Voor de harddenkende Rotterdammer
Vers Beton – Hilde Speet – Ivan Winter – 2020
Beeld door: beeld: Hilde Speet

Ik ben altijd vrij op maandag. Het is een dag waarop ik even de dingen kan doen waar ik normaal niet aan toe kom. Vooral dit  jaar is het belangrijk om een vrije dag te hebben. Buiten lopen met de kleine in een draagzak, luisteren naar Chillhop Essentials Winter 2020-playlist. Maar in de ochtend van maandag 14 december valt het me op dat veel mensen me toch vragen of ik ze die dag nog kan knippen. Ik krijg een berichtje van Janpier Brands (directeur van WORM), waarin staat dat premier Rutte mogelijk een harde lockdown gaat aankondigen, die de volgende dag al in zou gaan. Dat verklaart het. We weten allemaal hoe dat is afgelopen. 

Een week later spring ik op een Felyx om mijn tondeuse in de zaak op te halen. Als ik binnenkom in de donkere zaak, overvalt me het gevoel van een horrorfilm die maar niet ophoud. 

Toen ik begon aan deze columnreeks had ik mezelf beloofd om juist niet over de horrormomenten van dit jaar te schrijven. Deze griezelfilm maken we met zijn allen mee. 

Ik vond het juist een uitdaging om in 2020 te blijven hopen op positieve momenten, waarop we achteraf zouden kunnen terugkijken en dan zeggen: “2021, kom maar op”. 

Maar nu de kapperszaak dicht is en ik niet meer knip, blijken deze laatste dagen van het jaar het zwaarst. Het zou makkelijker zijn geweest als we van de zomer even op vakantie hadden kunnen gaan, na de geboorte van mijn dochter. Haar toch iets van de wereld laten zien, zodat ze kan ervaren dat het allemaal wel goed komt. Maar dat is er allemaal niet meer van gekomen. Ik pak mijn tondeuse en doe de deur van de zaak achter mij dicht. 

“Knip je?” vraagt hij me. Ik begin te lachen en zeg dat ik dat helaas niet meer kan doen.

Toevallig wordt ik betrapt door Sergio, een oude bekende. “Knip je?” vraagt hij me. Ik begin te lachen en zeg dat ik dat helaas niet meer kan doen. Sergio vertelt me dat een familielid van hem is overleden, en dat hij morgen naar een begrafenis moet. Hij vindt het wel zo netjes om daar mijn pas geknipte haren te verschijnen. 

Ik sta er even bij stil. Er zijn dit jaar veel mensen overleden, met of zonder Covid-19. Ik moet hem de knipbeurt helaas weigeren, in verband met de regels van het RIVM. Hij begrijpt dat. Ik condoleer hem en vertel hem dat ik aan het begin van dit jaar afscheid van mijn vader heb moeten nemen. En van mijn moeder en mijn oom aan het eind van het jaar. 

Sergio vindt dat ik mentaal sterk ben, en dat ik mezelf best positief opstel. Ik zeg dat dat niet per se zo is, maar dat ik ben gaan inzien dat we dit jaar niet als probleem moeten beschouwen. Dit jaar is niet goed of slecht: dit is een bijzonder jaar. Als collectief vinden wij het belangrijk dat er maar twee man bij familie op bezoek mag voor de feestdagen, maar tegelijkertijd besef ik dat mijn dochter dit jaar haar oma niet meemaakt met de kerst. Dat Sergio’s nicht er niet meer is met oud en nieuw. En dat mijn oom dit jaar niet zal proosten met zijn vrienden in trefcentrum Wi Masanga. 

Ik weet dat het voor nabestaanden best zwaar is om positief te blijven, gezien de emotionele momenten die er met de feestdagen aankomen. Voor het eerst sinds ik knip voer ik nu geen feestelijke en hoopvolle gesprekken over hoe iedereen het volgend jaar beter zal doen. In plaats daarvan staan we stil bij wat er het afgelopen jaar allemaal is gebeurd. 

We geven elkaar een knuffel, en ik wens hem veel sterkte. De dag erna zie ik via Facebook beelden van de begrafenis van Sergio’s nicht. Mensen zijn aan het lachen en huilen, terwijl de mannen die de kist op hun schouders dragen staan te dansen. Ook al is dit een jaar dat we zo snel mogelijk willen vergeten, we moeten toch terugdenken aan de mensen die we verloren. De mensen die we dit jaar achterlaten, laten ons zien dat we ons niet druk moeten maken over onbelangrijke dingen. 

Als je weet waar je vandaan komt, weet je ook waar je naartoe gaat. En hoe het er nu naar uitziet, wil de politie gaan staken op oudjaarsdag, en is er in het Verenigd Koninkrijk een mutatie van het coronavirus opgedoken dat zich volgens sommige wetenschappers nog sneller verspreidt. Het lijkt op een trailer van een nieuwe horrorfilm: 2020 part 2. 

Deze banner kun je wegklikken, maar....

..je kunt ook supporter worden! Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

img31787_225

Ivan Winter

Ivan Winter (Rotterdam, 1981) is mede-oprichter van Kunst & Koti en kapperszaak Project Peoples. Naast kapper is hij scenarioschrijver en regisseur. Zijn theatrale hoorspel Haar & Hem was onder meer te zien in WORM, Tivoli en Islemunda.

Profiel-pagina
hilde_speet

Hilde Speet

Fotograaf / Illustrator

Na haar grafische afstuderen in 2014 aan de WDKA begon Hilde Speet toch ook maar met fotograferen.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.