Voor de harddenkende Rotterdammer
De Nieuwe Lichting-Vers Beton-[ niekhage ]-0149
Danique van der Vlugt (KUZKO) Beeld door: beeld: Niek Hage

“U bent gearriveerd.” Het is inmiddels aardedonker als ik stilsta op een onverhard pad in een bosje aan de rand van het dorp Orvelte, Drenthe. Inwonertal 245, volgens de recentste telling. De rit van tweeënhalf uur maakte ik echter voor de pakweg dertig tijdelijke inwoners, die Rotterdam deze dagen hebben verruild voor dit brinkdorp. De meesten zijn muzikant. Orvelte is nu even het kloppende hart van de Rotterdamse muziekscene. Tussen de bomen ontwaar ik een grote boerderij waar licht brandt. Ik stuur door de modder en even later draai ik de parkeerplaats van groepslocatie De Veldhoeve op. Een zacht dreunende bas, van het soort dat hier normaliter niks te zoeken heeft, verraadt dat ik op de juiste plek ben. 

De aanwezigheid van de muzikanten (en ik) in Drenthe is een rechtstreeks gevolg van het jaar 2020. Voor iedereen bewogen, maar voor ambitieuze artiesten betekende het opdrogen van de concert- en festivalagenda dat hun carrière luid krakend tot stilstand kwam. 

Optreden is belangrijk om momentum te behouden: doordat muziek vooral via streamingdiensten beluisterd wordt, valt er nauwelijks nog geld mee te verdienen. Door je album op een slim moment uit te brengen, is de kans groter dat je wordt geboekt op de lucratieve zomerfestivals, waar je je weer in de kijker speelt bij een groter publiek. Het is de strategie die ook de veelbelovende Rotterdamse act Het Gezelschap volgde, tot de pandemie uitbrak en alle plannen direct de oudpapierbak in konden. Wat het vijftal daarvan vond, lieten ze recent al in niet mis te verstane bewoordingen weten aan Vers Beton. 

Schrijverskamp

In de professionele keuken in het hoofdgebouw van het complex tref ik Kat Doxiadis. Het hoofd productie van stichting De Nieuwe Lichting is benoemd tot chefkok en leegt blikken jackfruit in een vergiet. “Voor de vegetarische taco’s. Heb jij een negatieve coronatest?” Die heb ik, net als iedereen die in deze ‘coronaproof bubbel’ wil verblijven. Een ontheffing voor de groepsomvang kregen ze hier dankzij de uitzondering voor podiumkunsten. 

Na de aanscherpingen van 14 december – twee dagen na aankomst – moesten toch de nodige telefoontjes gepleegd worden. Maar het verlossende woord kwam van de burgemeester van Orvelte: de muzikanten mochten blijven. Onder hen is Juno Rissema, bandlid van het eerdergenoemde Het Gezelschap: “Welkom, wil je een mimosa?” Voor ik kan antwoorden, krijg ik een glas met cava en sinaasappelsap in mijn handen gedrukt. 

Even later schuif ik aan bij een energieke en goedlachse Immanuel Spoor. Hij is de initiatiefnemer van dit ‘Kamp DNL’, zoals de groepslocatie deze dagen is gedoopt. Vernoemd naar De Nieuwe Lichting, de stichting waarmee hij in normale jaren onder andere Eendracht Festival en Festival Downtown organiseert. Menig getalenteerd Rotterdams muzikant zette een stap richting een landelijke doorbraak op deze festivals. 

Afgelopen jaar kon dat dus niet. Er moest een alternatief komen en zo ontstond dit unieke project. “We zitten hier met de zeven tofste acts van Rotterdam tien dagen lang opgesloten. Iedereen gaat muziek met elkaar schrijven en zo ontstaan allerlei kruisbestuivingen.” Het resultaat moet in het voorjaar van 2021 verschijnen als album, dat op zijn beurt de interesse van festivalprogrammeurs moet wekken. Ook wordt er een documentaire gemaakt. 

Het idee van zo’n schrijverskamp is niet nieuw: hiphop-platenlabel Top Notch zette in 2015 een groep veelbelovende rappers bij elkaar op Schiermonnikoog. Dat het resulterende album New Wave aansloeg, is een understatement: een nummer 1-hit met Drank & Drugs, de doorbraak voor Ronnie Flex, Jonna Fraser, Lil Kleine, Bokoesam en Jack $hirak, uitverkochte tours, bomvolle festivalweides, de Popprijs voor de unieke bijdrage aan de Nederlandse popmuziek en de lancering van Nederlandse hiphop naar de absolute top. Er is dit jaar een vervolg op New Wave aangekondigd.

De Nieuwe Lichting-Vers Beton-[ niekhage ]-0584
Juno Rissema in het soundlab van De Likt Beeld door: beeld: Niek Hage

De sound van Rotterdam

Kamp DNL is dus de Rotterdamse evenknie: een alternatief voor de festivals waarmee De Nieuwe Lichting normaliter exposure genereert voor acts uit de stad. Financiering komt dan ook deels uit de gemeentelijke Cultuursubsidie die de stichting krijgt en uit fondsen zoals het Prins Bernhard Cultuurfonds. Spoor erkent dat albums uitbrengen in principe geen taak is voor zijn stichting. “Maar ‘talentontwikkeling’ klinkt zo stoffig. Uiteindelijk is de plaat een middel om een doorbraak te forceren. Als er één hit op staat, willen de festivals het hebben.” 

De zeven uitverkoren acts van het kamp zijn KUZKO, Beau Zwart, Le Motat, Smudged, Maask, Socks;SportsSocks en Het Gezelschap. In tegenstelling tot bij New Wave lopen de genres behoorlijk uiteen: pop, hiphop, elektronica en gitaren zijn vertegenwoordigd. Bewust, zegt Spoor. “We willen een genre-overschrijdende scene creëren. Je weet vooraf niet of het werkt, nee. Maar we zijn al even bezig met deze visie. We focussen op de makers, niet primair op de luisteraars.” 

Belangrijkste selectiecriterium was dan ook dat de acts klaar zijn voor een Nederlandse doorbraak. “Voor deze groep is dat een realistisch streven.” Dat het misschien een allegaartje van stijlen op zo’n album wordt, wuift hij weg. “Dit is de sound van Rotterdam. Ik wil dat het straks ook te horen is op festivals in Japan. Waarom zou dat niet kunnen? Als je het over de sound van Manchester of Detroit hebt, weet toch ook iedereen wat je bedoelt?” 

De acts versmelten niet tot ‘supergroep’, benadrukt Spoor. “Het idee is dat de zeven deelnemende acts individueel kunnen meeliften op dit project. Wel moet er kruisbestuiving plaatsvinden. We willen hun autonomie respecteren, maar ze ook met elkaar verbinden en zo de scene versterken.” Dat is, naast corona-isolatie, ook de reden dat het kamp in Drenthe plaatsvindt: weg van alle afleidingen, tien dagen op elkaars lip om de samenwerking te forceren. Dat lukt dusver nog beter dan verwacht, mede omdat de groep bij de aanscherpingen van 14 december dacht dat het alweer gedaan was. “Iedereen moest elkaar nog leren kennen, maar het tempo ging ineens bizar omhoog. Gooi je onzekerheden maar even aan de kant.”

De Nieuwe Lichting-Vers Beton-[ niekhage ]-0468
Djurre van Dijck (Socks;SportsSocks) Beeld door: beeld: Niek Hage

Rauwe creativiteit en speelse magie

Naast de acts is een aantal mensen ingevlogen voor creatieve ondersteuning en ‘nieuwe speeltjes’. Zo zijn John van Beek en Giorgi Kuiper ook net gearriveerd. Dit productieduo van De Likt bouwt een ruimte vol met analoge synthesizers en radiozenders, geleend van het experimentele ‘soundlab van poppodium WORM. Reyn Ouwehand, die werkte met veel bekende Nederlandse artiesten, komt later in de week langs. Budy Mokoginta van de Mokosound-studio in Schiedam geeft workshops mixen. Spoor: “We proberen ze wat nieuwe trucs te leren. Zo wordt de muziek ook beter.” Mokoginta valt de onbevangenheid op: “Alles is hier op energie gebouwd. Geen theoretische kennis, maar rauwe creativiteit.”

Elke vrije ruimte van het complex blijkt omgebouwd tot muziekstudio. In een roodverlichte schuur zit de vijfkoppige band Smudged ingeklemd tussen een drumstel, instrumenten en een tafel vol mixers en laptops. Tato Wesselo van Le Motat zingschreeuwt in een microfoon over chaotische krautrock. 

Iedereen negeert ons. In het gebouw ernaast kijken ook de leden van Socks;SportsSocks niet op of om. Het zijn ook de bands die de rest minder opzoeken, zegt Spoor. “Dat moeten we nog wat meer pushen.” Op zolder stoort Jordy Dijkshoorn van Het Gezelschap zich wel aan onze aanwezigheid. We lopen binnen als hij een rap staat op te nemen over een nummer van beatboxer Maask en producer Kevin Stam (ook van Het Gezelschap). “Kunnen jullie heel effe weg?”

Een deur verder tref ik Danique van der Vlugt en Sam Ouwehand van elektropop-duo KUZCO in een tot studio verbouwde slaapzaal. Samen met Dijkshoorn namen ze het nummer ‘Andersom’ op. Iedereen die ik spreek, bestempelt het als ‘de hit’ waar Spoor naar op zoek is. Het is een lief, luchtig popduet waarvoor Dijkshoorn en Van der Vlugt uit hun comfortzone moesten. “Wij doen nooit Nederlandstalig,” vertelt die laatste. “En Jordy is een rauwe rapper, die zou zich in zijn eigen muziek niet zo openstellen. Maar iedereen vindt hier een nieuwe sound, als speelse magie.” Ze zitten er wel even doorheen, zegt ze: te veel indrukken, te weinig slaap. Het duo gaat zo richting een Airbnb in het dorp voor een goede nachtrust.

De Nieuwe Lichting-Vers Beton-[ niekhage ]-0511
Tato Wesselo (Le Motat) Beeld door: beeld: Niek Hage

Schorre stemmen

De leefritmes op Kamp DNL blijken inderdaad allesbehalve synchroon te lopen: sfeermakers Diggy Rast en Juno Rissema van Het Gezelschap komen op dit late uur net tot leven. Dijkshoorn heeft zijn rap erop staan en voegt zich bij zijn bandmaten: “Túúrlijk heb ik een goede verse gedaan. Zit ik er weleens naast dan?” 

De schorre stemmen verraden dat het zwaar aan het worden is na een week Drenthe. Maar de energie is nog lang niet op, blijkt als ik die avond in het ‘soundlab’ toekijk. Het wordt hoe later hoe drukker in de ruimte, de gekte neemt navenant toe. Langzaam vormt zich een nummer: vreemde ambientmuziek met een ter plekke geschreven en opgenomen gedicht van Rissema. 

Of dat nummer de plaat straks haalt, is afwachten. Er is in elk geval genoeg om uit te kiezen, vertelt Spoor als ik hem enkele weken later bel voor een update. “Ik heb alles geluisterd, het wordt fucking vet.” Hoe zijn masterplan uitpakt, moet nog blijken: de festivalzomer is nog allesbehalve een zekerheid. Spoor is flexibel: “Je moet wel bereid zijn om je plan aan te passen, die ruimte hebben we. Als het niet deze zomer wordt, dan het clubseizoen vanaf september. Of volgend jaar. Ik ben een rasoptimist.” Zijn hoofddoel, de Rotterdamse muziekscene verbinden, vindt hij al ruimschoots geslaagd: “We hebben sowieso al gewonnen.”

DSC05513_worm

Lees meer

Muziekjournalist Jasper Willems: “De Rotterdamse muziekscene is uniek in Nederland”

Interview met Jasper Willems over de Rotterdamse muziekscene

Deze banner kun je wegklikken, maar....

..je kunt ook supporter worden! Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Robin van Essel

Robin van Essel

Robin van Essel weet een klein beetje van een hele hoop verschillende dingen. Hij zet zijn beetje kennis van een hele hoop, het liefst in om te schrijven over cultuur, het uitgaansleven en festivals. Hij is ook redactiechef bij The Daily Indie, het ‘platform voor het ontdekken van nieuwe muziek’.

Profiel-pagina
niek-hage-square-1

Niek Hage

Fotograaf

Niek Hage (1987) herontdekte zijn liefde voor fotografie nadat hij zich in Rotterdam heeft gevestigd. Deze combineert hij het liefste met een minstens even grote liefde voor mensen, muziek, mooie verhalen en natuurlijk de stad zelf. 

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.