Voor de harddenkende Rotterdammer
Vers-Beton-Jowan-de-Haan-Nieuwe-Missie-2021
Beeld door: beeld: Jowan de Haan

Toen we in 2011 met Vers Beton begonnen, hebben we met het clubje oprichters eerst heel lang gepraat over wat Vers Beton voor website moest zijn. Als eerste wapenfeit publiceerden we op 10 juni 2011 – vandaag precies 10 jaar geleden – ons oprichtingsmanifest, nog voordat er één artikel was verschenen. Hierin schreven we dat Rotterdam een plek moest hebben voor diepgang en kritisch debat. We noemden ons ‘tijdschrift voor de harddenkende Rotterdammer’ – een sneer naar de anti-intellectualistische cultuur die in Rotterdam vaak verhuld gaat als de stadsromantiek van opgestroopte mouwen. Wij waren voor éérst lullen en dán poetsen. Wij zijn kritisch, juist uit liefde voor de stad, zo schreven we.

Het manifest bevatte genoeg bravoure om ons in die tijd in de kijker te spelen. Dat we überhaupt iets wilden doen met debat in Rotterdam, welk debat dan ook, was in die tijd al bijzonder genoeg. 

Progressief medium

Ik weet nog dat ik in die beginjaren af en toe de vraag kreeg welke ideologische kleur de redactie eigenlijk had. Daar antwoordde ik altijd een beetje ontwijkend op. We hadden dit namelijk nooit met elkaar benoemd of uitgesproken. We hadden niet een mening ‘als redactie’, maar waren een optelsom van redacteuren met een mening, was dan mijn vaste repliek. 

Ik weet nog dat mijn kritische vragenstellers niet altijd tevreden waren met dit antwoord. Hierop terugkijkend, was dat ook terecht. Want een redactie maakt áltijd keuzes. Welke onderwerpen doen ertoe? Welke verhalen brengen we en op welke manier? Welke stemmen worden gehoord? Kritisch, op wát? Liefde voor wélk Rotterdam? 

Omdat we nooit expliciet antwoorden op deze vragen hadden geformuleerd, kon iedereen daar zijn eigen invulling aangeven. Dit leidde op een gegeven moment ook tot discussie binnen de redactie over welke ideologische koers we volgen. Eén van de conclusies van dat interne gesprek was dat we niet geloven in geveinsde journalistieke neutraliteit. Redactie voeren ís keuzes maken. En keuzes ontstaan niet in een vacuüm, die maak je altijd op basis van een wereldbeeld.

Het is daarom beter om transparant te zijn over je vertrekpunt als auteur. En we stelden vast dat we, als puntje bij paaltje komt, nu eenmaal een progressief medium zijn. 

Dat we ‘uit de kast’ komen als progressief medium hoeft geen verrassing te zijn. De roep om meer kritisch debat in 2011 kun je niet los zien van de politieke context van die tijd. We refereren in het oude manifest bijvoorbeeld naar de Fortuyn-revolutie – het dominante politieke discours in de stad werd in die tijd bepaald door rechts. Kritisch zijn op de macht, en tegenwicht bieden aan het heersende anti-intellectualisme, betekende in die context impliciet een progressieve redactionele koers.

De manier waarop

Toegegeven, ik denk dat ik lange tijd ook last had van een ‘oude journalisten-reflex’. Is het niet gek om te formuleren wat wij voor de stad willen, terwijl we tegelijkertijd het debat over de stad voeren en een platform geven? Ik realiseerde mij echter dat we het debat over de stad altijd al voeren op een bepaalde manier.

In ons stijlboek bijvoorbeeld staat te lezen dat we geen seksistische of racistische taal willen hanteren. We hebben vastgesteld dat we graag inclusief en cultureel sensitief zijn en dat we diversiteit belangrijk vinden, zowel in de artikelen als in de redactie (al zijn we dat nog niet genoeg). We stellen ‘de multiculturele samenleving’ niet ‘ter discussie’. We onderschrijven bijvoorbeeld ook de wetenschappelijke consensus over klimaatverandering.

De manier waarop we het debat voeren verraadt, kortom, dat we niet ‘neutraal’ of onverschillig tegenover de stad staan. Vorm en inhoud kun je niet zo makkelijk van elkaar scheiden. 

Daarbij komt dat we als lokale journalisten die schrijven over de stad waar we wonen, werken en leven nooit compleet afstandelijk kúnnen zijn. Je wordt zelf geraakt door de lokale omstandigheden. Om maar iets te noemen: onze redacteuren hebben ook moeite om een betaalbare woning te vinden in de huidige wooncrisis. Die betrokkenheid bij de stad is voor veel redacteuren de motivatie om over de stad te schrijven. 

Het was tijd voor een nieuwe missie die expliciet maakt wat eerder tussen de regels door te lezen was

Ja, we zijn nog steeds kritisch, uit liefde voor de stad. Ja, we willen over deze stad nadenken voorbij de gangbare clichés. Alleen is ‘debat om het debat’ nastreven niet meer voldoende anno 2021. Het was daarom tijd om een nieuwe missie te formuleren die expliciet maakt wat eerder tussen de regels door te lezen was. 

Eigenzinnig en eerlijk

Wat willen wij bereiken met de stad? Voor wélk Rotterdam hebben we liefde? 

Het antwoord is eigenlijk simpel: wij streven naar een eigenzinnig en eerlijk Rotterdam. We willen een eigenzinnige stad met een bloeiend cultureel en intellectueel leven. We willen een eerlijke stad die voor ál haar inwoners werkt en waar iedereen wordt gehoord. Een stad die seksisme, racisme en andere vormen van uitsluiting bestrijdt.

Een Rotterdam waar tegelijk de toegang tot het democratisch proces laagdrempelig is en democratische waarden hoog worden gehouden. Een stad waar de macht scherp wordt gecontroleerd. Een stad die haar verantwoordelijkheid neemt in het tegengaan van klimaatverandering. 

We laten ons leiden door feiten en hebben oog voor machtsverhoudingen in de stad. We schuwen complexiteit en nuance van de onderwerpen niet, maar brengen dat wel op een toegankelijke manier. We zijn betrokken, gaan op de troepen vooruit en zijn nieuwsgierig. We halen heilige huisjes en platgetreden clichés van hun sokkel, benoemen ongemakkelijke waarheden als het nodig is, leggen de feiten op tafel, zijn onafhankelijk en niet bang voor de macht.

Deze nieuwe missie zal niet plots een heel ander Vers Beton opleveren, maar wél een scherper en transparanter Vers Beton. Het biedt ons meer houvast bij het maken van redactionele keuzes.

Lees hier de vernieuwde missie van Vers Beton:

vb-social-default

Lees meer

Wat is Vers Beton?

Vers Beton is het tijdschrift voor de harddenkende Rotterdammer. We maken journalistiek…

Deze banner kun je wegklikken, maar....

..je kunt ook supporter worden! Vers Beton kan alleen bestaan dankzij een bijdrage van lezers. Vanaf 6 euro per maand maak jij onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Eeva Liukku

Eeva Liukku

Hoofdredacteur

Eeva Liukku (1983) begrijpt niet waarom mensen ergens anders zouden willen wonen dan in Rotterdam, maar heeft wel in Amsterdam wijsbegeerte gestudeerd.
[email protected]

Profiel-pagina
foto_jowan

Jowan de Haan

Chef illustratie

Jowan woont in Rotterdam, studeerde in 2013 af aan de WDKA als grafisch ontwerper en werkt sindsdien als illustrerende ontwerper en ontwerpende illustrator. De invloed van zijn liefde voor zeefdruk is groot. Naast keihard werken doet hij niets liever dan, vanuit zijn zeefdrukatelier, vrij werk de wereld in slingeren.

Profiel-pagina
Lees één reactie
  1. Profielbeeld van Inge Janse
    Inge Janse

    Gefeliciteerd met de missie! Heel goed dat jullie dit doen.

    “Het is daarom beter om transparant te zijn over je vertrekpunt als auteur. En we stelden vast dat we, als puntje bij paaltje komt, nu eenmaal een progressief medium zijn.”

    Goed gedaan, goed geconcludeerd. En nu hup die missie ownen!

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.