ik zagen ooit een man lopen op straat … aan zijn manier van lopen dachten we dat hij naar een bordeel ging. Toen we hem volgden bleek dat ook nog eens te kloppen! Ik zie bijvoorbeeld ook de verveling bij mensen, die geen hobby hebben of iets. Het is heel lastig om uit te leggen, maar ik zie het gewoon aan iemand.’’

Jij merkt dus aan hoe iemand loopt al of hij eenzaam is. Op de website van de gemeente staat ook een lijstje punten waaraan je kan merken of iemand eenzaam is, zoals: de gordijnen dicht hebben overdag. Zijn zulke punten accuraat?

‘’Ik heb soms ook wel overdag de gordijnen dicht, om even tot mezelf te komen. Ik let daar niet echt op. Ik kijk meer naar de persoon dan naar het huishouden. Zo is er iemand hier in de buurt die ik al heel lang ken, die is verschrikkelijk verslaafd aan alcohol. Dat zie je gewoon, of de gordijnen nu open zijn of niet. Je moet wel heel ergens anders met je hoofd zijn om zoiets niet op te merken.’’

Een woordvoerder van PostNL vertelde over een oudere mevrouw die maar pakketjes bleef bestellen om de interactie met de pakketbezorger te houden: heb jij ook ooit zoiets meegemaakt?

“Nee, niet precies zoiets. Maar er was wel een mevrouw die elke dag kwam vragen of er post was, terwijl er nooit post voor haar komt. Dan heb ik soms de neiging om zelf een brief te gaan schrijven.’’

Buiten de bezorgers die aan de proef meedoen, kunnen ook andere medewerkers van PostNL voortaan meldingen van eenzaamheid doen. Hoe vind je het dat je je tweede taak als maatschappelijk werker nu ook officieel kan vervullen?

‘’Zelf deed ik die taak inderdaad al maar ik vind het goed dat het nu ‘officieel’ is.  Want wij postbodes en pakketbezorgers zien veel van wat er overdag gebeurt en weten vaak veel over de buurt waarin wij werken. Ik ben er ook van overtuigd dat wij meer zien dan een stadswacht bijvoorbeeld. Maar het vertrouwen in ons is ook groter omdat wij niet alles doorgeven wat we horen.’’

Zijn de meeste postbodes volgens jou wel geschikt om dit soort werk ernaast te doen? 

‘’Ik ken een paar postbodes die het heel goed zouden kunnen zoals Ahmed in de Tweebosbuurt. Maar ook er veel die het beter niet kunnen doen omdat ze niet heel sociaal zijn aangelegd.’’

Als postbode zie je precies wat voor brieven je bij iemand in de brievenbus stopt. Dat kan veel over een persoon vertellen, maar mag een postbode zulke informatie wel delen met anderen?

‘’Waar je nu naar refereert heet bij ons briefgeheim. Wat iemand in de brievenbus krijgt kan  vertrouwelijke informatie over diegene vertellen, denk aan vele belastingbrieven en dergelijke. Het briefgeheim belemmert ons inderdaad om die informatie dan door te geven. Terwijl het doorslaggevend kan zijn om mensen met zulke problemen doelgericht te helpen.’’

Hoe kan je dan een hulpverlener van DOCK, de welzijnsorganisatie hier in de wijk, inlichten als je keer op keer met dat briefgeheim zit?

“Met een hele grote omweg praat je eromheen. Als ik iemand op straat zie van wie ik – puur vanwege de post die hij ontvangt – weet dat diegene problemen heeft, ga ik dat natuurlijk niet vertellen, maar knoop ik eerst een praatje aan in de hoop dat de mensen zelf tegen mij over hun problemen beginnen. Want anders kan ik het ook niet doorgeven aan DOCK, omdat ik dan het briefgeheim schend.’’

vb-mailchimp

Lees meer

Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van Vers Beton per mail? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief

Kun je dan wel doorgeven of iemand eenzaam is aan instanties, en wanneer doe je dat?

“Als ik erg sterk het gevoel heb dat iemand eenzaam is of als diegene het zelf bij mij aangeeft, dan zit ik niet met dat briefgeheim. Ik heb een keer iemand gehad, die het specifiek bij mij aangaf dat hij problemen had. En ik heb al wel eens zelf wat aangegeven omdat ik iemand uit mijn wijk op straat zag lopen en bij mezelf dacht ‘’help die vrouw nou’’. Ik wil nooit buiten mijn boekje gaan. En ik wil ook niet de verklikker zijn. Dus als ik symptomen zie wil ik het eerst zelf oppakken voor dat ik het doorspeel, want ik ken de beurt en de mensen. Misschien speel ik het namelijk door en wil diegene helemaal geen hulp. Daarom wil ik eerst kijken hoe erg het is, wat ik eraan kan doen en of diegene echt hulp wil, voordat ik het doorgeef aan DOCK. Dat is wel eens lastig: in sommige wijken moet ik zoveel schuldbrieven bezorgen, en weet ik al bij mezelf dat die mensen daar nooit uit kunnen komen. Toch kan ik kan dat met niemand delen vanwege het briefgeheim.”

Wat moet er nog specifiek gebeuren in jouw Katendrecht en andere wijken in de stad om mensen te helpen?

‘’De tweedeling die er in de maatschappij heerst zie ik echt als een probleem. Sommige mensen hebben bijna geen inkomsten en de anderen weten niet eens wat ze met al hun geld aan moeten. De gemeente moet er op zijn minst voor zorgen dat alle mensen een basis hebben om een humaan bestaan te kunnen leiden.’’

Over deze rubriek

Tweewekelijks gaat onze redactiestagiair Fabio Yasamin in gesprek met een Rottterdammer naar aanleiding van een actuele gebeurtenis in de stad. Bekijk alle artikelen in deze rubriek. 

Deze banner kun je wegklikken, maar....

..je kunt ook supporter worden! Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

thumbnail_20200723_111205

Fabio Yasamin

Redactiestagair

Fabio Yasamin (2002) geboren en getogen in deze wereldstad is onze nieuwe redactiestagiair voor het komende jaar. De nieuwkomer mag zich na twee jaar school gaan bewijzen in de praktijk. Hij wil graag meer leren over het vak en wijzer worden van zijn nieuwe collega’s.

Profiel-pagina
D9A5045-1kopie

Marcella Homsma

Fotograaf

Marcella Homsma (1995) benadert de fotografie op een poëtische manier. Belangrijk vindt ze dat een foto een essentie of eigenheid van de persoon, het gebouw of het landschap laat zien. Dit is iets waar ze steeds naar op zoek gaat.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.