Advertentie

VB – vacaturebank – banners – Hardwerkende – klik hier! – 1456×180
Voor de harddenkende Rotterdammer
Vers Beton – Melcher Oosterman – Zomercolumn- nachtleven – 2021
Beeld door: beeld: Melcher Oosterman

Tot in ieder geval 13 augustus zijn de clubs dicht en gaat het festivalseizoen op slot, de coronacijfers stijgen. Melancholisch word je er van.

De vrijdagochtend na dit desastreuze nieuws spreek ik af met een vriend van mij. We lopen zwijgend langs de Bergsingel. Ik denk aan dat ene nummer van Gerard Cox over die mooie zomer die alweer voorbij is. Die zomer waar we maandenlang naar uit hebben gekeken. Ha, daar is-t-ie dan, de zomer van een eeuw. Hij duurde welgeteld twee weken.

We praten over onze bezoekjes aan de teststraten, over een koppel dat in de rij stond voor ‘testen voor toegang’ met een baby in de buggy. “Papa en mama gaan uit dit weekend.” Er stond die ochtend nog steeds een enorme rij voor de nét geopende testlocatie bij het politiebureau achter Hofplein. Ik begin over gevaccineerde bekenden die nu toch corona hebben omdat ze zijn gaan “dansen met Janssen”. Want we mochten ’s ochtends vaccineren en ’s avonds naar de club, ondanks dat iedereen wist dat hier minstens twee weken tussen moest zitten voor de veiligheid. 

Een gevoel van machteloosheid en onrechtvaardigheid, leidend bij de reacties en gebeurtenissen van de afgelopen 1,5 jaar, laait weer op. Waar het nachtleven in Rotterdam eindelijk stappen leek te maken dankzij de vorming van de n8w8 en de aangekondigde uitgifte van tien nieuwe 24-uursvergunningen, neemt nu de druk weer toe. Voor artiesten, organisatoren, medewerkers en bezoekers, is het nieuws een extra klap in het gezicht, van een sector die voor corona al op zijn knieën zat.

En, ja er is een garantiefonds, maar met voorwaarden en kleine lettertjes. Want cancel je vanwege de grote onzekerheid alvast je festival voor augustus? Dan krijg je niks. 

Het nachtleven zorgt voor samenkomst en zelf-expressie in muziek en dans. Het is de plek waar introverte muziekliefhebbers geadopteerd worden door extroverte dansers. Het is voor velen een vorm van bestaan, een inkomstenbron maar ook een potentiële broedplaats voor sociaal-activisme. Hier groeit namelijk dat gevoel van saamhorigheid. 

Uitgaan is voor mij meer dan alleen duizelig op het toilet zitten en flirten met de barman. Het is mijn fitnessruimte, inspiratiebron en uitlaatklep. In dat eerste weekend voelde ik dat weer, de meerwaarde van het nachtleven. 

Dansend in de kelder van voormalig Bar en op het podium van Mono ervaarde ik het ‘sociale kapitaal’, zoals dat in het onderzoek van Arno van der Hoeven en Erik Hitters van de Erasmus Universiteit werd genoemd. Ik had weer gesprekken met mensen die ik al 1,5 jaar niet had gezien. Het was proeven van het leven voor corona. Het voelde als bijten in de verboden appel. Maar de deuren van het paradijs zijn weer gesloten. Melancholisch word je ervan.

Dansend op het podium van Mono ervaarde ik het ‘sociale kapitaal’, zoals dat in het onderzoek van de Erasmus Universiteit werd genoemd

Twee dagen na de hersluiting keek ik naar de documentaire ‘Pump up the volume’, over de geschiedenis van Housemuziek. Tegelijkertijd voerde ik een felle discussie met een vriend op Telegram. Hij wilde rationeel doen over de nieuwe maatregelen, maar ik wilde het niet horen. 

Want het nachtleven is een sector die het afgelopen jaar de hoogste rekening betaalde, maar ook het elixer in handen heeft tegen de eenzaamheid en depressies waar mijn generatie het afgelopen jaar hard onder heeft geleden. Zelfs voor wie depressie een vreemde was, kwam het dit jaar dichterbij dan ooit. 

Op mijn scherm komen de Britse protesten tegen de criminalisering van raves, gratis feestjes, kraken en zelfs vreedzaam protest in de jaren ‘90 aan bod. De documentaire loopt tot zijn einde. Vince Lawrence, een van de toonaangevende vernieuwers van House sluit de film af met zijn betekenis van de muziek: “Let it all out, let it all go, be free. That’s what house is.” 

Zijn woorden zijn net als het genre zelf onlosmakelijk verbonden aan de clubcultuur, ook die van ons. Toepasselijk. Buiten begint het stilletjes te regenen. Was dit de zomer? Ik word er melancholisch van. 

Vers Beton Horecazaken

Lees meer

Miljoenen NOW-steun kon leegloop horecapersoneel niet voorkomen

Willemijn Sneep duikt in subsidiebedragen voor behoud van horecapersoneel in Rotterdam

Verder lezen?

Word supporter van Vers Beton! Vanaf 6 euro per maand maak jij financieel onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Ava Naima Cornelia

Naima Cornelia

Naima Cornelia (1996) is geboren op Bonaire, opgegroeid in ’n Brabants dorpje en thuis gekomen in Rotterdam. Ze houdt van rijmende woorden, het nachtleven en opbouwende kritiek geven. Ze studeerde filosofie en genderstudies in Utrecht, kan nu geen simpele antwoorden meer geven op makkelijke vragen en vindt alles problematisch. Desondanks is ze behoorlijk verliefd op Rotterdam en door actuele gebeurtenissen onder de loep te nemen en kanttekeningen te zetten bij het beleid van de gemeente hoopt ze haar inwoners meer stem te geven. 

Profiel-pagina
Mogelijke PF

Melcher Oosterman

Illustrator

Melcher Oosterman is een illustrator uit Rotterdam. Zijn werk bestaat vooral uit tragische en humoristische karakters die stiekem als een soort zelfportret fungeren. Vaak bevinden zij zich in ongemakkelijke en absurdistische situaties. Naast commercieel werk houdt Melcher zich bezig met persoonlijke projecten zoals het maken van zines, bedrukken van t-shirts en het brouwen van bier.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.