Advertentie

VB – vacaturebank – banners – Hardwerkende – klik hier! – 1456×180
Voor de harddenkende Rotterdammer
Vers Beton – Nina Fernande – Zomercolumn 4 – Kunst – 2021
Beeld door: beeld: Nina Fernande

Wat betekent kunst voor jou? Iemand stelde mij recentelijk deze vraag. Het opmerkelijke was dat ik direct moest denken aan vormen van beeldende kunst. Waar ik op zich wel iets van vind, maar niet gek veel mee heb. Ik noemde wat namen van kunstenaars die best ver van mij af staan: Basquiat, Banksy… 

Kunstenaar UDID herinnerde me eraan dat ook muziek, mode en film vormen van kunst zijn. Dat klopt natuurlijk volkomen! Muziek is voor mij zo vanzelfsprekend dat ik daar niet aan denk wanneer ik die vraag krijg. Voor deze column zoek ik het daarom wat dichter bij mijzelf.

De liefde voor muziek is er door mijn vader – pionier van het Rotterdamse Zomercarnaval – met de paplepel in gegoten

Ik ben dol op muziek, dat is er door mijn vader – een pionier van het Rotterdamse Zomercarnaval – met de paplepel in gegoten. Met mijn koptelefoon op fiets ik meerdere keren per week richting mijn werkplek, op de redactie van OPEN Rotterdam aan het Eendrachtsplein. Onderweg zie ik veel kunstwerken (onder andere die van de beeldenroute aan de Westersingel) en mensen voorbij komen – sommige Rotterdammers zijn voor mij net levende kunstwerken

… op de Mauritsweg aangekomen is het eerste werk dat mij opvalt Formule B, en dat komt door de grootte van deze letter-installatie in het water. Hoewel ik in die sloot nog wel eens iets zie drijven geeft dit werk me altijd een fris gevoel. Je moet langer en dieper kijken om te zien wat het uitbeeldt. Zo midden in de drukte van het centrum zorgt het dan ook voor wat vertraging en rust. Daarnaast zijn er veel perspectieven op mogelijk, net als in het leven.

Verrast

Kunst is belangrijk voor me, zover was ik al. Ik kan verrast worden door een presentatie of onderwerp dat een maker probeert over te brengen. Zo raakte ik tijdens Charlois Speciaal verwoven in een installatie van kunstenares Dora Kotsi-Felici. Hoe werkt empathie in een groep die samen een weeftoestel bedient? Het bracht mij in gesprek met mezelf over het onderwerp empathie. Zo relevant in deze tijd.

Een stad zonder kunst in de buitenruimte is bijna niet voor te stellen. Dit brengt een stad tot leven. Kunstwerken prikkelen de zinnen en de fantasie. Zoals Rotterdammer Freddy Gomes op Kaapverdië kleur in de wijken bracht met zijn schilderproject Sonvela Arte, waarvoor hij gevels van woningen met bonte kleuren beschilderde.

Rotterdam heeft veel staan, heb ik geleerd toen ik jaren geleden als cultuurscout kunst in de buitenruimte mocht inventariseren. Door Siebe Thissen maakte ik kennis met het verhaal van de Chileense schilderbrigades die onze stad verrijkt hebben met prachtige muurschilderingen. Ik ben hierdoor anders naar het belang van onze kunstwerken gaan kijken.

… even verderop, op het Eendrachtsplein kom ik Anita tegen, een werk van kunstenaar David Bade. Drie jaar lang werkte ik voor OPEN Rotterdam samen met de Kunsthal aan zijn project All You Can Art. Maker Aino ten Cate heeft David Bade op de voet gevolgd, en laat zien dat kunstwerken op een hele bijzondere manier tot stand komen. Community art zoals het bedoeld is!

Jezelf afzonderen

Als ik naar de beelden op deze route kijk, bedenk ik dat ik de route met een lint zou willen doortrekken naar het Slavernijmonument op de Lloydkade. Dat werk is zo belangrijk voor zoveel mensen. Een aantal jaren geleden zat ik met wijlen maker Alex da Silva op een terras aan de Mariniersweg. Dit twee uur durende gesprek en de dingen die ik met hem besprak komen nog regelmatig terug in mijn gedachten. Over de transformatieve impact van een sociaal geëngageerde film als Cidade de Deus (2002) en wat hij als internationaal opererende beeldend kunstenaar geleerd had van werken in verschillende werelddelen. Maar natuurlijk ook de trots voor zijn werk Slavernijmonument – Clave (2013)

‘Als ik teveel onder de mensen ben dan doe ik iets niet goed. Als kunstenaar moet ik in mijn atelier zijn en aan het werk zijn’, zei da Silva. Het is dit aspect van het kunstenaarsbestaan dat ik heel knap vind. Jezelf afzonderen in een atelier, werken aan tijdloze statements. En het liefst kunstwerken die het gesprek op gang brengen, zorgen voor verbinding en impact hebben op de omgeving.

Op de redactie van OPEN Rotterdam, ons atelier voor toegepaste kunst, zijn wij vooral bezig met actuele thema’s, relevant voor het hier en nu en deze vertalen naar programma’s en tv-uitzendingen. Belangrijk werk dat onze cultuur versterkt. 

Voor mij is een goede kunstenaar iemand die om zich heen kijkt en een verhaal vertelt op een manier die tijdloos is. Dat vind ik heel knap! Ooit hoop ik mijzelf ook af te zonderen in een atelier, voor een stereotypisch kunstenaarsbestaan (met baard) en bijzondere verhalen te maken met een tijdloos karakter. Wat ik dan ga maken? Een film, een boek, een muziekalbum misschien? Tot het zover is blijf ik al fietsend om mij heen kijken en speelt de muziek door. 

Papa

… voordat ik afsla richting de Westzeedijk kom ik nog eerst langs het werk zonder titel. Dit imponerende werk spreekt mij het meest aan van de route. Als je er recht voor staat lijkt het op de portaal uit de film Stargate. De hamvraag is dan: als je ergens heen kon teleporteren, ga je terug of vooruit? Of ga je naar een plek die niet op een tijdlijn te plaatsen is, maar enkel kan bestaan in de ideeënwereld. En welke bestemming zou jij kiezen? Als ik hier sta moet ik aan mijn vader denken. Deze week hield ik hem aan de hand vast op het moment van zijn transitie. Waar ben jij naartoe gegaan papa?  

Mijn vaders doel was de Kaapverdische identiteit uit te dragen. Rotterdam was hierbij zijn atelier

Mijn vader was iemand die gehoor gaf aan de opdracht van de Afrikaanse vrijheidsstrijder Amilcar Cabral, en zijn leven in het teken stelde van kunst en cultuur. Zijn doel was de Kaapverdische identiteit uit te dragen. Rotterdam was hierbij zijn atelier. Op de dag dat ik naar het uitvaartcentrum aan de Boezemsingel fiets om mijn vader klaar te maken voor zijn laatste reis, laat ik mij portretteren door Willem de Kam, voor een korte versie van dit stuk in de Kunstbode

Mij concentreren op het schrijven van dit stuk helpt mij de zinnen te verzetten in een hele moeilijke tijd. Als ik er nu over nadenk dan geloof ik dat kunst voor mijn vader een levenselixer was, dat het zijn leven een doel gaf. Ik ben dankbaar voor dit fijne inzicht, dat ik zittend in de stralende postlockdownzon, met een glimlach ontvang. Bedankt pa, ik houd van je.

davidson
Muziek (op mijn koptelefoon): Masta Ace – Disposable arts Beeld door: beeld: Willem de Kam

Verder lezen?

Word supporter van Vers Beton! Vanaf 6 euro per maand maak jij financieel onafhankelijke journalistiek in Rotterdam mogelijk.

Nee, ik lees eerst het stuk verder

davidson

Davidson Rodrigues

Ik ben Davidson Rodrigues, Caboverdiaanse Rotterdammer , filho d’ Lilim. In mijn rol als videoproducent reis ik kris kras door de Maasstad en op de redactie van OPEN Rotterdam – ons atelier voor toegepaste kunst – help ik organisaties Rotterdamse verhalen te vertellen.

Profiel-pagina
05_Nina Fernande_integratie

Nina Fernande

Illustrator

Nina Fernande (1987) is een illustrator. Ze woont en werkt in Rotterdam. Als ze niet aan Franstalige chansons werkt, kleurt, faxt en streept ze simpele maar krachtige platen. Ze typeert haar werk als cartoonesk zonder het grafische element te verliezen.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.