Advertentie

VB – vacaturebank – banners – Hardwerkende – klik hier! – 1456×180
Voor de harddenkende Rotterdammer
Vers-Beton—Juul-Lit—Zomercolumn-5—Reizen—2021
Beeld door: beeld: Juul Lit

Toen reizen nog een alledaagse aangelegenheid was, haalde ik een soort zelfgenoegzame voldoening uit het feit dat ik voor mijn vakantieplezier niet was aangewezen op chique hotels of zogenaamde glamourcampings. Zelfs bloedhete temperaturen – heel lang een noodzakelijk ingrediënt voor een vakantiegevoel – beschouwde ik op een zeker moment als een extraatje; leuk, maar geen voorwaarde voor een geslaagde vakantie. Geef mij een auto (of trein) en tent, en ik ga waar de wind mij brengt. 

Zo viel ik ooit in slaap op de lage bromtonen van honderden koelkasten. In afwachting van de veerboot naar Venetië, was ik gestrand op een camping die was ingericht (of geclaimd) voor langdurig verblijf: iedere plek werd hermetisch begrensd door de volledige inboedel van vakantievierende Italianen; grillplaten, televisieschotels en zelfs vrieskisten dreven mij naar het uiterste achterste plekje van het terrein, waar ik nog net met mijn leencampertje een klein plakje groen wist te ontfutselen.

Op de grens van Slovenië en Kroatië sliep ik op de parkeerplaats achter een wegrestaurant. Onder het grote overdekte terras, grenzend aan de autoweg, at ik kleine gerechtjes van de kaart. De zoon van de eigenaar sloot aan, hij liet flessen drank aanrukken en nog meer. We praatten over studeren en het overnemen van een familiebedrijf. ’s Nachts prikte de geur van de aangrenzende vuilbakken in mijn neus.

Terwijl de schemer inviel in Bilbao, belandde ik in een achterbuurt; iemand sprong over de muur van een achtertuin, struikelde en sprintte uit zicht. Winkelgevels lichtten op, iedereen stond op straat, er werden drugs verkocht en seksuele handelingen, kinderen klonterden samen, politieauto’s patrouilleerden in de aangrenzende straten, in het flauwe zoeklicht streek ik neer op een terras. Alles was nieuw en vreemd en ik avontuurlijk.

Het loskomen van een leven vol armoede en geweld is uitgegroeid tot een goed doordachte marketingtruc

Started from the bottom, now we’re here. Started from the bottom, now my whole team fuckin’ here, rapte Drake in 2013 op zijn gelijknamige hit Started From The Bottom. Hij appelleert hiermee aan een bekend en breed uitgedragen rappersentiment. Inmiddels is het loskomen van een leven vol armoede en geweld uitgegroeid tot een goed doordachte marketingtruc. Simone Atangana Bekono, dichter en schrijver van de roman Confrontaties illustreert scherp deze ‘marktwaarde’ van het leven in achterstandswijken wanneer ze in een podcast de clip FUN! van rapper Vince Staples beschrijft. Ze vertelt: “je ziet allerlei dagelijkse gebeurtenissen uit die plek zoals een meisje dat aan haar haar op straat wordt gesleurd door een ander meisje, een overval – een typische dag in Romana Park. Op het einde van de clip wordt uitgezoomd en dan zie je dat de clip wordt bekeken door een wit jongetje op zijn laptop die door zijn moeder wordt geroepen voor het eten.” 

Wat voor de één een spannend en exotisch uitstapje is uit de sleur van het bestaan, is voor de ander een onontkoombare werkelijkheid. Nu ik de tijd minder seizoensmatig beleef, simpelweg omdat mijn vakanties uitblijven en daarmee ook de overgang van de winter naar de zomer en andersom – lijk ik daarmee ook mijn verkenningslust te zijn verloren. Een vuig wegrestaurant met vuilbakken lijkt op een steenworp afstand ineens niet zo aantrekkelijk. Je ziet mij niet zo snel de zon opzoeken op Zuidplein. Terwijl een frietje onder het uv-licht van een busstation in Bilbao wel romantisch kan zijn. 

Ik sprak ooit een geëngageerd kunstenaar die diep verankerd was in de dynamiek van Rotterdam. Toch maakte hij nooit de oversteek naar Rotterdam-Zuid. In het centrum lag alles binnen handbereik. Maar burgerschap betekent ook voorbij de eigen behoeften kijken. Laten we, nu er minder ver wordt gereisd, de stad verkennen. Niet vanuit een hang naar exotisme, maar vanuit de gedeelde wetenschap dat we allemaal min of meer gebonden zijn aan één plek en dat sommige plekken meer vrijheid bieden dan anderen. Wie weet wat je tegenkomt.  

Vers Beton – Ez Silva – Verpoening van Rotterdam – 2021

Lees meer

Rafelrandjes

Lot Piscaer schrijft in haar zomercolumn over horecaplekken na de lockdownwinter.

Verder lezen?

Word supporter van Vers Beton! Vanaf 6 euro per maand maak jij financieel onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

Wouter_le_Duc_Gitka_te_Poel_online

Gitka te Poel

programmamaker

Gitka te Poel (1989) schrijft en maakt programma’s op het snijvlak van verbeelding en politiek. Ze werkte samen met en onder meer voor Brainwash, De Brakke Grond en het Van Gogh Museum. Ze is momenteel verbonden aan Lilith Magazine.

Profiel-pagina
Juul HQ–2

Juul Lit

Illustrator

Juul’s illustraties worden gekenmerkt door een heldere en kleurrijke beeldtaal. Haar achtergrond als grafisch vormgever schemert door in haar werk in de vorm van fascinaties voor verpakkingen en reclame. Haar grootste inspiratiebron is het dagelijks leven; thema’s als neo-romantiek, consumentisme en escapisme komen vrijwel altijd terug in haar werk.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.