Advertentie

VB – vacaturebank – banners – Hardwerkende – klik hier! – 1456×180
Voor de harddenkende Rotterdammer
Laura Liza – Vers Beton – Rotterdamse Boeken – 2021
Beeld door: beeld: Laura Liza

Is dit alles? - Jan Postma

523×840

Is dit alles? is de nieuwe bundel essays van de Rotterdamse schrijver Jan Postma, tevens redacteur bij de Groene Amsterdammer. Het is de opvolger van Vroege Werken, dat in 2017 uitkwam. 

Postma’s essays hebben stuk voor stuk haakjes in zijn persoonlijke leven en wie de twee bundels naast elkaar legt maakt een sprong in het leven van de schrijver mee; twee kinderen en een koopwoning verder. Voor die constatering hoef je eigenlijk alleen maar naar de foto op de voorkant te kijken: op de eerste een kinderfoto van de auteur met een fotocamera in de hand, op de tweede een foto van de jonge dochter van de auteur, in gelijksoortige setting en pose. 

Het jonge ouderschap is een rode draad in de essays in Is dit alles? maar verwacht geen roze wolk. Vader zijn lijkt Postma’s blik op de wereld om hem heen aangescherpt te hebben en ongenadig te hebben gemaakt. Een beetje zoals mijn prachtige glazen salontafel plots in een levensgevaarlijk object kan veranderen zodra een kleuter de woonkamer betreedt. Het gaat Postma echter niet om dat soort praktische gevaren, maar om het algehele onvermogen van de mensheid. Hij spaart zichzelf absoluut niet in die observaties.

Soms krijgen de vele literaire verwijzingen en citaten die Postma gebruikt een matroesjka-achtig karakter, als die onderling naar elkaar blijken te verwijzen. Het versterkt de inhoudelijke lijnen die hij weeft in zijn schrijven, maar ik betrapte mezelf erop af en toe even kwijt te zien wie er nu aan het woord was en waarom. Maar wellicht heeft dat er ook mee te maken dat ik het boek las in de weken voor de vakantie, in plaats van ontspannen tijdens. Als je op zoek bent naar licht leesvoer voor op het strand, kan je Is dit alles? beter voor een ander moment bewaren. Maar dit boek is een goede gids om je eigen dagelijkse beslommeringen en klein huishoudelijk leed van een afstandje te bezien en in het grotere geheel der dingen te plaatsen. Daarvoor is de zomervakantie de perfecte periode.

(Fay van der Wall)

Job en Perry: Een klootzak-proof kookboek - Job Pattinasarany en Perry de Man

9789048857999

Er zijn het afgelopen jaar opmerkelijk veel Rotterdamse kookboeken verschenen; van  de recepten van zangeres Shirma Rouse tot een kookboek rondom het Eurovisie Songfestival. Er is zelfs een kookboekje over Rotterdam gemaakt door iemand die eigenlijk nooit in Rotterdam komt. Het boek dat vrolijk boven dit alles uit stuitert is het kookboek van de Rotterdamse tv-koks Job en Perry. En dat zou zomaar je perfecte vakantieboek kunnen worden.

Van de cover, titel en binnenkaft (met allemaal vrolijke Job en Perry-koppies) krijg je meteen al goede zin, eigenlijk net als hun kookprogramma’s op 24Kitchen. In inleidende hoofdstukken geven ze je no-nonsense tips over spullen en ingrediënten.

De overige hoofdstukken zijn ingedeeld naar de keukens die de mannen lekker vinden (oa Surinaamse broodjes, Italia, Chinees en Golden Oldies). De recepten zijn allemaal goed, allemaal lekker en niet al te moeilijk. Al moet ik toegeven dat ik toch nog heb lopen klootzakken bij het maken van de gehaktbal kiekeboe.

Job en Perry nemen de ruimte om hun favoriete Rotterdamse eet- en afhaalplekken in de schijnwerpers te zetten. Beter nog: ze geven je het recept van die gerechten. Waar ter wereld je ook bent, je hoeft nooit meer zonder de kroepia van de markt of de plaatpizza van Little Italy. En dan zijn er ook nog recepten voor Hollandse kost als huzarensalade of visstick met remouladesaus. Meer heb je in je etende leven niet nodig.

Voor thuisblijvers is dit boek een geschenk uit de hemel. Je zult geen dag slecht eten, en ondertussen kan je de hele West-Kruiskade leegeten. Mensen die dit boek meenemen op vakantie moet ik wel even waarschuwen. De kans bestaat dat je in je caravan aan het Gardameer leest over de de inktvis peper-zout van Hung Kee, en dan hard moet huilen omdat je niet in Rotterdam bent. Gelukkig heb je in dat geval de recepten nog.

(Lot Piscaer)

Charlatans - Daphne Huisden

9789044637489

Met haar serie verhalen over een jong meisje en haar Rotterdamse oma op Vers Beton, had de Rotterdamse schrijver Daphne Huisden vorig jaar mijn interesse al gewekt. Haar spannende personages, de fantasierijke verhalen die door Rotterdam wervelen, beloofden veel goeds voor haar roman Charlatans. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat er maar liefst zeven jaar aan geschreven is. 

En dat is te merken. Charlatans is een boek dat je na de eerste twee pagina’s al niet meer weg kan leggen. Hoofdpersoon Norah de Klerk en de bonte personen om haar heen grijpen je helemaal vast, in dit fictieve verhaal met een onmiskenbaar Rotterdamse achtergrond.

Want hoewel Charlatans zich afspeelt in het idyllische Stokerdam – een streng gecontroleerde maatschappij zonder technologie of criminaliteit en met alleen maar Ideale Burgers – duurt het niet lang voor je allerlei Rotterdamse overeenkomsten erin herkent. Dat geeft een heerlijk ons kent ons-gevoel: de volkswijk met de begraafplaats, waar Norah woont aan de ‘Paradijssingel’, de ‘Blufbrug’ die de twee stadsdelen met elkaar verbindt, de metro en het nieuwe centrum met hoge torens, beton en glas als trekpleister voor de toeristen. Maar ook de maatschappelijke problemen die tot de huidige controledwang geleid hebben, de ‘Participatiecoaches’ voor nieuwe burgers, of de Tegenprestatie die een jonge wethouder invoert als nieuw model tegen werkloosheid. Als dat geen belletje doet rinkelen?

Stokerdam leest als een haast dystopische variant van Rotterdam. Onder de bovenlaag van een spannende avonturenroman is Charlatans daarmee en subtiele maatschappijkritiek over burgerschap, vrijheid en je eigen plek in de samenleving. Het zet je aan het denken: hoever gaat de gelijkenis tussen het fictieve Stokerdam en ons echte Rotterdam nu eigenlijk? Hoeveel hebben we over voor een Ideale Samenleving? Een bijzonder knap in elkaar gevlochten boek om mee te nemen op je eigen avonturen. 

(Willemijn Sneep)

 

Witter dan sneeuw - Michelle van Dijk

766×1200

Helemaal opnieuw beginnen, wie droomt daar niet van? Judith Mulder, de hoofdpersoon in ‘Witter dan sneeuw’ breekt na haar eindexamen rigoureus met haar evangelische jeugd. Maar het lukt haar niet om haar leven richting te geven. Ze stort zich op haar studie, in de liefde, later in werk en gezin maar struikelt steeds opnieuw.

Witter dan sneeuw is het tweede boek van de Rotterdamse schrijfster Michelle van Dijk (Vlaardingen, 1961). We volgen Judith vanaf het moment dat ze het ouderlijk huis verlaat en in Rotterdam Zuid gaat samenwonen met de wat simpele John. De relatie strandt en dat zal niet de eerste keer zijn. Ook later, als ze zich vestigt op andere plekken in Rotterdam, krijgt ze haar leven niet echt op de rails.

Tijdens de volwassenendoop van zusje Daniëlle (‘Daan’) wordt duidelijk waar Judith eigenlijk naar verlangt. “Van alles wat ik tot mijn twaalfde als waarheid had vereerd en daarna verlaten was dit mijn grootste verlies, besef ik: de mogelijkheid om met steun van hogerhand opnieuw te beginnen. De schone lei, een blanco vel, witter dan sneeuw.” Maar hoe vaak ze ook opnieuw begint, het besef dat het leven geen zin heeft laat haar niet los. 

Ook zonder de scènes uit de evangelische jeugd is Judiths zoektocht naar de zin van het bestaan geloofwaardig. Van Dijk schrijft met vaart, haar observaties zijn vaak hard en rauw, haar beschrijvingen van Rotterdam herkenbaar.  Natuurlijk eindigt het boek niet met verlossing. “Het is de enige mogelijke vorm van zingeving: erkennen dat alles zinloos is.” Leve de leegte, denkt de hoofdpersoon als ze na de zoveelste verhuizing alleen achterblijft. In plaats van steeds opnieuw beginnen, beseft ze dat je ook “gewoon kunt verdergaan.”

(Saskia Klaassen)

Arab - Parham Rahimzadeh

537×840

Opgroeien in een ‘betonnen jungle’ tussen Schiedam Noord en Rotterdam in een Iraans vluchtelingengezin. Daar schrijft Parham Rahimzadeh (Ahwaz, 1990) in zijn debuutroman Arab over. 

Na de dood van zijn moeder belandt de tiener Bassam in de drugscriminaliteit. Zijn vader verdwijnt met regelmaat enige maanden in Iran zonder zijn drie kinderen financieel te ondersteunen. Handelen in drugs ziet Bassam als een overlevingsmechanisme om het hoofd boven water te houden. Ondanks het criminele pad dat hij bewandelt, zit hij in het laatste jaar van het vwo en droomt hij over een autonoom succesvol bestaan in de toekomst. 

Arab vertelt naast, voor mij soms een overschot aan, dramatische familiaire kwesties ook over rivaliteit tussen bevolkingsgroepen. Dit laatste is gewaagd taboedoorbrekend. Thema’s als: homoseksualiteit, seksisme, discriminatie en biculturaliteit gaat Rahimzadeh, in zijn debuut geïnspireerd op persoonlijke ervaringen, niet uit de weg. “Wat een kutsysteem is het ook, als je uit het Midden-Oosten naar Europa komt ben je een immigrant of een vluchteling. Maar wanneer je als Nederlander naar Zuid-Afrika emigreert, dan ben je opeens een expat. Baba heeft gelijk over hoe kaaskoppen kunnen zijn.” 

Het verhaal is even duister en melancholisch als de omslag, maar omvat toch een flinke dosis humor en leest aangenaam makkelijk weg. Rahimzadeh neemt je deze zomer mee op een intieme reis en maakt tussenstops bij ‘een zee aan flatgebouwen’ in Schiedam Groenoord, Hollywood Music Hall en het epische Now&Wow.

(Sharyfah Bhageloe)

Wie is er bang voor Simone de Beauvoir? Over feminisme, existentialisme, God, liefde en seks - Ruud Welten

9789024433605-wie_is_er_bang_voor_simone_de_beauvoir

“Wie is er bang voor Simone de Beauvoir?” Auteur en filosoof aan de Erasmus Universiteit Ruud Welten in ieder geval niet. Hij stimuleert zijn ‘medemannen’ dat ook niet te zijn, en eindelijk eens de Tweede Sekse serieus te nemen. Ik kan dat alleen maar warmhartig aanmoedigen. 

Welten begrijpt De Beauvoir’s klassieker vanuit mythes over sekse en seksualiteit, en wat voor gevolgen die hebben op hoe de (Westerse) samenleving georganiseerd is. Hij beschouwt haar werk als diepgaande maatschappijkritiek. Doordat hij het boek dus niet zozeer als nauwe feministische gids ziet, is ook zijn eigen boek misschien uitnodigender voor eh, ja, mannen.

Het boek leest over het algemeen lekker weg; prima uit te lezen op een goede stranddag. Als je een beetje bekend bent met psychoanalyse en het existentialisme is het boek een feest der herkenning. Als je dat minder bent wordt het soms wat theoretisch. Je kan het als een mooie aanleiding zien om woorden als ‘immanentie’ op te zoeken, maar je kan ook meegolven op de zinnen om een gevoel te krijgen van wat ze betekenen. Welten geeft genoeg rake voorbeelden om je niet te laten verzanden. Zeker in het laatste hoofdstuk wordt hij concreet, en bespreekt hij, aan de hand van de opgebouwde kennis, het huidige discours van diversiteitsbeleid, Ivanka Trump en het blad Happinez

Kortom, als je geen zin hebt om de 800 pagina’s tellende de Tweede Sekse dat ‘end’ van de metrohalte Hoek van Holland naar het strand te sjouwen, kan je (voor deze keer dan) het zware tilwerk best aan Welten overlaten.

(Manon Dillen)

Fotografisch Atelier Van Dijk Rotterdam; Bedrijfs- en opdrachtfotografie 1910-1960 - Samenstelling: Joop de Jong

550×557

De eerste foto intrigeert al mateloos. Veertien mannen poseren op een treinwagon en een voorwereldlijke pick-uptruck. Op de achtergrond scheepsmasten en een soort park. De mannen dragen uniformen en mooie snorren. In een mengeling van trots en scherts hebben ze de lading uit de trein over hun schouders gedrapeerd: het lijkt vlees of vis, maar misschien zijn het huiden of bont. ‘Militair depot etappendienst, Sint-Jobshaven 1914-1918’ is het bijschrift. 

‘Wat ging er door je heen?’ – het is de grootste cliché-vraag uit de journalistiek, maar je zou ‘m elke geportretteerde in dit fotoboek willen stellen. Wat dacht die officier toen die foto werd gemaakt? Waarom staat ‘ie zo plechtig te kijken? Is dat een serieuze blik of speelt hij een act? En die nonnen op die andere foto, wat vonden zij zelf eigenlijk van hun extravagante hoofdtooi? Heeft de telefoniste van ‘bureau Politieke Recherche’ net een paar NSB’ers ontmaskerd, dat ze zo trots kijkt? En wat vindt de ijzersmid van de ‘Ketting en ankerfabriek’ eigenlijk van z’n baas naast ‘m op de foto? Het beeld dat uit dit fotoboek oprijst, is dat de geportretteerden zich zeer bewust zijn van het effect van hun beeltenis. Anno 2021 werken mensen zorgvuldig aan hun imago via foto’s op social media – maar 100 jaar geleden was dat niet anders. Het grote verschil tussen toen en nu is de regie van de professionele fotograaf. 

François Henri van Dijk fotografeerde maar liefst 65 jaar lang voor diverse opdrachtgevers. Van Dijk wist wat hij deed. Dankzij zijn nalatenschap staan we nog in contact met de zorgvuldig opgebouwde Rotterdamse imago’s van de twintigste eeuw.

(Ferrie Weeda)

Verder lezen?

Word supporter van Vers Beton! Vanaf 6 euro per maand maak jij financieel onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

de redactie

de redactie

De redactie van Vers Beton.

Profiel-pagina
Laura Liza

Laura Liza

Illustrator

Laura Liza is een illustrator die altijd op zoek is naar de mooie details in het leven. Haar werk kan omschreven worden als vrouwelijk en kleurrijk, met een bijdehand randje. Naast illustratie uit ze zich ook graag in andere media, zoals ceramiek, textiel en animatie.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.